یادداشت روز ( شماره 102 ) - چرا عا‌ قل کند کاری که باز آرد پشیمانی

             یادداشت روز ( شماره 102 )

چرا عا‌ قل کند کاری که باز آرد پشیمانی

آقای دکتر علی‌اکبر صالحی رییس سازمان انرژی هسته‌ای در گفت‌ وگوی تلویزیونی اعلام کردند که ما برای 3 سال آینده اورانیوم غنی شده 20 درصد داریم . اما هیچ اشارهای به تعهد جمهوری اسلامی بر پایه‌ی قرارداد « ژنوچای » مبنی بر نابود سازی اندوخته های اورانیوم 20 در صدی موجود نکردند ! و اشاره نکردند در صورتی که پس از 3 سال ما نیاز به اورانیوم با چگالی 20 در صد داشته باشیم ، چه تضمینی وجود دارد که آن را به ما خواهند فروخت ؟!  البته مجری تلویزیون نیز اشاره ای به این مساله‌ی مهم نکرد .زیرا به طور حتم نمی‌بایست به این مساله می‌پرداخت .

چرا ما نباید فروشنده‌ی اورانیوم غنی شده 20 درصدی باشیم ؟ چرا ما نباید با ساخت چند مولد دیگر ، ‌تولید کننده‌ی رادیو ـ داروها در سطح گسترده باشیم و بتوانیم این رادیو ـ داروها را به بهای تمام شده در اختیار مردم نیازمند جهان قرار دهیم ؟

هرگاه پس از 3 سال کشور نیاز به سوخت با چگالی 20 در صد پیدا کرد و غرب و شرق برای ما « گربه رقصاندند » آیا اقای دکترعلی اکبر صالحی پاسخ‌گو خواهد بود که امروز از قراداد « ترکمان چای ژنو »‌ این چنین و در مقام بالاترین مسئول  هسته‌ای کشور ، دفاع می‌کند ؟

هیچ عاقلی خود با دست خود ، دست‌‌‌ و پاهایش را نمی‌بندد تا راهزنان اموالش را غارت کنند ؛ مگر آن‌که از این غارت ، سهمی نصیبش گردد .

ومی‌گویند : ‌» چرا عاقل کند کاری که باز آرد پشیمانی » !  آقای رییس قوه‌ی قضائیه که از نظر وابستگان ‌نظام جمهوری اسلامی نمی‌بایست و نمی‌تواند در « تشخیص حقوقی » ایشان جای هیچ‌گونه تردیدی وجود داشته باشد ، براین باوراند که :      « با تفسیر آمریکا هیچ عاقلی توافق‌نامه‌ی ژنو را امضا نمی‌کند »

 

                        سی‌ام آذرماه 1392

                        هوشنگ طالع

یادداشت روز (شماره 101 ) - اگر تعهد نسپرده‌اید ، امضا نکنید

یادداشت روز (شماره 101 )

اگر تعهد نسپرده‌اید ، امضا نکنید

سخنان باراک حسین اوباما در باره‌ی برنامه‌‌‌ی هسته‌‌‌‌‌ای‌ ایران بسیار روشنگر است ، آن را دگرگونه تفسیر و تعبیر نکنید .   آمریکا با روشنی و بدون پرده‌پوشی اعلام می‌کند که در نهایت  در پی ازهم گسستن « آخرین پیچ ومهره‌‌‌های » صنایع هسته‌ای ایران است و از گفتن این تصمیم خود ابائی ندارد . این اعلام جنگ آشکار وعریان را ( در یک تالار ، آن‌‌هم با باشندگان اندک ) این گونه تفسیر نکنید که آری او می‌‌‌‌خواهد ؛ اما نمی تواند .

 البته تا پیش از گفت و گوهای ژنو و امضای موافقتنامه‌‌‌‌‌ی « ژنو چای » او و آن‌‌ها می‌خواستند ؛ اما نمی توانستند . در حالی که با امضای این « ننگ نامه » ‌آمریکا موفق شد بسیاری از چرخ‌دنده های اصلی صنایع هسته‌‌‌ای ایران را از کار بیاندازد تا در ادامه ، بتواند همه‌ی پیچ‌ و‌ مهره‌های آن را به‌‌طور کامل از هم بگسلاند .

 با دستینه کردن قرارداد « ترکمان چای ژنو » جمهوری اسلامی پذیرفت تا ازغنی سازی 20 درصدی که مورد نیاز بدون چون و چرای کشور است ، دست بردارد و اورانیوم های با غنای 20 درصدی را نابود کند .  متعهد به عدم غنی سازی بیش از 5 در صد گردید . هم‌چنین تعهد کرد تا با ایستا کردن فعالیت تاسیسات سوخت هسته‌ای نطنز ، فوردو ، راکتور اراک را بیش از این گسترش ندهد . افزون برآن متهد به‌عدم تاسیس محل‌های تازه برای غنی‌سازی ، عدم بازفرآوری یا ساخت تاسیساتی که توانایی بازفرآوری داشته باشند گردید و بسیاری تعهدات زیان‌بار دیگر .

همه‌ی این‌ها در برابر شناسایی حقی که ایران با امضای قرارداد « ان پی تی » ( یعنی غنی سازی بدون محدودیت ) از آن برخوردار است . درحالی که  این حق از سوی آمریکا در قرارداد ژنو ‌، برای ایران به رسمیت شناخته نشده است . حتا وزیر امورخارجه که می بایست « دوست پلنگه نباشد »‌ مساله را این گونه توجیه می‌فرمایند و می‌گویند که آمریکا برپایه‌ی قوانین داخلی خود این حق را برای هیچ‌کشوری به رسمیت نمی شناسد ؛ اما ایشان توضح نمی‌دهند و نمی‌گویند که چرا این حق را برای هندوستان ، ‌کره جنوبی و ژاپن به رسمیت شناخته است ؟! پرسش اساسی این‌جاست که ما چرا باید خود را با قوانین داخلی خصم هم‌آهنگ سازیم ؟ و برای توجیه ژاژخوایی و « گردن کلفتی » های آمریکا ‌به قوانین داخلی کشوری که سرکردگی اردوگاه دشمن را به‌عهده دارد ، استناد کنیم . آیا وزیر امور خارجه‌ی اسلامی ، به استقلال کشور و دارابودن حق برابر با دیگر کشور ها باور ندارند ؟ یا به راستی باور دارند که آمریکا با یک بمب می‌تواند همه‌ی تانک ها و موشک های ما را نابود کند ؟!  

اما جدا از این بحث ها :

اگر پس از نابودسازی اورانیوم های با غنای 20 درصد که دو باره نیاز به آن خواهیم داشت و مانند چند سال پیش از فروش آن به ما خودداری کردند ، چکارخواهید کرد ؟ در آن صورت برای به‌دست آوردن اورانیوم 20 درصدی که مورد نیاز کشور است، باید بپذیریدکه آمریکا در برابر اجازه‌ی خریدآن ، شماری از « چرخ دنده‌‌ها یا پیچ و مهره‌ها‌ی » صنایع هسته‌ای ایران را از کار بیاندازد و به همین ترتیب تا آخرین پیچ و مهره !

فرض محال همه‌ی تحریم ها را برداشتند ( که این تحریم‌ها تنها مربوط به مسایل هسته‌ای و اسقاط کردن صنایع هسته‌ای ایران است ) بهانه های تازه‌ای برای برقراری تحریم ها پیش کشیدند ، ‌چه کار خواهید کرد ؟ نگویید چو فردا شود ، فکر فردا کنیم . مسایل روشن اند و باید از هم اکنون فکر آن‌ها رابکنید  

1- اگر خواستار آن گردند که ایران نیز مانند همه‌ی کشورهای جهان ، باید تنها دارای یک نهاد نظامی باشد و در نتیجه باید سپاه پاسداران را منحل سازید ( البته من موافق دو نهاد مسلح موازی نیستم ؛ ‌اما تصمیم در این باره مربوط به مردم ایران است و نه دیگران ) ، در غیر این صورت دوباره تحریم هارا  برقرار می‌کنیم ! چه خواهید کرد ؟

2-  اگر خواستار آن گردند که برنامه‌های « هوا ـ فضا » را محدود کنید و یابه کلی آن را تعطیل کنید ، وگرنه ما دوباره تحریم ها را برقرار می‌کنیم . البته برای تعطیل کردن فعالیت های فضایی ایران بهانه‌هایی نیز مانند « تهدید صلح جهانی ، ‌هراس همسایگان » و ... به میان می‌کشند ! در آن صورت چه خواهید کرد ؟

3- اگر خواستار آن گردند که ایران باید شمار کشتی های جنگی و زیر دریایی های خود را در حد گارد ساحلی کاهش دهد ، زیرا نیروی دریایی ایران باعث شده است که شب‌ها بیابان‌گردان سعودی و قطری و ... راحت نخوابند . در غیر این صورت ایران را تحریم می‌کنیم ! در آن صورت چه خواهید کرد .

4- اگر خواستارشدند تا نیروی هوایی ایران هواپیماهای جنگنده ـ بمب افکن خود را از رده خارج کند و تنها به هواپیماهای بسیار قدیمی و از رده خارج اکتفاکند ، وگرنه تحریم خواهیم کرد ! در آن صورت چه خواهید کرد ؟

5- اگر خواستار آن گردند که همه‌ی موشک های برد بلند خود را نابود کنید ، زیرا امنیت اروپا و آمریکا مورد مخاطره است و هم چنین موشک های برد متوسط و کوتاه خود را نیز تاحد نزدیک به صفر کاهش دهید ، وگرنه ما ایران را تحریم می‌کنیم ! در آن صورت چه خواهید کرد ؟

6- اگر خواستار آن شدند تا اجازه دهید کسانی که در زمره‌ی دوستان و چاکران ما هستند ، برای مصون ماندن از قوانین داخلی، ‌پرچم اتحادیه‌ی اروپا برسردر خانه های خود نصب کنند ؛ و گرنه ایران را تحریم می‌کنیم ( در این مورد مساله‌ی اخیر اوکراین و تهدید آمریکا به برقراری تحریم ها ، بسیار روشن‌‌‌‌‌گر است )  . در این مورد راهبرد شما چیست ؟

البته اگر به این مرحله رسیدیم ، در آن صورت حمله‌ی نظامی حتمی است ( مثال عراق را از یاد نبریم ) زیرا درآن صورت مطمئن خواهند بود که ما در دفاع از خود حتا توان کشتن یک سرباز متجاوز را هم نخواهیم داشت .

