یادداشت روز ( شماره 83ْ ) - وخون ... هرگز نخسبد

داشت روز ( شماره  83 )

وخون ... هرگز نخسبد

شاد باشید ای شهیدان شادباد ، شادباد ، شادباد راه ایران که به قرن ها در دل دشت ها ، دریاها و کوه های میهن به خون خود کفن پوشیده و خفته اید ؛ نام شما و یاد شما ، افتخار ماست و درس زندگا ما

پانزده سال از شهادت یار هم‌اندیش و سرور گرامی داریوش فروهر و همسر آزاده‌شان پروانه اسکندری (‌فروهر ) گذشت . ما هنوز در این غم بزرگ سوگواریم و ماتم زده .

با گذشت 15 سال از این جنایت هولناک ، هنوز آمران و عاملان آن ناشناخته باقی مانده‌اند . با وجودی که درآن زمان آقای روحانی ریاست جمهوری اسلامی ،‌ دبیر شورای امنیت ملی بودند و آقای خاتمی رییس جمهور وقت ، کارگروه ویژه‌ای را برای شناخت آمران و عاملان قتل داریوش و پروانه اسکندری (فروهر ) تشکیل دادند ؛ اما چنان که می‌دانیم ، هنوز آمران و عاملان این جنایت فجیع ناشناخته مانده‌اند .

پان‌ایرانیست‌ها ،‌ ناسیونالیست‌ها ، ایران دوستان و ایران پرستان وهمه‌ی مردم آزاده‌ی این سرزمین در انتظار معرفی آمران و عاملان قتل داریوش فروهر و پروانه اسکندری ( فروهر) هستند .

 

تو مگو دفع که این دعوی خون کهن است

خون عشاق نخفتست و نخسبد هرگز

 

         سی ام آبان ماه 1392

         هوشنگ طالع

 

یادداشت روز (شماره 82 ) - مارا به خیرتو امید نیست ،‌شر مرسان

یادداشت روز (شماره 82 )

مارا به خیرتو امید نیست ،‌شر مرسان

سخنان وزیر ارشاد در آیین آغاز هفته‌ی کتاب ازسویی تامل برانگیز بود و از سویی تاسف بار . تامل برانگیز بود چون ایشان نیز مانند اسلاف خود از « اصلاح سیاست‌های نشر » سخن به میان آوردندکه سال‌هاست همه‌ی وزیران فرهنگ و ارشاد اسلامی از آن سخن گفته‌اند ؛ اما هم چنان مساله اصلاح ناپذیر باقی مانده است . تا « ‌در بر این پاشنه می‌چرخد »  نه تنها هیچ اصلاحی به‌عمل نخواهد آمد ؛ بلکه بیم آن می‌‌رود که روز به روز ، بدتر و مصیبت ‌بارتر گردد . چنان‌که سال‌هاست سیر نزولی را در پیش دارد . در این میان ، نه تنها چاره‌ای اندیشیده نشده است ؛ بلکه بیش از پیش با شعار اصلاح ، مشگل‌ها بیشتر و فراوان‌تر نیز شده‌اند .

اما تاسف در این است مقامی که عنوان وزیر « فرهنگ » را هم یدک می‌کشند تا این حد نسبت به تاریخ و فرهنگ ایران  نا آگاه است و یاخود را به تجاهل می‌زند که در هر دوصورت ، چنان که گفته شد ،‌ سخت تاسف بار است .

آیا ایشان نمی‌دانند یا تجاهل می‌فرمایند که ایرانیان هزاران سال پیش از آن که اسلام آورند ، دارای خط و کتابت بوده‌اند . بر پایه‌ی اسناد موجود ، ایرانیان در کمابیش 5000 سال پیش ‌از میلاد مسیح و یا 5600 سال پیش از هجرت پیامبر از مکه به مدینه ، خط داشتند و با کتابت آشنا بودند . سنگ نبشته‌ی یافته شده در کاوش‌های اخیر جیرفت نیز گواهی بر آن است . آیا ایشان نمی‌دانند که اوستای کهن یا دانش نامه‌ی ‌کهن ایرانیان را بر 12 هزار پوست گاو به خط زر نبشته بودند ؟ آیا ایشان نمی‌دانند که در یورش عربان به ایران ، چندین و چند هزار کتاب ‌در « آتش جهل » سوزانده شدند و یا به « آب تعصب » شسته شدند .

این گونه گفته‌ها در راستای آغازیدن تاریخ ملت ایران ( به عنوان دارنده‌ی کهن‌ترین تاریخ در میان ملت‌های جهان ) از دوران اسلامی ، تنها و تنها در راستای ایجاد دو دستگی و چند دستگی در میان ملت یگانه‌ی ایران است و در حکم ریختن آب به آسیاب دشمنان یگانگی و وحدت ایرانیان است .

  بیست و هشتم آبانماه 1392

   هوشنگ طالع

یادداشت روز ( شماره 81 ) تعلیق خاموش ؟!

