یادداشت ۲۴۱۳ / رستم است ، این جا شده تیر خیانت را نشانه
پاینده ایران
یادداشت ۲۴۱۴
رستم است ، این جا شده تیرِ خیانت را نشانه / یا که بهرام است ، این گم کرده اینجا تازیانه ( استادحسین مسرور )
هنگامی که تصویرِ فرمانده سنوار را در فضای مجازی دیدم که در میدان جنگ پیشاپیش نیروهای خود ، به شهادت رسیده است ؛ بیاختیار یاد دریادار شهید غلامعلی بایندر افتادم که پیشاپیش افسران ، درجهداران و ناویان در روز سوم شهریور ۱۳۲۰ در میدان نبرد ، به شهادت رسید.
از این رو ، رجی از سرودهی روانشاد حسین مسرور را که در بارهی شهادت دریادار بایندر سروده بود ، وام گرفتم و زیر تصویر فرمانده سنوار گذاردم .
اما چرا جمهوری اسلامی میکوشد که یاد شهیدان راه را ایران که وجب به وجب خاک مقدس این سرزمین با خون پاک آنان درهمآمیخته ، به دست فراموشی بسپارد ؟! و تنها از سال ۱۳۵۷ به بعد بپردازد !
در یورش سوم شهریور ۱۳۲۰ ، دریادار بایندر به عنوان فرمانده نیروی دریایی ، در میدان نبرد ، به جایگاه بلند شهادت دست یافت و جاودان شد .
از این رو ، هر سال در روز سوم شهریورماه ، آیین ویژهای بر آرامگاه وی در محوطهی نیروی دریایی خرمشهر برگزار میشد که پانایرانیستها نیز در آن آیین برای ارجگذاری به مقام شهید ، شرکت میکردند .
استاد حسین مسرور در بارهی این رخداد ، سرودهای دارد :
کیست یاران خفته در دامان بهمنشیر این جا
زیر این خاک سیه با چکمه و شمشیر اینجا
رستم اینجا ، اردشیر اینجا ، نژاد شیر اینجا
ناخدا بایندر است ، این تن مشبک ، جامه خونین
خون ایرانی است آری ، گشته با این خاک معجون ...
شهیدان نا ایرانی را جایگزین شهیدان ایرانی نکنیم
ملیگرایی را جانشین جهانوطنی نکنیم !
شنبه ۲۸ مهرماه ۱۴۰۳ - هوشنگ طالع
hotale@