بدنیست که مسئول سیاست خارجی جمهوری اسلامی ( البته به زبان فارس ) به این دغدغه ها پاسخ دهد .

 آقای رییس جمهور امیدوارم که سخنان آقای دکتر فریدون عباسی در باره‌ی شرایط رسیدن جناب‌عالی به مقام ریاست جمهوری اسلامی ، اغراق آمیز باشد ؛ اما شما در برابر این ملت و این مردم مسئول هستید . به روشنی به این پرسش‌ها که دغدغه‌ی اصلی بیشینه‌ی مردم ایران است ، پاسخ دهید .

 اگر سخنان آقای دکتر فریدون عباسی درست نیست از پی‌گیری این گفت و گوها که مردم از آن به عنوان « ترکمان چای ژنو » یا « ژنوچای » نام می‌برند ، انصراف دهید .

                                                    بیست و هشتم آذرماه 1392

                                                            هوشنگ طالع

یادداشت روز ( شماره 100 ) - در « فرهنگ‌ها » ، مفهوم « ‌عزت »‌ چیز دیگری است

یادداشت روز ( شماره 100 )

در « فرهنگ‌ها » ، مفهوم « ‌عزت »‌ چیز دیگری است

اتحادیه‌ی اروپا برخلاف قرارداد ژنو ( ژنوچای ) دست به اعمال تحریم های جدیدی علیه ایران زد . به دنبال این کار ، دولت آمریکا نیز علی‌رغم دروغ پردازی ها مبنی بر تلاش برای جلوگیری از تحریم‌های کنگره علیه ایران ، تحریم های تازه‌‌ای علیه ایران برقرار کرد .

 بدون هیچ دودلی ، گام‌های اتحادیه‌ی اروپا و حکومت آمریکا در حکم نقض کامل موافقت نامه است ؛ اما دولت جمهوری اسلامی اصرار بر ادامه‌ی گفت‌ وگو‌‌‌ها تا رسیدن به توافق نهایی دارد . ‌جالب این‌جاست که وزیر امور خارجه‌ی اسلامی این اقدام های دشمنانه‌ی اتحایه‌ی اروپا و آمریکا را با عنوان تصمیم‌گیری های پیش از قرارداد « ژنو چای »‌ توجیه می‌کند و می‌‌‌گوید که ما با «‌ عزت »‌ گفت وگوها را           پی‌می‌گیریم ؟!

 در این میان ، کار «‌ عزت » به جایی رسیده است که با درخواست هیات پارلمان اروپا  برای دیدار با برخی کسان که مورد حمایت این اتحادیه هستند ، موافقت می‌شود و این دیدار ( یا دیدارها ) در سفارت یونان ( ویا دیگر سفارت خانه‌های اروپایی ) انجام می‌گیرد (می‌گیرند). هنگامی که این مساله آشکار می‌گردد حتا رییس مجلس که می‌بایست هیات با نظر و توافق ایشان به ایران دعوت شده باشد ، اظهار ناآگاهی می‌کند که البته به هیچ وجه باور کردنی نیست و باموازین راستین « عزت »‌ سازگاری ندارد .

در این میان و با همه‌ی لاپوشانی‌ها از سوی وزارت امورخارجه‌ی جمهوری اسلامی و دیگر دست اندرکاران و نقل از قول هیات پارلمانی اتحادیه‌ی اروپا مبنی بر لغو تحریم ها ، وزیران امورخارجه‌ی اتحادیه‌ی اروپا با روشنی و صراحت تمام اعلام می‌کنند : تا ایران به همه‌ی تعهدات خود عمل نکند ، تحریم ها برداشته نخواهند شد .

مردم ایران سال‌ها سختی را با سرفرازی تحمل نکردند تا همه‌ی دست‌‌‌آوردهای خود و فرزندانشان را در زمینه‌ی هسته‌ای و از آن مهم تر استقلال و « عزت » ، گروهی به خاطر دست‌یابی‌ به کرسی‌های قدرت « به باد » دهند . ملت ایران سال‌ها مبارزه نکرد تا این چنین برابر جهانیان تحقیر گردد و نام «کرنش » برابر دشمنان  « ‌عزت » گذارده شود .

با نام‌‌گذاری نمی توان حقایق را دگرگون کرد . مردم ایران «عزت‌مند » هستند و این گونه مسئولان حق ندارند ، ندانم کاری های خود را به پای مردم و ملت ایران بگذارند .‌‌‌‌‌

                                              بیست  و هفتم آذرماه 1392

                                                        هوشنگ طالع                             

 

یادداشت روز ( شماره 99) - سقوط 79 و سریال 24

یادداشت روز ( شماره 99)

سقوط 79 و سریال 24

کتاب سقوط 79 را همه به یاد دارند ( البته نه جوان‌ها ) سخن بر سر دیوانه‌ای است به نام محمد رضاشاه که با بمب هسته ای منابع نفت خاور میانه را به نابودی می‌کشاند و در نتیجه ،  جهان دوباره به عهد پیش از دوران انقلاب صنعتی بر می‌گردد .

 پیش از آن‌که « جیمی کارتر » برصحنه‌ی تئاتر انتخاباتی آمریکا ظاهر شود ، سرویس های مخفی آمریکا  کتابی را با نام «‌ سقوط 79 » در قالب یک داستان تخیلی که با نثری بسیار شیوا نگاشته شده بود ، وارد بازار کردند .

کتاب آن‌گونه که اشاره شد از چنان نثر شیوا و درون‌مایه‌ی تخیلی برخوردار بود که خواننده تا آن را به‌پایان نمی‌برد ، از دست فرو نمی‌گذاشت . این کتاب به سرعت به دیگر زبان های اروپایی ترجمه شد و حتا برخی از مجله های سرشناس آمریکایی و اروپایی ، خلاصه‌ی آن‌ را به صورت « ضمیمه» با عناوین دیگر منتشر کردند . این کتاب که مخفیانه به ایران آمده بود ، فتوکپی شده و دست به دست می‌گشت و در بسیاری محافل ،‌نقل مجلس بود . با اوج گیری تظاهرات ، ترجمه‌ی فارسی آن به بازار آمد و در مدت کوتاهی تجدید چاپ شد (CRASH OF 79 , PAUL ERDMAN ـ ترجمه‌ی دکتر حسن ابوترابیان ـ چاپ دوم ـ تهران ، دیماه1357 ) .

گرچه بازیگر اصلی کتاب به ظاهر محمد رضاشاه و گروهی از اعوان و انصار او با نام‌های مستعار بودند ؛ اما درون مایه‌ی اصلی کتاب مساله‌ی  ارتش نیرومند ایران بود که مساله‌ی بمب اتمی را نیز چاشنی آن کرده بودند .

 آمریکایی‌ها با بررسی های خود به این نتیجه رسیده بودندکه رژیم شاه بر اثر کودتای 28 امرداد  و نیز با تن دردادن به تجریه‌ي بحرین ، مشروعیت خود را ازدست داده است . درنتیجه این رژیم برابر نهضت مردم ایران که دیر یا زود اوج خواهد گرفت ، قدرت مقابله ندارد و از پای در خواهد آمد ، ضمن آن که ارتش ایران روز به‌ روز نیرومند تر می‌گردد و هم‌زمان کادرها آن نیز ورزیده تر می‌گردند .

حال هرگاه یک گروه ملی‌گرا موفق شود تا با بسیج افکار عمومی ، قدرت را در کشور به دست گیرد و بتواند به‌آرمان تاریخی ایرانیان یعنی « عدالت » در مفهوم ژرف و گسترده‌ی آن جامه‌ی عمل بپوشاند ، در آ‌‌ن‌صورت نیروی عظیمی مطامع امپریالیسم آمریکا و یا هر قدرت دیگر استعماری را در این منطقه به‌طور جدی تهدید خواهد کرد  . آمریکایی‌ها خوب در یافته بودند که هرگاه چنین نیرویی بتواند در ایران جانشین هیات فاسد حاکمه گردد ، در آن صورت با در دست داشتن چنین ارتشی ، راه بر هرگونه توطئه‌ی استعماری در این منطقه از جهان سد خواهد شد . از این رو ، حکم قطعی هیات حاکمه‌ی آمریکا که روسیان نیز با آن دربست  هم‌گام بودند ، نابودی ارتش ایران بود . چنین بود که آمریکایی‌ها دست اندرکار نابودی ارتش ایران شدند .  (‌برای آگاهی بیش‌تر نگ : « هلال خضیب » در رابطه با تجزیه‌ی سرزمین های ایرانی نشین ـ دکتر هـ . خشایار ـ ‌انتشارات آرمان‌خواه ـ تهران ،‌ تیرماه 1358 )  

داستان « سقوط 79 » این‌گونه به پایان می‌رسد : ارتش ایران بایک حمله‌ی برق‌آسا ، عراق را به زانو در می آورد و تسخیرمی‌کند و بعد از عراق متوجه کویت می‌شود . در این جا ، ایرانیان ساکن امارات و شیخ نشین ها ، پرچم ایران را بر فراز همه‌ی امارات و شیخ نشین‌ها به اهتزاز در می‌آورند . بدین ترتیب عرض 3 روز همه‌ی حوزه های نفتی خلیج فارس غیر از عربستان سعودی به تسخیر ارتش ایران درمی‌‌‌‌آید  و سرانجام شاه در برابر مقاومت عربستان سعودی ، دستور می‌دهد تا نیروی هوایی از بمب اتمی استفاده کند و در نتیجه مناطق نفتی عربستان سعودی بمبارن اتمی می شوند .

 پایان داستان به سبک فیلم‌های جنگی آمریکایی که ارتش این کشور در آغاز شکست می‌خورد و سرانجام در اثر تصادف و یا شجاعت یک فرد به پیروزی می‌رسد ، ژنرال « ‌فالک » آمریکایی که وابسته‌ی نظامی سفارت آمریکا در ریاض می‌باشد ، با 17 فروند فانتوم عربستان سعودی از سمت شرق به خرم‌شهر می‌رسد و محوطه‌ی پایگاه هوایی خرمشهر را زیر آتش می‌گیرد که در نتیجه 3 هواپیمای حامل بمب اتمی نیروی هوایی ایران که در گوشه‌ی باند این فرودگاه پارک شده بودند ، منفجر می شوند ...