 

 

یادداشت روز ( شماره 81 )

تعلیق خاموش ؟!

گزارش اخیرکارگزاری (آژانس ) جهانی هسته‌ای نشان می‌د‌هد که افزایش ظرفیت غنی‌سازی اورانیوم در ایران با روی کارآمدن دولت تازه ، ایستا شده است .

دراین گزارش گفته شده است که ایران در 3 ماه گذشته تنها 4 دستگاه گریز از مرکز ( سانتریفوژ )‌ نسل یکم در نیروگاه نطنز نصب کرده است که شمار کل آنها به 15240 یگان رسیدهاند . هم چنین در این گزارش آمده است که از ماه اوت تاکنون شمار سانتریفوژها در « فردو » ثابت مانده است .

پرسش این جاست که اگر معنای این کار تعلیق خاموش نیست ، پس چگونه باید آن را تفسیر کرد . بسیاری از دیده‌بانان مسایل ایران براین باوراند که امکان تکرارتعلیق غنی سازی به دنبال موافقت‌نام‌ه ی سعدآباد وجود دارد . زیرا بازیکنان همان‌ها هستند و این بار از موضع نیرومند تر .

 

بیست وهفتم  آبانماه 1392

هوشنگ طالع‌

یادداشت روز (‌شماره 80 ) - مذاکره برای چه ؟

یادداشت روز (‌شماره 80 )

مذاکره برای چه ؟

به دنبال دادن امتیاز بی‌هوده و بدون عوض به آقای آمانو رییس کارگزاری ( آژانس ) جهانی هسته‌ای که نشانگر موضع ضعف بود ، بر فزون‌خواهی آمریکا افزود و در این راستا باراک حسین اوباما در حالی‌ که گفت وگوهای ژنو باید چند روز دیگر پی‌گرفته شوند ،‌تحریم‌های دولت آمریکا علیه ایران را تمدید کرد . بااین کار حکومت آمریکا نشان داد که مقصودش از مذاکرات ، تنها گرفتن امتیاز از ایران است و بس .

در اثر ندانم کاری در مساله‌ی هسته‌ای و امضای موافقت نامه‌ی ننگ آور « سعدآباد » ، افزون بر تعلیق غنی‌سازی برای مدت دراز ، « طوق لعنت » 1 + 5 نیز به‌گردن ملت ایران افتاد که ‌همه‌ی این تحریم‌ها و « گربه رقصانی »‌ها برخاسته از امضای آن موافقت‌نامه‌ی شوم است .

امروز با توجه با آن چه در این چند سال گذشته است و نیز حرکت اخیر رییس جمهور آمریکا ، تنها راه صلاح ملت ایران این است که کان لم یکن بودن موافقت‌‌نا‌مه‌ی سعدآباد را اعلام کند و برای حل و فصل مساله‌ی هسته‌ای کشور ، تنها مسیر گفتوگو با کارگزاری جهانی هسته‌ای را برگزیند.

 ندانم‌کاری و پذیرش توافق‌نامه‌ی سعدآباد کاررا به جایی رساند که فدراسیون روسیه و چین که می‌بایست در این زمینه ( حتا به‌ظاهر ) مدافع منافع ما باشند ،‌دربست و بلااراده در اردوگاه غرب و هم‌صدا با آمریکا علیه منافع حیاتی ایران موضع گرفته‌اند . می‌گویند بشر جایزالخطا است ؛ اما نپذیرفتن خطا و عدم تلاش برای جبران خطا ، قابل بخشش نیست.

 این جا سخن بر سرمنافع ملت بزرگ ایران است . تا دیر نشده است اقدام کنیم.

 

بیست و دوم آبان‌ماه 1392

هوشنگ طالع

یادداشت روز ( شماره 79 ) - روزهای خوش پسا بازنشستکان

یادداشت روز ( شماره 79 )

روزهای خوش پسا بازنشستکان

چند روز گذشته روزهای خوش پسا بازنشستگان دولت یازدهم بود . پسا بازنشستگان به جای قدم زدن در بوستان‌ها و پرداختن به سرگرمی‌های متناسب ، بر صندلی وزارت دو وزارت‌خانه‌ی بسیار مهم و حیاتی کشور تکیه زده‌اند گه البته حکمتی دارد و لابد مردم ایران از آن حکمت  بیخبراند !

