روزنامک

پاینده ایران
با اندوه و درد بسیار ، درگذشت سرور ارجمند و یار هم‌اندیش دیرین میرزا شکورزاده ، استاد دانشگاه خجند را به آگاهی دوستان و هم‌اندیشان می‌رساند .
در جریان گسستن تاجیکستان از اتحاد شوروی ، میرزا شکورزاده ، پیشتاز بود . او در شکل‌دهی مبارزات ناسیونالیستی و پان‌ایرانیستی مردم تاجیکستان در آن بازه‌ی زمانی و پس از آن ، نقش تعیین کننده‌ای داشت و از بنیان‌گزاران سازمان ملی آریانای بزرگ بود .
در فروپاشی نظام جبار و خون‌آشام شوروی پیشین ، تاجیکان توفنده‌تر از دیگر ملت‌ها و اقوام تحت سلطه‌ی نظام مزبور به پا‌خاستند . میدان شهیدان روزها و روزها ، میعادگاه مردم مبارز بود . آنان مجسمه لنین را فرو کشیدند و تندیس فردوسی بزرگ را بر جای آن استوار ساختند و دولتی ، دلخواه مردم به پا شد .
در این میان ، نقش « سازمان ملی آریانای بزرگ » به عنوان یک سازمان ملی‌گرا در ‌جان بخشیدن به تظاهرات مردم از موقعیت ویژه‌ای برخوردار بود . باید دانست در این راستا ، نقش « سازمان مردمی رستخیز تاجیکستان » نیز بسیار ارزشمند بود .
اما اهرمنان دگر‌بار گرد آمدند:‌ قداره‌بندان ‌نابکار‌ ،‌ کهنه بلشویک‌های‌ بی‌کار‌ « کومسومول‌»‌‌ های پیر ، فونکسیونرهای اجیر ، « گ . پ . او . »های جیره‌خوار . آن‌ها با حمایت سرنیزه‌ي روس ، یورش آوردند ، کشتند ، سوختند ، دریدند و دگربار ، اژدها دوشنبه را بلعید .
این چنین بود که بسیاری از ملی‌گرایان و وحدت‌جویان تاجیکستانی ، ناچار از ترک تاجیکستان شدند که در این میان میرزا شکورزاده همراه بسیاری به ایران آمدند و سال‌ها در کنار ملی‌گرایان و پان‌ایرانیست‌ها ، روزگار گدزاندند .
یادش گرامی است ، راهش پررهرو است و روانش به سپنتا مینو
از سوی یاران و هم‌اندیشان : هوشنگ طالع

hotale@