... بادهایی که ازسمت شرق می‌وزیدند، باعث پراکنده شدن ابرهای رادیوآکتیو به شهر آبادان و مناطق نفتی اطراف آن می‌شوند و چند ساعت بعد که باد شدید تری می‌وزد ، ذرات رادیوآکتیو را تا کویت هم می‌کشاند ...

... بدین ترتیب با نابودشدن میدان های نفتی خاورمیانه دوران تکنولوژی و دنیای « ‌ماشینسم » به‌پایان می‌رسد .

البته این داستان و هم زمانی آن را با انقلاب بهمن ماه ایران باید تصادفی دانست .

 

به گزارش نیمروز یک تن از کاربران « گوگل پلاس » [GOOGEL PLUS] با اشاره به سیزن 8 سریال آمریکایی « 24 » که در سال 2010 ساخته شده است  ، در نقل لحظه های جالب توجه از این فیلم نوشت :

« این‌جا در سازمان ملل ، لخظاتی پیش سخن‌گوی کاخ سفید تاکید کردکه روسای جمهور « تیلور »  و « حسن » یک کنفرانس خبری مشترک برگزار خواهند کرد . قویا انتظار می‌رودکه رییس جمهور حسن ، لغو برنامه‌‌ی تولید سلاح هسته‌ای از سوی کشورش را اعلام کند .

                                                                              [سفید ]

رییس جمهور حسن اعلام کرده اند که ایشان این قرارداد را یک موفقیت تاریخی و شروعی تازه برای کشورش و هم‌چنین کل منطقه خاورمیانه می‌دانند .

حسن :‌ کشور من می‌پذیرد که به دنبال دست‌یابی به سلاح هسته‌ای نباشه با نظارت کامل دیده‌بان‌های آژانس بین الملی انرژی اتمی .

تیلور :  ولی جناب رییس جمهور ، شرایط ما این بود که بازرس ها آمریکایی باشن نه از آژانس .

فرهاد ( برادر حسن ) : تا حالا هم به اسم صلح توی خیلی چیزها تسلیم شدیم .

حسن :‌ تسلیم کلمه درشتیه فرهاد . و واقعا غیر از جاه‌طلبی‌های هسته‌‌‌‌‌‌‌ای مون توی چه چیزی تسلیم شدیم ؟

  چرخ خوردن 6000 سانتریفوژ برای مانور سیاسی خوبه ولی داره باعث میشه که کشورمون ورشکست بشه !

حقیقت اینه که این ما نیستیم که داریم بخشندگی می‌‌‌‌‌‌‌کنیم ، رییس جمهور تیلور تحریم های اقتصادی را برداشته و پیشنهاد یک بسته‌ی حمایتی به ارزش میلیاردها دلار داده . هرچیزی می‌خواستیم گیرمون اومده فرهاد » .

البته این داستان را هم باید به پای اتفاق وتخیل گذارد .

                                                                 25 آذرماه 1392

                                                                  هوشنگ طالع

یادداشت روز (‌شماره 98 )- دوست و دشمن کدام اند ؟

یادداشت روز (‌شماره 98 )

دوست و دشمن کدام اند ؟

 

آمریکایی ها به عنوان دشمن شماره یک ملت ایران در صحنه‌ی جهان امروز (‌جدا از عنوان و شکل رژیم حاکم بر ایران )‌ پیاپی اعلام    می‌کنند که « همهی گزینه ها از جمله کاربرد زور روی میز اند »  و بدین سان ملت ما را به جنگ و یورش نظامی تهدید می‌کنند . در برابر وزیر امور خارجه‌ی جمهوری اسلامی اعلام می‌کند : « غربی ها از چهار تا تانک و موشک ما نمی ترسند ! آیا فکر کرده ایدکه آمریکا که با یک بمبش می تواند تمام سیستم های نظامی ما را از کار بیندازد ،‌ از سیستم های نظامی ما می‌ترسد ؟

آمریکایی ها مدعی هستند که تحریم ها کارساز بودند و ایرانی ها از روی ناچاری به پای میز مذاکره نشستند . در برابر این ادعای آمریکایی ها ، رییس جمهوری اسلامی در آستانه‌ی سفر هیات کارشناسان جمهوری اسلامی برای گفت‌وگوهای ژنو ، اعلام می‌کند : « خزانه خالی است » .

راستی با این به اصطلاح دوستان ، چه نیازی به دشمنان است ؟!

بیست و چهارم آذرماه 1392                                                                                          

                                               هوشنگ طالع

یادداشت روز ( شماره 97 ) - پشت صحنه‌‌‌ی انتخابات و قرارداد« ژنوچای » (‌ترکمان چای ژنو )

                     

 یادداشت روز ( شماره 97  )

پشت صحنه‌‌‌ی انتخابات

و قرارداد« ژنوچای » (‌ترکمان چای ژنو )

 

آقای دکتر فریدون عباسی رییس پیشین سازمان انرژی هسته‌ای ، اندکی پرده‌ها را بالا زد و به همگان و حتا «‌سینه چاکان » نیز اجازه داد تا نگاهی (گرچه گذرا) به‌پشت صحنه‌ی انتخابات و قرارداد ژنو بیاندازند .

دکتر فریدون عباسی که در جمع دانشجویان دانشگاه امام صادق سخن می‌گفت ، اعلام کرد : «‌اگر سعید جلیلی در مذاکرات آلماتی 2 تنها یک دهم از امتیازات ژنو را به آنان می داد ، الان رییس جمهور بود » ؟!

پرسش این جاست : اگر روحانی دو برابر این امتیازات ژنو را می‌داد ، الان‌کجا بود ؟

          بیست سوم آذرماه  1392

        هوشنگ طالع

یادداشت روز (‌شماره 96 )21 - آذر ، روز نجات آذربایجان ، روز « گریز اهریمن »‌ برملت ایران خجسته و

یادداشت روز (‌شماره 96 )

پاینده ایران

21 آذر ، روز نجات آذربایجان ، روز « گریز اهریمن »‌

 برملت ایران خجسته و پر سرور باد

 

چه آذرها به جان ، از عشق آذربایجان دارم

من این آتش خریدارش بجانم تا که جان دارم

 

 شصت و هفت سال پیش در این روز ، به یمن همبستگی ملی و به ویژه قیام دلیرانه‌ی مردم تبریز ، به حکومت یک ساله‌ی دست نشاندگان بیگانه بر آذر بایجان  پایان داده شد و دوباره آذربایجان به آغوش مام میهن باز گشت ؛ اما امروز نیز مانند سالان گذشته دولت جمهوری اسلامی با نشان ندادن واکنش مناسب به مناسبت این روز بزرگ ملی و عدم شناخت ارزش والای جانفشانی های ملت ایران و به ویژه مردم آذربایجان و علی الخصوص مردم تبریز ، آب به آسیاب تجزیه طلبان می ریزد .

مردم دلاور و ایران پرست تبریز با شنیدن خبر گذشتن ارتش از قافلانکوه ، از زن و مرد و خرد و کلان ، یک‌پارچه به‌ پا خاستند و به‌ حکومت یک‌ ساله‌ی بیگانگان و بیگانه پرستان بر آذربایجان پایان دادند .  روز بیستم آذرماه 1325 هنوز سران و عوامل فرقه‌ی خائن دموکرات آذربایجان  شعار می‌دادند : «‌مرگ هست ، بازگشت نیست » ؛ اما فردای آن روز ، در برابر ‌قیام یک‌پارچه‌ی مردم تبریز ، ناچار از فرار و بازگشت به آن سوی مرز گردیدند .

 

پر فروز و جاوید باد همبستگی مردم ایران برای پاسداری از تمامیت ارضی و منافع ملی ایران زمین

افتخار بر مردم آذربایجان و به ویژه مردم تبریز که با پایداری دلیرانه در برابر بیگانگان و بیگانه پرستان ، آذربایجان را پس از یک سال جدایی به آغوش مام میهن باز گرداندند .

درود به روان همه‌ی آنانی که در راه نجات آذربایجان از چنگال بیگانگان و بیگانه پرستان ، ‌جان باختند  تا ایران بماند ... تا ایران بماند .

                                                    پاینده ایران

                                             بیست و یکم آذر ماه 1392

                                                     هوشنگ طالع         

یادداشت روز ( شماره 95 ) - خواهران و برادران افغانستانی را تنها نگذارید

یادداشت روز ( شماره 95 )

خواهران و برادران افغانستانی را تنها نگذارید

 

در توطئه‌ی کثیف آمریکایی‌ها برای سرنگونی دولت ملی استاد ربانی در افغانستان و روی کار آوردن « انسان نمایان طالبان » دانسته یا ندانسته دولت به اصطلاح « سازندگی » با خودداری از رسانیدن سوخت به کابل  باعث سقوط دولت ملی و سلطه‌ی طالبان بر پای‌تخت افغانستان گردید . صحنه‌های زشتی آفریده شد و با آوردن عناصر مشکوک برصحنه و سرکیسه کردن دولت افغانستان برای رسانیدن سوخت به‌ کابل ( که بدون دو دلی نمی‌توانست از دید و نظارت دستگاه‌های مسئول  پنهان باشد ) ، ‌سرانجام کابل سقوط کرد و طرح آمریکایی سلطه‌ی طالبان بر افغانستان به بار نشست .

اکنون نیز حکومت آمریکا برای زیر فشار قرار دادن دولت کرزای برای امضای ننگ‌نامه‌ی امنیتی که مستلزم پذیرش حق قضاوت کنسولی    ( کاپیتالاسیون ) برای نیروهای مسلح آمریکایی مستقر در این کشور می‌باشد ، ‌از دادن سوخت به نیروهای مسلح افغانستان خودداری می‌کند تا با در تنگنا قراردادن دولت افغانستان ،‌ این دولت را ناچار از امضای این ننگ‌نامه نماید .

بدون تردید ، این مساله در سفر اخیر رییس جمهوری افغانستان با مقام‌های جمهوری اسلامی مورد گفت‌وگو قرار گرفته است . عدم توجه به این مساله که نقش تعیین کننده‌ای در آینده‌ی هم میهنان و هم خانمانان افغانستانی ما دارد ، برای ملت ایران نیز بسیار گران تمام خواهد شد .