درگردهم‌آیی‌ کشور‌های دارنده‌ی گاز یا به اصطلاح « اوپک گازی » وزیر نفت جمهوری اسلامی به‌جای سخن گفتن به زبان فارسی ، به‌زبان انگلیسی سخن‌رانی کردند . البته آن چنان‌ که به مثل معروف فارسی « مسلمان نشنود و کافر نبیند » . سخن‌رانی ایشان به زبان انگلیسی عبارت بود از ادای کلمات به‌‌لهجه‌ی بسیار بد و تپق‌زدن های ‌پیاپی . البته ایشان به سبک « تئاتر » سوفلور هم داشتند که به‌جای این که در گودالی برابر جناب وزیرخود را از چشم حاضران پنهان کند ، پشت صندلی وزارت پنهان شده بود و پیاپی سرک می‌کشید و غلط‌های املایی و انشایی ایشان را تصحیح می‌کرد . از صاحب « تدبیر و امید » جای پرسش است که کشور به ایشان و هم‌زادشان چه بدهی دارد که باید تاوان آن را این گونه بپردازد ؟

اما پسابازنشسته‌ی دوم که بر گسترده‌ترین وزارتخانه‌ی کشور یعنی صنعت ، معدن و بازرگانی فرمان می‌راند ، در هفته‌ی گذشته و نخستین روز این هفته سخت خبر‌ساز بودند . ایشان نیز به شیوه‌ی مرضیه‌ی رییس کل بانک مرکزی در مورد« کف » نرخ دلار ، در باره‌ی بهای خودرو فرمودند : قیمت‌های کنونی ، قیمت « کف » خودرو است وهرکس که قصد خرید خودرو دارد منتظر ارزان شدن نباشد (نقل به‌مضمون ) . از سوی دیگر ، هم‌زمان با مخالفت با « ایران‌کد » و طرح« شبنم » برخاستند و خواستار کنار گذاردن آنان شدندکه سرانجام دیروزاین کاررا کردندکه باعث سرور و شادمانی قشر زحمتکش قاچاقچیان محترم گردید و مایه‌ی دل‌سردی و نا امیدی سازمان‌ها و نهادهای مبارزه با امر قاچاق .

این دو طرح می‌توانست با اصلاحات لازم ( در صورتی که نیاز می‌داشت ) قاچاق کالا را به‌کشور قطع کند . البته از یاد نبریم که حجم قاچاق سالانه به‌کشور ، در خوش‌ بینانه‌ترین برآوردها کمابیش 19 میلیارد دلار می‌باشد که به قطع یقین بسیار بیش‌تر از این میزان است .

 

                                  نوزدهم آبان‌ماه 1392

                                  هوشنگ طالع

یادداشت روز ( شماره 78 ) - به‌دام دشمن نیفتید !

یادداشت روز ( شماره 78 )

به‌دام دشمن نیفتید !

ژاژخوایی‌ها و سخنان گستاخانه و تهدیدآمیز آقای اوباما در حین گفت و‌گو‌‌های ایران با 1 + 5 و این که « من هیچ گزینه‌ای حتا گزینه‌ی نظامی را از روی میز برنداشته‌ام » برای آن است که در صورت رسیدن به توافق ، آن را به حساب تهدیدهای خود بگذارد .

ازسوی دیگر رسانه‌های غربی ، هم‌آوا وهم‌آهنگ پیاپی عنوان می‌کنند که اسرائیل از هرگونه توافق 1 + 5 با ایران  ناراضی است و تهدید کرده است که توافق‌هارا نخواهد پذیرفت .

این تبلیغات گسترده برای القای این نکته به گروه گفت وگوگر‌ کم تجربه‌ی جمهوری اسلامی است که هرگونه پیشنهاد غرب ، مغایر منافع اسرائیل است و بهتر است آن را بپذیرید . در حالی که هم اوباما و هم جان‌کری به اسرائیل اطمینان داده‌اند که کوچک‌ترین گامی برخلاف منافع اسرائیل برنخواهند داشت .

هیات جمهوری اسلامی  در مساله‌ی هسته ای ،‌ تنها وظیفه‌مند است از حقوق مسلم ایران بر پایه‌ی قرارداد « ان پی تی » که حق غنی سازی 100 درصدی را برای اعضا به رسمیت شناخته است دفاع کند و اجازه ندهد که ذره‌ای از حقوق مسلم ایران ، قربانی  وعده‌های « سرخرمن » 1 + 5 و به ویژه آمریکا گردد .

به هوش باشیم که هرگونه سستی ، لغزش و افتادن در دام فریب ، در حکم خیانت به آمال و منافع ملت ایران است .

 

هیجدم آبان ماه 1392

هوشنگ طالع

یادداشت روز (‌شماره 77 ) - 100 هزار تومان

یادداشت روز (‌شماره 77 )

                                                      100 هزار تومان

در جامعه‌ای که فساد همه‌گیر می‌شود ، فسادگران می‌کوشند تا با تلطیف عناوین فساد از بار سنگین آن بکاهند . این‌گونه است که چپاول اموال عمومی ، خزانه‌ی‌ مردم و دارایی‌های ملت را ( آن هم در اندازه‌های چندین و چند میلیارد دلاری ) به نام « رانت خواری »‌ نام‌گذاری می‌کنند و نیز « زورگیری » برخی پزشکان و بیمارستان‌ها را از بیماران درمانده به‌نام « زیرمیزی » می‌خوانند .

کار زورگیری برخی پزشکان از بیماران به جایی رسیده است که برای شکایت از پزشکان به نظام پزشکی شاکیان می‌بایست 100 هزارتومان بپردازند . البته همه این را می‌دانند که طلب 100 هزار تومان برای ثبت شکایت ، برای آن است که بسیاری از شاکیان از شکایت خود علیه زورگیران منصرف گردند . البته وقتی که برخی از پزشکان زورگیر در زمره‌ی  سرجنبانان نظام پزشکی هستند ، نباید انتظاری جز این داشت .

 در دولتی که خصولتی ها ( بخش خصوصی سوار برگرده‌ی بخش دولتی یا به گفته‌ی بهتر : برگرده‌ی مردم ) ‌عنان امور را به‌دست گرفته اند ، باز جای شکرش باقی است که شاکیان را به حکم نظام پزشکی ، محکوم به عدم مراجعه به‌پزشک ، ‌بیمارستان و داروخانه نمی‌کنند .

 آیا بهتر نیست که در این شرایط ، به‌ جای شکایت از زورگیری ، روز وشب  شکرگذار « زورگیران » و بقای عمر آنان و نیز دوام و قوام سازمان نظام پزشکی باشیم .

                                                                                     

                                                 شانزدهم آبان‌ماه 1392

                                                 هوشنگ طالع

یادداشت روز ( شماره 76 ) - قرارداد الحاقی

یادداشت روز ( شماره 76  )

قرارداد الحاقی

سخنان مذاکره کننده‌ی ارشد هسته‌ای جمهوری اسلامی درباره‌ی قرارداد الحاقی و این که باید به تصویب مجلس برسد ، دیده‌بانان مسایل هسته‌ای ایران را به شگفتی واداشت . محرمانه بودن گفت وگوهای هسته‌ای ( در حقیقت از چشم و گوش ملت ایران یا صاحب اصلی کشور و مسایل مربوط بدان ) ، ممکن است خدای ناکرده بر خلاف تاکیدات دولت‌مردان مبنی بر عدم انصراف از حقوق هسته‌ای ایران ، ملت ایران را در برابر کاری انجام شده قراردهد که در آن صورت واکنش ملت و پی آمدهای آن می تواند بسیار توفنده و زیان بار برای کشور باشد .

قرارداد الحاقی یعنی واگذاری بخشی دیگر از حاکمیت ملی به کارگزاری ( آژانس )‌جهانی هسته‌ای که در این مدت نشان داده است که« آلتی » است در دست سیاست‌های تجاوزکارانه‌ی حکومت آمریکا .

باوجودی که چندین دهه‌ از امضای قرارداد « ان پی تی » از سوی رژیم پیشین می‌گذرد ، هنوز نه تنها حقوق مسلم هسته‌ای ملت ایران از سوی غرب و شرق مورد پذیرش نیست ؛‌ بلکه ما شاهد آن بودیم که در این بازه‌ی زمانی ، حکومت‌های چین ،‌اسرائیل ،‌هندوستان و پاکستان مجهز به جنگ افزارهای هسته‌ای شدند و هیچ واکنشی از سوی کارگزاری جهانی هسته‌ای نشان داده نشد .

سناتور باری گلدواتر در جریان جنگ ویتنام براین باوربود که آمریکا باید از بمب‌های هسته‌ای با اورانیوم ضعیف شده در این نبرد بهره بگیرد ، تا براثر ریختن برگ‌های درختان جنگل‌های ویتنام ، مابتوانیم همه‌ی ویت‌کنگ‌ها را بکشیم ( وی نامزد ریاست جمهوری آمریکا بود و با اختلاف اندک انتخابات را باخت ) . حکومت آمریکا در هر دو نبرد علیه عراق از اورانیوم ضعیف شده درگلوله‌های زره شکن استفاده کرد . در همین چندسال پیش حکومت‌های پاکستان و هندوستان یک‌دیگر را به کاربرد جنگ افزارهای هسته‌ای تهدید کردند و در همین روزها یک مقام آمریکایی خواستار آن شده است که با بمباران هسته بیابان طبس ، ایران را به زانو در آورند ؛ اما در برابر این کردارها و گفتار‌ها ، کارگزاری هسته‌ای هیچ واکنشی از خود نشان نداده است .

حال چگونه است که با وجود این حقایق تاریخی به فکر امضای قرارداد الحاقی و تسلیم بلاشرط ایران در برابر کارگزاری هسته‌ای یا درحقیقت حکومت آمریکا افتاده‌اید ؟! تاهنگامی که همه‌ی کشور‌های جهان قرارداد«ان پی تی»را امضا نکنند و به قرارداد الحاقی نپیوندند ، لزومی برای پیوستن ملت ایران به این قرارداد نیست .