استعمار بریتانیا در13 اسفند سال 1235 خورشیدی (4 مارس ‌1857 میلادی ) به دنبال سال‌ها توطئه و سرانجام جنگ و اشغال‌گری ، سه ایالت هرات ، کابل و قندهار را از دیگر ایالت‌های ایران جدا کرد و بدین سان میان ایرانیان و خواهران و برادران خود در شرق ایران زمین ، جدایی افکند ؛ اما باوجود گذشت 146 سال از جدایی و علی‌رغم سیاست‌های تفرقه افکنانه از سوی هیات‌های حاکمه‌ی ضدملی در دو سوی مرزهای تجزیه، مردم ایران و افغانستان خود را جدا از هم نمی‌دانند و دیر نخواهد بود که دوباره در کنار هم دست اندرکار ساختن آینده‌ای در خور و سزاوار این مردمان سرافراز باشند .

دولت جمهوری اسلامی بهتر است از ندانم‌کاری زیان‌بار در مساله‌ی سوخت رسانی به ‌کابل در دوران به اصطلاح « سازندگی » ( به عمد یا به سهو ) پند گرفته باشد و این بار خواهران و برادران افغانستانی ما را دست بسته تسلیم مطامع کثیف و شوم حکومت آمریکا نکند .

به‌هوش باشیم که این امر ، پی آمدهای سختی برای میهن ما در آینده خواهد داشت . امید است گوشی برای شنیدن و چشمی برای دیدن وجود داشته باشد .

                                                               بیستم آذر ماه 1392

                                                               هوشنگ طالع

یادداشت روز ( شماره 94 ) - نرمش تاکجا ؟!

 

یادداشت روز ( شماره 94 )

نرمش تاکجا ؟!

 

سخنان اخیر باراک حسین اوباما رییس جمهور آمریکا نشان داد که هدف نهایی این کشور از کارانداختن و برچیدن کل فعالیت‌های هسته‌ای ایران است . اوباما چنان آشکار و صریح سخن گفت که هیچ جای تفسیر و تعبیر و اما و اگر باقی نگذارد .

در برابر این ستیزه‌جویی آشکار ، دولت جمهوری اسلامی هر روز گام تازه‌ای به عقب می‌نشیند و می‌کوشد تا « ترکمان چای ژنو » ‌را یک پیروزی برای کشور به‌ حساب آورد . در حالی که توافق نامه‌ی اخیر با آقای اومانو رییس کارگزاری (آژانس) ‌جهانی هسته‌ای و صدور اجازه‌ی بازرسی بیرون از پادمان‌ها به ماموران کارگزاری ، آمریکا و غرب و شرق را جری تر و پرخاش‌گرتر کرده است .

پذیرش دست کشیدن از غنی سازی 20 درصدی ، در حالی که ایران بر پایه‌ی قرارداد « ان پی تی »‌ با هیچ محدودیتی در زمینه‌ی غنی سازی روبرو نیست و حتا امحاء اورانیوم موجود با غنای 20 در صد ، کشور را در آینده می تواند با مشکلات و مخاطرات بسیار روبرو کرده و راه را برای رسیدن سردمداران آمریکا به رویاهایشان هموارتر سازد .

 هرگاه ایران در آینده نیاز به اورانیوم با چگالی 20 درصد داشته باشد ، می تواند همان « ‌نمایشنامه » چند سال پیش از سوی آمریکا و غرب و شرق به مورد اجرا گذارده شود ؛ البته با تفاوت بسیار به زیان ایران . درگذشته ، چون ایران تعهدی نداشت به راحتی با اتکا به قرارداد « ان پی تی » اقدام به غنی سازی کرد ؛ اما این بار با توجه به ‌تعهدی که « تدبیرگران »‌ سپرده‌اند ، ‌این کار با پی آمدهایی روبرو خواهد شد و در نتیجه ایران برای به دست آوردن اورانیوم با چگالی 20 درصد ناچار خواهد بود ،  بخش دیگری از حقوق ملی و حاکمیت ملی را فدای خواسته‌های امپریالیستی آمریکا و غرب و شرق کند .

قشرهای بزرگی از مردم ایران با این اقدام‌ها موافق نیستند و آن‌ها را مغایر با منافع و حاکمیت ملی می‌دانند . اگر اتکا به آرای انتخابات ریاست جمهوری است ، این آرا با وجود عدم شرکت در صد بزرگی از مردم ، تنها کم‌تر از نیم میلیون یا به گفته‌ای 250 هزار اختلاف دارد . در نتیجه بهترین راه برای حل مساله ، مراجعه به آرای مردم ؛ البته بدون دخالت مقامات و حضور ناظران بی طرف است .

 مردم حاکم بر سرنوشت خود هستند و می‌بایست در مسایل اساسی از مردم به‌گونه‌ی سر راست نظر خواهی شود . هنگام مبارزات انتخاباتی  سخنی از قرارداد ژنو و این مسایل در میان نبود تا نظر مردم خواسته شود و ای‌بسا اگر این چنین بود ، اقلیت بزرگی که رای نداد ،         ‌می‌توانست با حضور خود ، نتیجه را دگرگون کند.

 

     هژدهم آذر ماه 1392  

     هوشنگ طالع   

یادداشت روز (‌شماره 93 ) - با این دوستان ، چه نیازی به دشمن « ذوب در امپریالیسم »

یادداشت روز (‌شماره 93 )

با این دوستان ، چه نیازی به دشمن

« ذوب در امپریالیسم »

 

آقای ظریف وزیر امور خارجه‌ی جمهوری اسلامی در نشست اخیر با دانش‌جویان دانشگاه تهران گفت :

«‌ غربی ها از چهار تا تانک و موشک ما نمی ترسند ! آیا شما فکر کرده‌ایدکه آمریکا که با یک بمبش می‌تواند تمام سیستم های نظامی ما را از کار بیاندازد ، از سیستم های نظامی ما می‌ترسد ؟!  آیا واقعا به خاطر سیستم نظامی ماست که آمریکا جلو نمی آید ؟ » 

شما خود داوری کنید . آیا با وجود چنین دوستانی  ، ‌نیازی به دشمن هست ؟

                                                                     هفدهم آذرماه  1392

                                                                     هوشنگ طالع

یادداشت روز (‌شماره 92 ) - « بچه های محل »

یادداشت روز (‌شماره 92 )

« بچه های محل »

در جهانی که کشور‌های جهان درپی شکار مغز‌ها و مدیران برتر هستند ، در جمهوری اسلامی معیارهای دیگری برای گزینش مدیران وجود دارد . در همه‌ی جهان مدیران برپایه‌ی دانش ، خرد ، پیشینه و کارآیی برگزیده می‌شوند و اگر در درون کشور یافت نشود ، دست نیاز به سوی بیرون دراز می‌کنند و با حقوق و مزایای گزاف این افراد را به خدمت می‌گیرند ؛ اما به نظر می‌رسد که در بسیاری موارد ، مساله در این‌جا دگرگونه است و مشکل این جاست که حتا نمونه‌های موفق هم نمی‌تواند اندکی از چشمان به خواب رفته و شاید « کم‌بینا »‌ ی برخی صاحبان قدرت و تصمیم‌گیران را باز کند . نمونه‌ی موفق گزینش مدیر لایق ، انتخاب یک مربی خارجی برای والیبال ایران است که در عرض زمان کوتاهی ایران در ردیف چند کشور برتر جهان در رشته‌ی والیبال قرارگرفت .

بهره‌گیری از مربیان و حتا ورزشکاران خارجی در میان باشگاه‌های ورزشی متداول است . این امر بدان معناست که در این زمینه کمبود داریم و برای جبران آن دست نیاز به بیرون از کشور دراز می‌کنیم . امروزه حتا در رشته‌ی کشتی که ورزش ملی و کهن ما است ، باشگاه‌های کشور و حتا باشگاه‌های شهرستان‌های متوسط از کشتی‌گیران خارجی در ترکیب ورزشکاران خود بهره می‌گیرند .

پل طبقاتی صدر که در حقیقت پروژه‌ی انتخاباتی شهردار برای رسیدن به ریاست جمهوری بود ، با یاری کارشناسان ،‌مهندسان و حتا تکنیسن‌های چینی به پایان رفت که هیچ ایرادی ندارد .

شرکت‌های بزرگ ملی و چندملیتی ، هرگز در زمینه‌ی گزینش مدیران به « محل تولد » وی کاری ندارند ؛ بلکه در این گزینش به دانش ، خرد ، پیشینه‌ی کاری ، کارآیی و بهره‌وری توجه دارند . مدیران ژنرال موتورز در اوج قدرت ، هیچ‌کدام اهل شهر «دیترویت »‌ نبودند و این که اهل کجا هستند و حتا چه تباری دارند هیچ اهمیتی نداشت . در گزینش مدیران خودرو سازهای مهم جهان مانند تویوتا ،‌بنز ، ب ام و یا فولکس واگن ، چیزی که مطرح نیست « محلی بودن » آنان است . در زمینه‌ی گزینش مدیران شرکت‌های بزرگ ‌نیز از روش «‌ لیاقت » بهره گرفته می‌شود و نه « محلی »‌ بودن وی . مهم سود و بهره‌وری است نه « خاستگاه » ‌مدیر . این چنین است که شمار ایرانیانی که  در « ناسا »‌ به‌کار گرفته شده‌اند ،‌بسیار چشمگیر‌اند  . زیرا در آن جا معیار دانش ،‌خرد ، پیشینه‌ی شغلی و بهره‌وری است و نه « ‌بچه محل » بودن  . این گونه است که پزشکان ایرانی نشسته در بیرون از کشور ، ریاست بیمارستان های بزرگ و بخش های مهم بیمارستانی را عهده دار هستند و ...

اما در بسیاری موارد در این جا ،‌اداره امور وزارت‌خانه‌ها ، مدیریت‌ها ، نهادها ،‌معاونت‌ها و ... نه برپایه‌ی تخصص و کارآیی و توانایی ؛‌ ‌بلکه برپایه‌ی « رابطه » ‌‌قرار دارد که نتیجه آشکار آن عقب افتادگی کشور در زمینه‌های گوناگون است . از سوی دیگر اگر مدیری هم خوب باشد ، در تغییر و تحول‌ها وی را کنار می‌گذارند و یکی از عوامل خود را به جای وی می‌گمارند . در دولت یازدهم عامل زیان‌بار دیگری هم بر این عوامل افزوده شده است و آن عامل « ‌بچه محل »‌ بودن است  که گویا قرار است در این دولت نقش نخست را در گزینش مدیران بازی کند .