 از سوی دیگر ایران باید به کارگزاری هسته‌ای اعلام کند که اگر دریک بازه‌ی زمانی (‌بیشینه 6 ماهه )  همه‌ی دارندگان جنگ افزارهای هسته‌ای به قرارداد « ان پی تی » نپیوندند و متعهد نگردند که در یک مدت معین این جنگ افزارها را نابود خواهند کرد ،‌ایران از آن خارج خواهد شد .

 

   سیزدهم آبان‌ماه 1392

  هوشنگ طالع

یادداشت روز (‌شماره 75 ) - مابرای گران کردن آمده‌ایم ...

 

یادداشت روز (‌شماره 75 )

                           مابرای گران کردن آمده‌ایم  ...

دیشب در بخش‌های گوناگون اخبار ، شنونده‌ی سخنان فرمانده راهنمایی و رانندگی (‌راهوار ) نیروی انتظامی بودم . ایشان در بخشی از سخنانشان خطاب به وزیر صنعت ، معدن و بازرگانی گفتند : به جای این که درپی گران کردن قیمت خودرو هستید ، در فکر بهبود کیفیت هم باشید . البته ایشان تنها بخش اندکی از حقیقت را بیان کردند که خود مفاهیم ژرفی را در بر دارد .

مردم که سخت در آستانه‌ی انتخابات شیفته‌ی « وعده و وعید »‌ بودند ، به گفته‌ی مولای بلخ  « هرکسی از ظن خود یار » وی شدند و امروز شاید بتوان گفت از میان فهرست 8 نفره‌ای که می‌بایست یکی را انتخاب می‌کردند ،‌بدترین را برگزیدند . برخلاف نشان دادن کلید که مردم گمان کردند کلید گشودن قفل گرانی (‌تورم )  و بیکاری است ، خیلی زود آشکار شد که «‌ کلید »‌ برای گشودن قفل تورم لجام گسیخته است . بانشان دادن کلید مردمانی که به خاطر « سود » یا به گفته‌ی بهتر «‌زیان جامعه و ملت پی سود خویش »‌ ارز و زر خریده و انباشته بودند و در نتیجه‌ی ایجاد غوغا سالاری از سوی عوامل شناخته شده ،‌بهای ارز را به بیش از سه برابر رسانیده بودند ،‌دل نگران شدند . همین مساله باعث عرضه‌ی سیل‌وار ارز و زر به بازارشد ؛ اما با نهیب یکی از سردمداران بخش خصولتی (‌بخش خصوصی سوار برگرده‌ی بخش دولتی یا به گفته‌ی بهتر ، سوار برگرده‌ی خزانه‌ی مردم) که چند روزی بود به ریاست بانک مرکزی جمهوری اسلامی رسیده بود ، ایستا شد و در بالای 3 هزار تومان تثبیت گردید . گفته می‌شود که بیش از 20 میلیارد دلار ارز و زر در دست مردم است که بخش بزرگ آن مربوط به تاجرها و دلالان و «‌ خصولتی »‌هاست .

رابطه ارز (به ویژه دلار ) با بهای کالا ، مسکن و از آن مهم‌تر « اجاره » بر همگان آشکار است . فرو افتادن بهای ارز و زر به مفهوم کاهش بهای کالاهای مصرفی ،‌کالاهای سرمایه‌ای و واسطه‌ای ( تولیدات داخلی ) و نیز مسکن و اجاره بود که در یک به اصطلاح صبحانه‌ی کاری میان بخش خصوص و خصولتی نه تنها منتفی شد ؛‌بلکه با دو برابر کردن پرداختی مردم برای گاز و برق ( با حساب سازی‌های گوناگون ) و ایجاد تردید در ادامه‌ی طرح مسکن مهر که مغایر با انتظارات برج سازها و بساز و بفروش‌ها درباره‌ی افزایش بیش‌تر بهای مسکن می‌باشد و ... ،  تورم مرزهای 40درصد راهم در نوردید .

 به طور حتم اگر امروز انتخابات برگزار می‌شد ، مردم در حلقه‌ی تنگ انتخابی که برایشان وجود داشت ، انتخاب دیگری می‌کردند .

دوازدهم آبان ماه 1392

هوشنگ طالع

 

یادداشت روز (‌شماره 74 ) - لانه‌ی جاسوسی

 

یادداشت روز (‌شماره 74 )

لانه‌ی جاسوسی

کمابیش سه دهه‌ی پیش ، ایرانیان سفارت آمریکا را در تهران «‌لانه‌ی جاسوسی » ‌نامیدند ؛ اما در آن زمان این نام گذاری که بعدها معلوم شد که حقیقت ژرفی را در بر دارد ، از پژواک لازم در سطح جهان برخوردار نشد و حتا بسیاری نیز در داخل کشور بر این نام گذاری و پی آمدهای آن دودل بودند و در سال‌های گذشته نیز بر شمار آنان افزوده شد .

اما در ماه‌های اخیر ،  ماجرای « ادوارد اسنودن‌ » و افشاگری‌های وی پیرامون جاسوسی آمریکایی‌ها از مردمان جهان و به ویژه رسوایی شنود گفت وگوها تلفن همراه بانو آنگلا مرکل صدراعظم آلمان که معلوم شد از سفارت آمریکا در برلین انجام میشد ، درستی نام گذاری ایرانیان را نشان داد .

در سال‌های جنگ سرد ، جهان به دو اردوگاه متخاصم بخش شده بود . در اردوگاه غرب به‌ رهبری و سرپرستی آمریکا ، ادعای ایرانیان را با وجود انتشار ده‌ها کتاب از جاسوسی سفارت آمریکا در ایران ، نه تنها  توجهی به آن نشد ؛ بلکه مورد تمخسر نیز قرارگرفت .

از سوی دیگر با وجودی که این امر در گرماگرم جنگ سرد می‌‌توانست دستمایه‌ی خوبی برای اتحادشوروی باشد ؛ اما آنان نیز در این مورد سکوت کردند زیرا خود آنان نیز دست اندرکار جاسوسی وسیله‌ی سفارت خود در تهران بودند . امروزه اسناد بسیاری درباره‌ی سازمان‌دهی تشکیلات گوناگون کمونیستی در ایران و نیز ایجاد حزب توده بعد از شهریور 20 در ایران و نیز خلق فرقه‌ی دموکرات آذربایجان و نیز فرقه‌ی دموکرات کردستان و ... در سال‌های پیش از انقلاب وهم‌چنین بازسازی دوباره‌ی حزب توده بعد ازانقلاب ، ‌یاری‌رسانی به ایجاد و فعال کردن سازمان‌های چپ ، دست داشتن در مسایل ترکمن صحرا ، کردستان و نیر بازسازی حزب دموکرات ایران از بقایای فرقه‌ی دموکرات کردستان و کومله و ...

اما امروز با شنود تلفن همراه صدراعظم آلمان از طبقه چهارم سفارت آمریکا در برلین ، دیگر شکی در ماهیت سفارت خانه‌های این کشور در جای‌ جای جهان باقی نمانده است . دیروز یک تن از اعضای برجسته‌ی حزب سبز آلمان که در مسکو با اسنودن دیدارکرده بود ، ‌اعلام داشت که وی نامه‌ای به مقام‌های آلمانی نوشته و یادآورشده است که آمادگی هم‌کاری با آن کشور را دارد و حتا در صورت ایجاد امکانات و تضمین‌های لازم ،  آماده است تا با سفر به آلمان در باره‌ی اطلاعاتش شهادت هم بدهد .

افزون بر آن که تاکنون اطلاعات افشا شده وسیله‌ی اسنودن مورد تکذیب آمریکایی‌ها قرار نگرفته است ، اعلام آمادگی وی برای شهادت در آلمان ، دلیل بسیار محکم دیگری است بر درستی گفته‌های او . البته از یاد نبریم که در این میان پای دولت انگلیس و استرالیا و نیز سفارت خانه‌های آنان نیز به عنوان شریکان جرم آمریکایی‌ها ، به میان آمده است .

 

                                                              یازدهم آبان ماه 1392

                                                              هوشنگ طالع 

یادداشت روز ( شماره 73 ) - داستان پیاپی « خزانه خالی »

 

یادداشت روز ( شماره  73 )

داستان پیاپی « خزانه خالی »

هم‌زمان با سفر هیات کارشناسان اقتصادی و هسته‌ای به « وین » برای گفت‌ وگو با کارشنان 1+5 به منظور آماده سازی دستور مذاکرات اصلی 1+5 در شهر ژنو و نیز سفر رییس مجلس شورای اسلامی به دعوت همتای چینی خود به این کشور، رییس جمهوراسلامی اعلام کرد که « خزانه خالی است » . حساسیت گزینش زمان برای گفتن این جمله هنگامی برجسته‌تر می‌گردد که رییس مجلس شورای اسلامی در این سفر در پی بررسی یافتن راه‌های هم‌کاری‌های بیش‌تر اقتصادی با کشور چین می‌باشد .  

بسیاری از دیده‌‌بانان مسایل سیاسی ـ اجتماعی ایران براین باوراند که یک چنین اظهار نادرست و نسنجیده ، افزون بر آن‌که به 1+5 علایم  نادرست می‌دهد ، درپی القای این مساله به ملت ایران است که اگر ناچار از دادن امتیازات بسیار به طرف شدیم ، به دلیل خالی بودن خزانه است و برخی هم بر این باوراند که این سخن و پی گرفته شدن آن از سوی وزیر اقتصادودارایی با تعبیر‌های عجیب وغریب ، می‌تواندگفت‌ وگوهای « لاریجانی » رابا طرف‌های چینی « کم‌رنک »و« کم‌اثر » سازد .