یکی دو روز پیش یک تن از «‌‌ اصحاب کهف »‌که چون کرسی‌های وزارت پرشده بود ، کرسی «‌ مشورت » برای ایشان آماده کرده‌اند ،‌در گفته‌ای از سر نادانی و مغایر با همه‌ی اصول مدیریت و بسیار زیان بار برای کشور اعلام کرد که حسب منویات مقام ریاست جمهوری محترم ، رییس و اعضای هیات مدیره‌ی مناطق آزاد از « ‌بچه های محل » انتخاب شدند ؟!

 راستی کشور را به کجا می‌برند . می دانند و آگاهانه عمل می‌کنند و یا نمی‌دانند که چه می‌کنند ؟

 

                                                         شانزدهم آذرماه 1392

                                                         هوشنگ طالع

یادداشت روز (‌شماره 91 ) - تا کجا ؟!

یادداشت روز (‌شماره 91 )

تا کجا ؟!

سخنان وزیر امورخارجه جمهوری اسلامی در کویت در باره‌ی جزیره‌ی بوموسا ، سخت ایرانیان میهن پرست و وطن دوست را نگران کرد. البته تکذیب سخن‌گوی وزارت امورخارجه جمهوری اسلامی بر ژرفای نگرانی‌ها افزود . زیرا برخلاف گذشته که در این گونه موارد اعلام می‌شد که سه جزیره‌ي (‌تنب بزرگ ، تنب کوچک و بو‌موسا )‌ بخش لایتجزای ایران می‌باشد و خواهد بود ، سخن دگرگونه بود .

از یاد نبریم که واحد سیاسی امارات متحده‌ی عربی ، واحدی است ساخته و پرداخته‌ی دست استعمار بریتانیا که تنها 41 سال از استقلال آن می‌گذرد . حال چگونه است که یک چنین واحدی ، ادعای ارضی نسبت به کهن‌ترین کشور جهان با پیشینه‌ی کمابیش 13 هزار ساله دارد؟

این در حالی است که دو جزیره‌ی ایرانی « ‌آریایی » (سیرنو نعیر ) و « زرکوه »  که در سال 1908 میلادی (1287 خورشیدی ) همراه با سه جزیره‌ی بوموسا ، تنب بزرگ و تنب کوچک به اشغال استعمارگران انگلیسی در آمد ، ‌بر خلاف رفع یدغاصب از این جزیره‌ها ، به ایران پس داده نشد .

کارگزاران امارات متحده‌ی عربی هم زمان با نهم آذرماه یعنی چهل و دومین سال بازگشت جزیره‌های سه گانه بوموسا ، تنب بزرگ و تنب کوچک به مام میهن ،‌ با انتشار کتابی به زبان انگلیسی و پا فشاری بر ادعای خاک از ایران ، به تحرکات ضد ایرانی خود ابعاد تازه‌تری بخشیدند .

هم‌زمانی انتشار این کتاب و وسعت بخشیدن به ادعای ارضی از سوی واحد استعمار ساخته‌ی امارات علیه ایران و سخنان وزیر امور خارجه‌ی جمهوری اسلامی در کویت ، بسیار پرمعنا و پرسش برانگیز است .

مسولان نظام جمهوری اسلامی باید بدانند که جزیره‌های سه گانه جزءلایتجزای ایران هست و خواهد بود . از این رو هرگونه گفت‌وگو وخدای ناکرده نشان دادن « سخاوت » ( به گفته‌ی آقای سولانا مسئول پیشین سیاست خارجی اتحادیه‌ی اروپا در باره پذیرش موافقت نامه‌ی ترکمان‌چای ژنو ) در حکم تجزیه‌ی ایران است . سرنوشت تجزیه‌گران بحرین را فراموش نکنیم .

 

                                                                   سیزدهم آذرماه1392

                                                                  هوشنگ طالع

یادداشت روز ( شماره90 ) - اگر حقیقت ندارد ،‌ به گونه‌ی رسمی تکذیب کنید

یادداشت روز ( شماره90 )

اگر حقیقت ندارد ،‌ به گونه‌ی رسمی تکذیب کنید

 

آنچه در زیر می‌آید متن کامل توافق‌نامه‌ای است که بامداد روز یکشنبه ۲۴ نوامبر (۳ آذر) ، پس از مذاکرات چهار روزه ایران و کشورهای ۵+۱ در ژنو امضا شد. این متن از سوی کاخ سفید ایالات متحده منتشر شده و در صدای آمریکا ترجمه شده است.

 توقف پیشرفت برنامه ایران و عقب نشاندن بخش‌های کلیدی

 تعهد ایران به توقف غنی سازی بالای ۵ درصد:‌

-توقف هرگونه غنی سازی اورانیوم بالای ۵ درصد و برچیدن تجهیزات غنی سازی تا این درصد خاص.

تعهد ایران به خنثی سازی ذخیره اورانیوم ۲۰ درصدی:‌

 -ایران باید در فاز اول، ذخیره اورانیوم ۲۰ درصدی خود را تا زیر ۵ درصد رقیق سازد و یا آن را به شکلی درآورد که برای غنی سازی بیشتر مناسب نباشد.

 تعهد ایران به توقف پیشرفت در زمینه ظرفیت غنی سازی:‌

 -ایران نباید هیچ گونه سانتریفیوژ جدیدی از هیچ نوعی را نصب کند.

-ایران نمی‌تواند هیچ گونه سانریفیوژی از نسل جدید را برای غنی سازی اورانیوم نصب یا استفاده کند.

-ایران باید حدود نیمی از سانتریفیوژهای نصب شده در نطنز و سه چهارم سانتریفیوژهای نصب شده در فردو را بدون فعالیت بگذارد تا به این ترتیب این تجهیزات نتوانند در غنی سازی به کار روند.

 -تولید سانتریفیوژ محدود به جایگزین‌سازی تجهیزات آسیب‌دیده شود تا به این ترتیب ایران نتواند از فرصت شش ماهه برای ساخت و انبار کردن تجهیزات سانتریفیوژ استفاده کند.

-ایران نباید تاسیسات غنی سازی جدید احداث کند.

تعهد ایران به توقف پیشرفت در زمینه افزایش ذخیره اورانیوم ۳.۵ درصدی:‌

ایران تعهد می‌دهد تا ذخیره اورانیوم ۳.۵ درصدی خود را افزایش ندهد، به این ترتیب در پایان دوره شش ماهه مقدار ذخیره اورانیوم ۳.۵ درصدی نسبت به اول دوره بیشتر نخواهد بود، و هر گونه اورانیوم ۳.۵ درصدی جدید به اکسید تبدیل خواهد شد.

 تعهد ایران به توقف پیشرفت فعالیت‌ها در اراک و در بخش پلوتونیوم. ایران متعهد است تا:‌

-راکتور اراک را از فعالیت خارج کند.

 -به راکتور اراک سوخت‌رسانی نکند.

 -تولید سوخت برای راکتور اراک را متوقف کند.

-هیچ‌گونه آزمایش مضاعف سوخت برای راکتور اراک انجام ندهد.

-هیچ‌گونه قطعات اضافی تجهیزاتی را در اراک نصب نکند.

-هیچ‌گونه سوخت و آب سنگین را به محوطه راکتور منتقل نکند.

-هیچ‌گونه تاسیساتی که قادر به بازفرآوری باشد احداث نکند. بدون بازفرآوری، ایران نمی‌تواند پلوتونیوم را از سوخت مصرف شده جدا سازد.

 شفافیت کامل و نظارت سرزده از برنامه هسته‌ای ایران

ایران متعهد می‌شود تا:‌

 -به بازرسان آژانس بین‌المللی انرژی اتمی اجازه بازرسی روزانه تاسیسات نطنز و فردو بدهد. این دسترسی روزانه به بازرسان مجوز می‌دهد تصاویر ضبط شده در دوربین‌های مداربسته را مرور کنند تا کار نظارت ‌جامع و همه‌جانبه باشد. چنین اجازه‌ای امکان شفافیت بیشتر در کار غنی‌سازی در این تاسیسات را فراهم می‌سازد و زمان لازم برای حذف هرگونه عدم تعهد از جانب ایران را کوتاه می‌کند.

-به آژانس امکان دسترسی به تجهیزات مونتاژ سانتریفیوژ را بدهد.

 -به آژانس امکان دسترسی به محل تولید قطعات دورانی و تجهیزات انبارشده سانتریفیوژ را بدهد.

 -به آژانس امکان دسترسی به معادن و استخراج اورانیوم را بدهد.

 -‌اطلاعات طراحی راکتور اراک را ارائه دهد. این امر دیدگاه انتقادی به راکتور اراک را فراهم می‌آورد که قبلا میسر نبود.

 -امکان بازرسی‌های مکرر از راکتور اراک را فراهم آورد.

 -اطلاعات و داده‌های کلیدی مورد درخواست در پروتکل الحاقی توافقنامه پادمانی آژانس و کد اصلاح شده ۳.۱ را ارائه دهد.

 مکانیزم راستی‌آزمایی

 آژانس بین‌المللی انرژی اتمی برای اجرای بسیاری از راستی‌آزمایی‌ها فراخوانده خواهد شد تا به شکل همزمان با بازرسی‌های دائم در ایران پیش برود. به‌علاوه، کشورهای ۵+۱ و ایران متعهد به تاسیس یک کمیسیون مشترک برای کار با آژانس برای نظارت بر اجرای و رسیدگی به مسائلی هستند که ممکن است پیش بیاید. کمیسیون مشترک همچنین با آژانس کار می‌کند تا تفاهم‌نامه‌ای از نگرانی‌های قبلی و فعلی را با توجه به برنامه هسته‌ای ایران، تهیه کند، از جمله درباره بعد احتمالی نظامی برنامه اتمی ایران و همچنین فعالیت‌های ایران در پارچین تحقیق کند.

 امتیازهای محدود، موقتی، و قابل بازگشت به ایران

در ازای گام‌های بالا از سوی ایران، گروه ۵+۱ امتیازهایی محدود، موقتی و قابل بازگشت را به ایران می‌دهد و همزمان بخش گسترده‌ای از تحریم‌ها، از جمله بر نفت، مروادات مالی، تحریم‌های بانکی مانند سابق باقی می‌مانند. اگر ایران از انجام تعهداتش برنیاید، امتیازها را لغو می‌کنیم. گروه ۵+۱ بویژه متعهد است تا:‌

 -اگر ایران تحت این توافق و در چارچوب نظام سیاسی خود از تعهداتش پیروی کند، برای مدت شش ماه تحریم‌های جدید مرتبط با برنامه‌ اتمی را تحمیل نکند.

-برخی تحریم‌های اعمال شده بر طلا و فلزات قیمتی، بخش صنعت اتومبیل ایران، و همچنین صادرات پتروشیمی ایران را به حالت تعلیق درآورد. به این ترتیب در واقع حدود ۱ و نیم میلیارد دلار عایدات نصیب ایران می‌کند.

 -مجوز بازرسی‌ها و تعمیرات مرتبط با ایمنی در داخل ایران را برای خطوط هوایی خاص ایرانی صادر کند.

 -خرید نفت ایران را در حد فعلی نگاه دارد که در واقع ۶۰ درصد کمتر از دو سال پیش است. ۴.۲ میلیارد دلار حاصل از این فروش به شکل اقساط به ایران منتقل می‌شود به شرطی که ایران به تعهداتش عمل کند.

 -۴۰۰ میلیون دلار از سرمایه‌های دولتی ایران را مستقیما به موسسات آموزشی شناخته‌شده در کشورهای ثالث منتقل کند تا هزینه تحصیل دانشجویان ایرانی پرداخت شود.

 تعاملات انسان‌دوستانه

 تعاملات انسان‌دوستانه‌ای که طبق قانون آمریکا مجاز هستند را تسهیل کند. تعاملات انسان‌دوستانه از تحریم‌های کنگره مستثنی هستند در نتیجه این کانال به ایران امکان دستریسی به منبع جدیدی از پول را نمی‌دهد. مراودات انسان‌دوستانه در برگیرنده خرید مواد خوراکی، کشاورزی، و دارویی و پزشکی است. ما همچنین نقل و انتقالات مالی مرتبط با خدمات پزشکی با خارج از ایران را تسهیل می‌کنیم. ما این کانال را برای منافع مردم ایران درنظر گرفته‌ایم.

 در نظر گرفتن لغو محدود تحریم‌ها

 به طور کلی، ۷ میلیارد دلار وجه، هزینه‌ای است که ایران طی فاز اولیه و تحت تحریم‌هایی که به قوت خود باقی می‌مانند می‌پردازد. بخش عمده‌ای از حدود صد میلیارد دلار سرمایه ایران در هولدینگ‌های خارجی همچنان به دلیل تحریم‌ها برای ایران غیرقابل دسترس است.

 در شش ماه آینده فروش نفت خام ایران نمی‌تواند افزایش یابد. تحریم‌های نفتی به تنهایی منجر به از دست رفتن ۳۰ میلیارد دلار ایران می‌شود- یا حدودا پنج میلیارد دلار در ماه- در مقایسه با آنچه که ایران در شش ماه مشابه سال ۲۰۱۱ نصیبش شد، یعنی قبل از اجرایی شدن تحریم‌ها. با آن که ایران می‌تواند به ۴.۲ میلیارد دلار از عایدات فروش نفت خود دسترسی داشته باشد، حدود ۱۵ میلیارد دلار از درآمدش در این مدت شش ماهه به حساب‌های خارجی‌ مسدود شده ایران واریز می‌شود. به طور خلاصه، تحت این توافق ما انتظار داریم که موجودی ایران در حساب‌های مسدود شده خارجی‌اش افزایش یابد و نه کاهش.

 ادامه فشار اقتصادی بر ایران و حفظ ساختار تحریم‌ها

 طی فاز اولیه توافق، ما به اعمال تحریم‌هایمان علیه ایران ادامه می‌دهیم، از جمله از طریق اقدام علیه افرادی که به دنبال راه‌هایی برای دور زدن تحریم‌ها هستند.

 -تحریم علیه فروش نفت خام همچنان بر دولت ایران فشار خواهد آورد. ما با همکاری شرکای بین‌المللی‌مان فروش نفت ایران از ۲و نیم میلیون بشکه در روز در اوایل ۲۰۱۲ را به یک میلیون بشکه در روز رساندیم و قابلیت فروش تقریبا ۱ و نیم میلیون بشکه در روز را از ایران گرفتیم. این به معنای از دست دادن بیش از ۸۰ میلیارد دلار از آغاز ۲۰۱۲ است و ایران هرگز نخواهد توانست آن را جبران کند. در فاز اولیه توافق، ممنوعیت اتحادیه اروپا بر نفت خام سرجای خود می‌ماند و امکان فروش نفت ایران تا حدود یک میلیون بشکه در روز نگاه داشته خواهد شد، و نتیجتا ایران همچنان ماهانه ۴ میلیارد دلار دیگر ضرر خواهد کرد.

-تحریم صادرات کالاهای نفتی به ایران که میلیاردها دلار به ایران ضرر زد، ادامه خواهد یافت.

 -بخش عمده حدود ۱۰۰ میلیارد دلار دارایی خارجی ایران غیرقابل دسترس یا محدود باقی می‌ماند.

-دیگر بخش‌های نظام تحریمی‌ ما دست‌نخورده باقی می‌ماند، از جمله:‌

*تحریم بانک مرکزی ایران و حدود ۲۴ بانک و موسسه مالی دیگر ایران.

 *تحریم‌های ثانویه در پیروی از تحریم‌های گسترده ایران که طبق قوانین بر بانک‌هایی اعمال می‌شود که با افراد و موسسات تحریم‌شده از سوی آمریکا، کار می‌کنند.

 *تحریم دیگر کسانی که خدمات مالی به ایران ارائه می‌دهند، از جمله انواع مختلف بیمه، و

 *دسترسی محدود به سیستم مالی آمریکا

-تمامی تحریم‌های اعمال شده بر ۶۰۰ فرد و موسسه که به خاطر حمایت از برنامه هسته‌ای و موشک بالیستیک ایران هدف تحریم قرار گرفته‌اند، به قوت خود باقی می‌ماند.

 -تحریم‌ بخش‌های مختلف اقتصادی ایران، از جمله کشتی‌رانی و کشتی‌سازی به قوت خود باقی می‌ماند.

 -تحریم سرمایه‌گذاری طولانی‌مدت در ارائه خدمات فنی به بخش انرژی ایران به قوت خود باقی می‌ماند.

 -تحریم برنامه نظامی ایران به قوت خود باقی می‌ماند.

-محدودیت‌های گسترده آمریکا بر تجارت با ایران به قوت خود باقی می‌ماند و دسترسی ایران به تجارت با بزرگترین اقتصادهای جهان را می‌گیرد.

-تمامی تحریم‌های شورای امنیت سازمان ملل متحد به قوت خود باقی می‌ماند.

 -تمامی تحریم‌های هدفمند مرتبط با حمایت مالی دولت ایران از تروریسم، نقش بی‌ثبات‌کننده ایران در منازعات سوریه، و سابقه سیاه حقوق بشر ایران، در بین دیگر نگرانی‌ها، به قوت خود باقی می‌ماند.

 راه‌حل جامع

  طی فاز اولیه شش ماهه، ۵+۱ به مذاکره برای راه‌حل جامع ادامه می‌دهد. پارامترهای این راه‌حل کلی، در جهت اطمینان‌دهی به جامعه بین‌الملل درباره فعالیت‌های منحصرا صلح‌آمیز هسته‌ای ایران است. تحت این راه‌حل جامع: هیچ‌گونه توافقی در زمینه راه‌حل جامع صورت نمی‌گیرد، مگر آن که در همه زمینه‌ها توافق حاصل شود. طی شش ماه آینده تعیین می‌کنیم که آیا راه‌حلی وجود دارد که درباره صلح‌‌‌آمیز بودن برنامه ایران به ما اطمینان کافی دهد. اگر ایران به نگرانی‌های ما پاسخ ندهد، ما آماده افزایش تحریم‌ها و فشارها هستیم.

 نتیجه

 به طور خلاصه، این گام به نوبه خود اهمیت بسیاری دارد.  بدون این توافق مقطعی، ایران می‌توانست هزاران سانتریفیوژ دیگر را به فعالیت درآورد. می‌توانست سانتریفیوژهای نسل آینده را که زمان فوران را کوتاه می‌کند، نصب و راه‌اندازی کند. می‌توانست راکتور آب سنگین اراک را سوخت‌رسانی و فعال کند. می‌توانست ذخیره اورانیوم با غلظت ۲۰ درصد را به فراتر از میزان لازم برای تولید بمب برساند. ایران تحت شرایط فعلی قادر به انجام هیچ‌یک از این‌ها نیست.

 به‌علاوه، بدون این رویکرد مقطع‌بندی‌شده، تحریم‌های بین‌المللی ممکن بود حالت فرسایشی به خود بگیرد زیرا ایران می‌توانست این‌طور به جهان وانمود کند که موضعش درباره راه‌حل دیپلماتیک جدی بود و ما جدی نبودیم. ما نمی‌توانستیم شرکا را برای انجام کار حیاتی تحریم‌ها متحد کنیم. با این گام اولیه، ما برنامه ایران را متوقف و به عقب می‌رانیم و به ایران یک گزینه شفاف می‌دهیم:‌ انجام تعهدات و مذاکره با حسن‌نیت برای رسیدن به توافق نهایی، و در غیر این صورت تمامی جامعه بین‌الملل با انزوای بیشتر و فشار پاسخش را خواهند داد.

 مردم آمریکا یک راه‌حل صلح‌آمیز و پایدار را ترجیح می‌دهند که از دستیابی ایران به سلاح اتمی جلوگیری کند و نظام جهانی منع گسترش تسلیحات جمعی را تقویت کند. توافق اخیر ما پتانسیل رسیدن به این هدف را دارد. ایالات متحده آمریکا از طریق دیپلماسی قوی و منظم برای صلح بیشتر، امنیت و همکاری میان کشورها به سهم خود تلاش می‌کند.