در حالی که کشور دارای بیش 120 میلیارد دلار اندوخته به‌گونه‌ی « ارز»  و « زر » می‌باشد و صندوق ذخیره‌ی ارزی ( یا ‌با هر نام دیگر ) بیش از 50 میلیارد دلار موجودی دارد ، سخن از « خزانه خالی » با توجیهات « من درآوردی » اگر به زیان  کشور و جری‌تر کردن  طرف‌های گفت ‌وگو نیست ، ‌پس چه مفهومی دارد ؟ آیا این است مفهوم « تدبیر » ؟!

                                               نهم آبان ماه 1392

                                               هوشنگ طالع

یادداشت روز (‌شماره 72 ) کدام طرف باید اعتمادسازی کند ؟

یادداشت روز (‌شماره 72 )

کدام طرف باید اعتمادسازی کند ؟

حکومت آمریکا در مساله‌ی هسته‌ای ایران مدام از اعتماد سازی و شفافیت مانند « بلور » سخن گفته است و می‌گوید . در حالی که با آشکار شدن جاسوسی این حکومت از نزدیک‌ترین متحدان خود ، دیوار بلند بی‌اعتمادی به آمریکا را بلند‌تر و بلندتر کرده است . امروزه ، این حکومت آمریکاست که باید برابر جهانیان و به ویژه ملت ایران اعتمادسازی کند .

آشکار شدن جاسوسی حکومت آمریکا حتا از نزدیک‌ترین دوستان و هم پیمانان خود ، ته مانده‌ی آبروی نداشته  و « نیمه اعتمادی » که برخی کشورها از روی ترس یا مصلحت روزگار به این حکومت داشتند ، از میان برد .

برای نخستین بار پس از جنگ جهانی دوم و تسلیم بدون شرط آلمان ،‌این دولت ، سفیر ایالات متحده رابر سر شنود تلفن ‌همراه بانو‌مرکل صدراعظم این کشور ، به وزارت امورخارجه فرا خواند . البته چند روز پیش از آن دولت فرانسه نیز به خاطر شنود گسترده‌ی شهروندان این کشور ، سفیر ایالات متحده را به وزارت امور خارجه فراخوانده بود . اهمیت مساله‌ی فراخواندن سفیر واشنگتن در پاریس هنگامی آشکارتر می‌گردد که توجه داشته باشیم که پاریس درجریان جنگ دوم جهانی وسیله‌ی آمریکایی‌ها از اشغال آلمانی‌ها آزاد و در اختیار فرانسویان قرار داده شد . هم‌چنین خودداری رییس‌ جمهور برزیل از دیدار اعلام شده با باراک اوباما در حاشیه‌ی نشست عمومی سازمان ملل متحد ، آن هم به دلیل جاسوسی گسترده‌ی آمریکایی‌ها از شهروندان برزیل و هم‌چنین اعتراض رییس جهمور مکزیک به آمریکا در همین مورد ، بسیار تامل برانگیز است .

حال چه شده است در این میان برخی از دولت مردان با اصرار می‌خواهند برای حکومت «‌ دغل باز » آمریکا اعتمادسازی کنند که بسیار ‌پرسش برانگیز است ؟!

 آقایان رجال ؟! این دولت متجاوز ،‌فزون ‌خواه و ناپای‌ بند به قوانین و مقررات بین الملی و اصول انسانیت و مدنیت است که باید برای ملت ایران اعتمادسازی کند . حکومت آمریکا باید شفاف مانند « بلور » برای ملت ایران اعتمادسازی کند که :  دیگر در ایران کودتا نخواهد کرد ، دیگر درپی تحمیل قضاوت کنسولی برای شهروندان خود در ایران برنخواهد آمد ، دیگر هواپیمای مسافری ایران را سرنگون نخواهد کرد و به عامل این « جنایت علیه بشریت » نشان شجاعت نخواهد داد ، دیگر جنگ افزار کیمیایی به دشمنان ایران نخواهد داد و آنان را تشویق به کاربرد آن علیه ملت ایران نخواهد کرد ، دیگر علیه ملت بزرگ ایران دست به نمایش‌های مسخره مانند تحریم و تهدید و این که « ‌همه‌ی گزینه‌ها روی میز‌ اند » ‌نخواهد زد و سرانجام یک شئی بدلی را به جای اصل به ملت ایران هدیه نخواهد کرد و ارتباطات سفارت خانه‌های ایران مانند دیگر کشورها در سرتاسر گیتی را شنود نخواهد کرد و حتا مکالمات هیات ایران در مجمع عمومی سازمان ملل و 1 + 5 را شنود نخواهد کرد و ...

این کوتاه برای تازه شدن خاطره و بیدار شدن وجدان آن گروه از دست اندرکاران است که سخت شیفته ایجاد ارتباط با آمریکا به هرقیمت و تحت هر شرایط اند حتا با «‌ کرنش » .