 

از آن‌جاکه متن فارسی توافق نامه‌ی ژنو با متن انگلیسی و فرانسوی آن اختلاف دارد ، لازم است مسئولان جمهوری اسلامی به گونه‌ی بسیار روشن و شفاف متن مورد توافق را منتشر کنند تا مردم ایران آگاه شوند که « چه چیزهایی باید بدهند » ؟

 

                                                                         دوازدهم آذرماه 1392

                                                                         هوشنگ طالع

یادداشت روز (‌شماره 89 ) - خط فقر : سالانه 7 در صد

یادداشت روز (‌شماره 89 )

خط فقر : سالانه 7 در صد

وزیر بهداشت ، درمان و آموزش پزشکی با اشاره به بیمارانی که مجبور اند برای تامین هزینه های درمان ، بخش عمده‌ای از درآمد و حتی خانه و خودرو شان را بفروشند و به دنبال آن به زیر خط فقر بروند ، به‌عنوان یک سرشکستگی یاد کرد .

    وی تاکید نمود : « همین موضوع سبب شده است تا 7 در صد از این قشر [سالانه ] به زیر خط فقر بروند . وقتی یک بیمار صعب العلاج 40 درصد از درآمدش را صرف هزینه های درمان می‌کند یعنی این‌که دچار فقر شده است » . 

   دکتر زالی رییس نظام پزشکی نیز در این راستا گفت : « ‌امروز هزینه‌ی درمان بیماران صعب العلاج بالاتر رفته است و حتی برای برخی امکان تامین هزینه های درمان وجود ندارد و همین موضوع سبب میشود برخی بیماران که آمار آن در تهران به 13 درصد  می رسد ، به زیر خط فقر بروند » .

   البته از یاد نبریم که آقای وزیر بهداشت یکی از پول سازترین پزشکان هستند و رییس نظام پزشکی نیز با عدم نظارت کافی بر کار پزشکان در زمینه‌ی رعایت تعرفه های مصوب پزشکی و هم‌چنین عدم مبارزه با مساله‌ی    « زیر میزی » یا به گفته‌‌ی درست‌تر  « زورگیری از بیمار »  نقش بزرگی در ایجاد وضع کنونی دارند .

   اما پرسش اساسی این‌جاست که آیا مردم برای فرو افتادن  به‌زیر خط فقر انقلاب کردند ؟

 

                                                                                                    یازدهم آذرماه 1392

                                                                                                    هوشنگ طالع

یادداشت روز (‌شماره 88 ) - « داد » و « ستد » هسته‌ای

یادداشت روز (‌شماره 88 )

   

                                « داد » و « ستد » هسته‌ای

دیوید آلبرایت در تحلیلی که از سوی شورای روابط خارجی دولت ایالات متحده‌ی آمریکا منتشر گردیده است ،‌خاطر نشان می‌کند که مهم ترین بخش توافق ژنو این است که جمهوری اسلامی پذیرفته است تا ذخیره اورانیوم با غنای 20 در صدی را از بین ببرد و در دوره‌ی مورد توافق [ 6 ماه ]  نیمی از اورانیوم 20 در صدی رقیق شده و نیم دیگر نیز اکسید شده و از بین می‌رود .

آلبرایت در ادامه می‌گوید : « نکته‌ی دیکری که بسیار مهم است و عده‌ی  زیادی را حیرت زده کرد ، این است که جمهوری اسلامی پذیرفت که طی این 6 ماه سانتریفوژ جدید نصب نکند و ساخت دستگاه‌های جدید را تنها به تعویض دستگاه های خراب که برخی در نطنز و برخی در فردو هستند محدود کند . افزون براین آژانس بین المللی انرژی هسته ای قادر خواهد بود ، دو بخش کلیدی در مجموعه‌ی ساخت سانتریفوژ را بازبینی کند تا اطمینان یابد که سانتریفوژی تازه‌ای ساخته نمی شود ... هم‌چنین  قرار است ایران ساخت و ساز اساسی در رآکتور آب سنگین اراک را که پلوتونیوم تولید می‌کند ، به حال تعلیق در آورد » .

وی در دنباله می‌گوید : « مهم این است که به ایران حق غنی سازی داده نشده و آمریکا و گروه 1 + 5 این مساله را نپذیرفته اند .

 وی باتوجه به 6 ماهه بودن توافق ژنو می نویسد : « مقامات آمریکا اعلام کرده اند ، جمهوری اسلامی مجبور خواهد بود پیش از شکل گیری توافق جامع در آینده ،‌نگرانی ها را برطرف کند و یا در این باره با آژانس به توافق برسد » .

 پیش‌تر در گزارش آقای آمانو رییس کارگزاری ( آژانس )‌جهانی انرژی هسته‌ای ، آمده بود که ایران در 3 ماه گذشته تنها 4 دستگاه گریز از مرکز ( سانتریفوژ ) نسل یکم در نیروگاه نطنز نصب کرده است ... و از ماه اوت تاکنون شمار سانتریفوژها در فردو ثابت مانده است . این گزارش نشان می‌دهد که افزایش ظرفیت غنی سازی در ایران ، با روی کار آمدن دولت تازه ایستا شده است .

بدین سان و با توجه به توافق ژنو ، دیده بانان و تحلیل گران مسایل مربوط به حاکمیت ملی و منافع ملی بر این باور اند که دولت یازدهم به دنبال توافق سعدآباد بر سر مسایل هسته‌ای ایران ،اکنون معامله‌ی پر زیانی را انجام داده است ودر آینده‌ا‌ی نه چندان دور ، با آشکار شدن بیش‌تر همه‌ی جوانب زیان بار این توافق، موج مخالفت های مردمی گسترده تر خواهد گردید .

 

دهم آذرماه 1392

هوشنگ طالع

یادداشت روز (‌شماره 87 ) - برآیند «‌نرمش ... »

یادداشت روز (‌شماره 87 )

برآیند «‌نرمش ... »

 

سولانا مسئول پیشین سیاست خارجی اتحادیه‌ی اروپا درنشست « حال و آینده‌ی گفت‌ وگو با ایران » درسخنان خود ، درباره ی توافق اخیر جمهوری اسلامی با 1 + 5 گفت :‌ « دستیابی به این توافق نشانه‌ی سخاوت ایران بود  ».

وی در باره‌ی توافق ننگ آور سعد آباد که پایه‌ی همه‌ی مشکلات کشور و توافق ژنو  می‌باشد ، گفت : « در سال 2003 که ایران تنها کیک زرد داشت و در مراحل اولیه‌ی برنامه‌ی هسته‌ای خود بود ؛ روحانی و دولت خاتمی پذیرفت  برنامه‌ی هسته‌ای خود را متوقف کند و ایران به پروتکل الحاقی بپیوندد » .

سولانا در دنباله‌ی سخنان خودگفت : « من دیگر تصور نمی کردم ظرفیت دستیابی به چنین توافقی را با ایران داشته باشیم » . سولانا توافق ژنو را نشانه‌ی « ‌سخاوت »‌ جمهوری اسلامی دانست .

 سولانا با اشاره به این مساله که در ایران دیگر مساله‌ی غنی سازی بیش از 5 درصد وجود نخواهد داشت و ایران پذیرفته است که مراکز هسته‌ای تازه ای با نسل سانتریفوژ های نسل جدید نسازد ، موضوع بسیار مهمی است .

 سولانا افزود : « صادقانه بگویم برای من به عنوان کسی که 10 سال با ایران مذاکره کرده است ، می‌گویم آن چه غربی‌ها دادند در برابر آن چه به دست آوردند ، اندک است .

تو خود « حدیث مفصل » را  در باره‌ی بذل و بخشش « ‌سخاوتمندانه » از کیسه‌ی ملت ایران « ‌بخوان از این مجمل » .

 

نهم آذرماه  1392 

هوشنگ طالع

یادداشت روز ( شماره 86 ) - از قریه ی ترکمان چای تا شهر ژنو

یادداشت روز (‌ شماره 85 )- ترکمان چای ژنو تسلیم بلاشرط

یادداشت روز (‌ شماره 85 )

ترکمان چای ژنو

تسلیم بلاشرط

 

سرانجام گفت وگوهائ جمهوری اسلامی با 1 + 5 هم‌‌‌‌چنان که پیش‌بینی می‌شد ، با تسلیم بلا شرط پایان گرفت . در این راستا قراردادی به ملت ایران تحمیل شد که باید گفت صد رحمت به « ترکمان چای » . بر پایه‌ی این ننگ نامه تنها « دادیم » و چیزی « نستاندیم » ؟!

اما بدون دودلی همان‌گونه که پس از نزدیک به 200 سال هنوز ملت ایران از قرارداد ترکمان چای به عنوان نماد  «‌ تحمیل و تحقیر »‌ نام می‌برد ، از توافق نامه‌ی هسته‌ای با 1 + 5 نیز با همین عنوان نام خواهد برد . اگر هم امروز کسانی برای مصلحت روزگار و « خوردن نان به نرخ روز  » سخنی نمی‌‌گویند ،‌ در « فردای نه چندان دور » به همین نتیجه خواهند رسید .

روزنامه‌ی دولتی ایران که رسمش براین است که به‌جای «‌ کلاه » ‌همیشه « ‌سر »‌ می‌آورد ، با سرخط درشت نوشت : « ژنو سوم تاریخی شد » . گردانندگان روزنامه‌ی ایران و آمران آنان بدانند که ترکمان چای نزدیک به 200 سال است که « تاریخی شده »‌  است .

برای آشنایی بیش‌تر با قرارداد « ‌ترکمان‌چای ژنو » متن رسمی قرارداد که به وسیله‌ی وزارت امورخارجه‌ی جمهوری اسلامی  منتشر گردیده است به آگاهی می‌رسد . در این تقسیم «‌ قاطر چموش لگدزن » ‌را به آنان دادیم و « گربه‌ی ملوس میومیو کن » را برای خود نگاه داشتیم .

 

چهارم آذرماه 1392

هوشنگ طالع

 

ایران اقدامات داوطلبانه زیر را به انجام خواهد رساند:

ــ نیمی از اورانیوم موجود غنی شده ۲۰ درصد را به صورت اکسید ۲۰ درصد برای تولید سوخت راکتور تحقیقاتی تهران ذخیره نماید. بقیه UF۶ ۲۰ درصد را به مواد کمتر از ۵ درصد رقیق نماید. خط برگشت پذیر نیز وجود نداشته باشد.
ــ ایران اعلام می‌کند که برای این دوره ۶ ماهه، اورانیوم را به سطح بالا‌تر از ۵ درصد غنی‌سازی نکند.
ــ ایران اعلام می‌کند که فعالیت‌های خود در تاسیسات سوخت هسته‌ای نطنز، فوردو و یا راکتور اراک را که توسط آژانس با نام IR ـ ۴۰ شناسائی می‌شود، بیش از این گسترش نخواهد داد.
ــ همان گونه که ایران در برنامه عملیاتی کردن تاسیسات تبدیل مواد، به آژانس اعلام کرده است، با آغاز خط تبدیل مواد UF۶ غنی شده تا ۵ درصد بهUO۲، ایران تصمیم دارد موادUF۶ جدیدا غنی شده تا سطح ۵ درصد طی ۶ ماه آینده را به اکسید تبدیل کند.
ــ محل‌های جدید برای غنی‌سازی ایجاد نمی‌شود.
ــ ایران برنامه تحقیق و توسعه (R & D) تحت نظارت، از جمله برنامه تحقیق و توسعه جاری غنی‌سازی خود را که با هدف انباشت اورانیوم غنی شده صورت نمی‌گیرد، ادامه خواهد داد.
ــ عدم بازفرآوری یا ساخت تاسیساتی که توانایی بازفرآوری داشته باشند.
ــ نظارت‌های بیشتر‌
* ارائه اطلاعات مشخص به آژانس بین‌المللی انرژی اتمی، شامل اطلاعات در خصوص طرح‌های تاسیسات هسته‌ای ایران، توصیف ساختمان‌ها در هر یک از سایت‌های هسته‌ای، توصیفی از سطح عملیاتی که در هریک از اماکن که به فعالیت‌های هسته‌ای مشخص اشتغال دارند، اطلاعات در خصوص معادن و تخلیص و اطلاعات در خصوص منابع اولیه.

* ارائه پرسشنامه جدید فنی راکتور اراک به آژانس بین‌المللی انرژی اتمی که توسط آژانس با نام IR ـ ۴۰ شناسایی می‌شود.
* اتخاذ گام‌های لازم برای موافقت با آژانس بین‌المللی انرژی اتمی برای انعقاد «رهیافت پادمان» در مورد راکتور اراک که توسط آژانس با نام IR ـ ۴۰ شناسایی می‌شود.
* دسترسی روزانه بازرسان آژانس بین‌المللی انرژی اتمی به فردو و نطنز با هدف بررسی فایل‌های ضبط شده دوربین‌ها در مواقعی که آن‌ها برای بازرسی‌های دوره‌ای موسوم به DIV، IIV، PIV و بازرسی‌های سرزده در سایت حضور ندارند.
ــ دسترسی هدایت شده بازرسان آژانس بین‌المللی انرژی اتمی به:
o کارگاه‌های مونتاژ سانتریفیوژ
o کارگاه‌های تولید روتور سانتریفیوژ و محل‌های نگهداری، و
o معادن اورانیوم و تخلیص اورانیوم
در مقابل، ۳+۳، اقدامات داوطلبانه زیر را انجام خواهند داد:
ــ توقف تلاش برای کاهش خرید نفت خام ایران به نحوی که مشتریان فعلی بتوانند میانگین میزان کنونی خرید نفت خام خود از ایران را کماکان ادامه دهند. بازگشت مبالغ مشخص از عواید فروش نفت ایران در خارج از کشور به ایران. در مورد معاملات نفتی مذکور، تحریم‌های اتحادیه اروپا و آمریکا بر بیمه و خدمات حمل و نقل مرتبط، تعلیق می‌شوند.
ــ تعلیق تحریم‌های امریکا و اتحادیه اروپا بر:
o صادرات پتروشیمی ایران و نیز تعلیق تحریم‌ خدمات مرتبط
o طلا و فلزات گران‌ب‌ها، و تعلیق تحریم‌ خدمات مرتبط
ــ تعلیق تحریم‌های آمریکا بر صنعت خودرو و تعلیق تحریم‌های خدمات مرتبط
ــ صدور گواهی عرضه و نصب قطعات یدکی برای ایمنی پرواز هواپیماهای غیرنظامی ایران و خدمات مرتبط. صدور گواهی بازرسی‌های مرتبط با ایمنی و تعمیرات در ایران و همچنین خدمات مرتبط
ــ عدم صدور قطعنامه‌های جدید تحریم هسته‌ای توسط شورای امنیت سازمان ملل متحد
ــ عدم صدور قطعنامه‌های جدید تحریم هسته‌ای از سوی اتحادیه اروپا
ــ دولت امریکا، در چارچوب اختیارات قانونی رئیس جمهور و کنگره از تحمیل تحریم‌های جدید هسته‌ای خودداری خواهد کرد.
ــ یک کانال مالی به منظور تسهیل تجارت امور انساندوستانه برای تامین نیازهای داخلی ایران با استفاده إز درآمدهای نفتی ایران در خارج از کشور ایجاد خواهد شد. تجارت امور انساندوستانه شامل مراودات تجاری مرتبط با تولیدات غذایی و کشاورزی، دارو، تجهیزات دارویی و مخارج پزشکی بیماران خارج از کشور خواهد بود. این کانال مالی شامل بانک‌های خارجی مشخص و بانک‌های ایرانی غیر تحریم شده خواهد بود که به‌هنگام ایجاد این کانال مالی مشخص خواهند شد. کانال مزبور همچنین موارد را دربر می‌گیرد:
* نقل و انتقال‌های مالی مورد نیاز برای پرداخت تعهدات ایران به سازمان ملل متحد
* پرداخت مستقیم شهریه به دانشگاه‌ها و دانشکده ـ ‌ها برای دانشجویان ایرانی شاغل به تحصیل در خارج از کشور تا مبلغ توافق شده برای یک دوره شش ماهه.
ــ افزایش آستانه برای اخذ مجوزهای اتحادیه اروپا جهت تبادلات مالی تجارت موارد غیرتحریمی تا مبلغ مورد توافق.
عناصر گام نهایی راه حل جامع‌
گام نهایی راه حل جامع که اعضا قصد دارند مذاکره در خصوص آن را در کمتر از یک سال بعد از تصویب این سند، به پایان رسانده و اجرای آن را شروع کنند، عبارتند از:
ــ دارای دوره زمانی بلندمدت مشخصی خواهد بود که مدت آن مورد توافق قرار خواهد گرفت.
ــ بیانگر حقوق و تعهدات اعضاء معاهده عدم گسترش سلاح‌های هسته‌ای و موافقت‌نامه‌های پادمان آژانس بین‌المللی انرژی اتمی باشد.
ــ به‌ طور همه‌جانبه تحریم‌های هسته‌ای شورای امنیت سازمان ملل متحد و تحریم‌های چندجانبه و تحریم‌های ملی را برداشته و از جمله گام‌هایی برای دسترسی به حوزه‌های تجاری، فن آوری، مالی و انرژی را بر مبنای یک برنامه تنظیمی که در خصوص آن توافق به عمل خواهد آمد را اتخاذ نماید.
ــ متضمن یک برنامه غنی‌سازی باشد که توسط طرفین تعریف می‌گردد، برنامه‌ای که شاخصه‌های آن با موافقت طرفین و منطبق با نیازهای عملی، با محدودیت‌های مورد توافق در خصوص دامنه و سطح فعالیت‌های غنی‌سازی، ظرفیت غنی‌سازی، محل‌هایی که در آن غنی‌سازی انجام می‌شود و ذخایر اورانیوم غنی شده برای دوره زمانی که مورد توافق قرار می‌گیرد، تعیین می‌گردد.
ــ نگرانی‌های مرتبط با رآکتور اراک که توسط آژانس با نام IR ـ ۴۰ شناخته می‌شود، را کاملا برطرف نماید. بازفرآوری و یا احداث تاسیساتی که قادر به بازفرآوری باشد، ایجاد نخواهد شد.
ــ اقدامات شفاف ساز و با نظارت بیشتر مورد توافق را به طور کامل به اجرا‌ درآورد. پروتکل الحاقی در چارچوب اختیارات رئیس جمهور و مجلس شورای اسلامی تصویب و به اجراء درآید.
ــ شامل همکاری بین‌المللی هسته‌ای غیر نظامی باشد، که این همکاری‌ها از جمله در خصوص دستیابی به راکتورهای مدرن آب سبک قدرت و تحقیقاتی و تجهیزات مرتبط و نیز عرضه سوخت هسته‌ای مدرن و برنامه‌های تحقیق و توسعه (R&D) مورد توافق می‌باشد.
به دنبال اجرای موفق گام نهایی راه حل جامع و با سپری شدن کامل دوره زمانی گام نهایی، با برنامه هسته‌ای ایران مانند برنامه هر کشور غیرهسته‌ای دیگر عضو NPT رفتار خواهد شد.
* در خصوص گام نهایی و هر یک از گام‌های میانی، این اصل اساسی که «تا در مورد همه چیز توافق نشود، در خصوص هیچ چیزی توافق حاصل نشده است» اعمال می‌شود

یادداشت روز ( شماره 84 ) - آمران و عاملان را معرفی کنید

1024x768

یادداشت روز ( شماره 84 )

                                          آمران و عاملان را معرفی کنید

دیروز هم به مانند 11 سال پیش باوجود اعلام مراسم سالروز شهادت داریوش و پروانه فروهر در روزنامه اطلاعات ، از حضور سوگواران  برای دادن دل‌آرامی به بازماندگان ، جلوگیری کردند . کاری که باهیچ یک از موازین انسانی ، ‌هم‌خوانی ندارد.

به جای لشگر آرایی برای جلوگیری از حضور داغداران در آیین سالروز شهیدان ، بهتر است که با گذشت 15 سال از این جنایت فجیع ‌آمران و عاملان آن  به مردم ایران معرفی گردند .

دست کم شایسته است که پس از گذشت 15 سال آقای حجت السلام و المسلمین محمد خاتمی ریاست جمهوری اسلامی وقت که کارگروه ویژه ای را مامور رسیدگی به این جنایت کردند و نیز آقای حجت الاسلام و المسلمین حسن روحانی رییس جمهور اسلامی که در آن زمان دبیر شورای امنیت ملی بودند ، دانسته های خود را به آگاهی مردم برسانند تا گره‌ی کور این جنایت هولناک گشوده گردد .

 دوم آذرماه 1392

  هوشنگ طالع