                                                   چهارم آبان‌ماه 1392

                                                      هوشنگ طالع

یادداشت روز (‌شماره 71 ) - شفاف مانند بلور

 

 

یادداشت روز (‌شماره 71 )

شفاف مانند بلور

در دیدار وزیر امورخارجه‌ی آمریکا و نخست وزیر رژیم تل‌آویو در شهر رم (‌ایتالیا) ، جان‌کری به روشنی اعلام کرد که فعالیت‌های هسته‌ای صلح‌آمیز ایران باید مانند «‌بلور » شفاف باشد . البته باید توجه کنیم که در این میان «‌بلور شناس »‌ حکومت آمریکا ست و همین حکومت است که قرار است شفافیت این « بلور » ‌را معین کند .

آمریکایی‌ها به صراحت دیدگاه‌های خود را اعلام می‌کنند و در برابر ، گردانندگان سیاست خارجی جمهوری اسلامی  می‌کوشند تا با تشبث به سخنان چندتن غیرمسئول ،‌ برخی شایعات و یک مقاله در یک روزنامه‌ی کم شمارگان عرب زبان و... خود را پیروز میدان در گفت وگوهای هستهای نشان دهند .

 در چند روز گذشته چند تن از نمایندگان پارلمان اروپا برای آشنایی با جریان کار مجلس شورای‌ اسلامی به تهران آمده بودند . به دنبال این بازدید ،  روزنامه دولتی دررویه‌ی نخست با سرخط بسیار درشت از قول این چند تن غیرمسئول به عنوان نمایندگان پارلمان اروپا اعلام کرد : به زودی تحریم‌ها لغو می‌شوند .

می‌گویند« پای ‌دروغ لنگ است » و با دروغ ممکن است چند روزی مردم را فریفت ؛ اما برای همیشه نمی‌‌توان مردم را گول زد . چند نماینده‌ی پارلمان اروپا ، نمایندگان اتحادیه‌ی اروپا نیستند که بتوانند در باره‌ی تحریم‌ها اظهار نظر کنند . از سوی دیگر تحریم‌ها از سوی حکومت آمریکا به مورد اجرا گذاشته است و نه ‌از سوی اتحادیه‌ی اروپا تااروپایی‌ها بتوانند آن‌ها را لغو کنند .

مردم ایران برابر تحریم‌های ظالمانه‌ی آمریکا نه تنها ایستادند ؛ بلکه در بیشینه‌ی موارد آن‌ها را خنثی کردند . این شما بودید که از کارساز بودن تحریم‌ها سخن گفتید و آن را بزرگ نمایی کردید . شما اگر از تحریم‌ها ترسیده‌اید کنار بروید ،‌ملت ایران می‌تواند به مبارزه و پایداری برابر امپریالیسم آمریکا و استعمار اروپا ادامه دهد و با پیروزی و سرفرازی از این میدان نیز بیرون آید .

سوم آبانماه 1392

هوشنگ طالع

یادداشت روز ( شماره 70 ) - دیپلماسی در فضای مجازی

 

یادداشت روز ( شماره 70 )

                                                        دیپلماسی در فضای مجازی

متاسفانه دستگاه دیپلماسی ایران به جای دیدن حقایق و پیش بینی رخدادها ، اسیر دیپلماسی در فضای مجازی گردیده است . در نشست وزیران نیز وزیر امورخارجه ، سرگرم بازی با رایانه‌ی همراه ( البته در اصطلاح ایشان : لپ تاپ یا تابلت ) و به روز کردن « ‌فیس بوک » خود هستند تا  از گرفتن صدا و  گرفتن کمر خود ، جهان سیاست را آگاه کنند ؟!

دیپلماسی در فضای مجازی به سبک « ‌تین اجرها » باعث گردیده است که حداکثر گه‌گاهی در برابر « کنش » ‌های دیگران ، وزارت امور خارجه‌ی جمهوری اسلامی « واکنش » البته آن هم از نوع « ملایم » از خود نشان دهد .

دیروز آقای جان کری وزیر امورخارجه‌ی آمریکا در نشست به اصطلاح دوستان سوریه در لندن برای حضور ایران در کنفرانس  ژنو 2 ، شرط و شروطی را عنوان کرده است . اگر ایران دارای یک دولت ملی و آرمان‌خواه بود ، اگر وزیر امورخارجه‌ی جمهوری اسلامی فرق میان               دیپلماسی در  فضای مجازی و فضای حقیقی را می دانست ؛ ما می بایست برای حضور معارضان سوری (‌بخوان تروریست ها ) در این کنفرانس شرط و شروط قائل می‌شدیم و اجازه نمی‌دادیم که مزدوران مسلح غرب ـ عرب ـ ترک ، بدون اقرار به جنایات خود و امربری از بیگانگان در این نشست حضور می یافتند .

 

                                                                                                  یکم آبان ماه 1392

                                                                                                   هوشنگ طالع