یادداشت روز (شماره 72 ) کدام طرف باید اعتمادسازی کند ؟
یادداشت روز (شماره 72 )
کدام طرف باید اعتمادسازی کند ؟
حکومت آمریکا در مسالهی هستهای ایران مدام از اعتماد سازی و شفافیت مانند « بلور » سخن گفته است و میگوید . در حالی که با آشکار شدن جاسوسی این حکومت از نزدیکترین متحدان خود ، دیوار بلند بیاعتمادی به آمریکا را بلندتر و بلندتر کرده است . امروزه ، این حکومت آمریکاست که باید برابر جهانیان و به ویژه ملت ایران اعتمادسازی کند .
آشکار شدن جاسوسی حکومت آمریکا حتا از نزدیکترین دوستان و هم پیمانان خود ، ته ماندهی آبروی نداشته و « نیمه اعتمادی » که برخی کشورها از روی ترس یا مصلحت روزگار به این حکومت داشتند ، از میان برد .
برای نخستین بار پس از جنگ جهانی دوم و تسلیم بدون شرط آلمان ،این دولت ، سفیر ایالات متحده رابر سر شنود تلفن همراه بانومرکل صدراعظم این کشور ، به وزارت امورخارجه فرا خواند . البته چند روز پیش از آن دولت فرانسه نیز به خاطر شنود گستردهی شهروندان این کشور ، سفیر ایالات متحده را به وزارت امور خارجه فراخوانده بود . اهمیت مسالهی فراخواندن سفیر واشنگتن در پاریس هنگامی آشکارتر میگردد که توجه داشته باشیم که پاریس درجریان جنگ دوم جهانی وسیلهی آمریکاییها از اشغال آلمانیها آزاد و در اختیار فرانسویان قرار داده شد . همچنین خودداری رییس جمهور برزیل از دیدار اعلام شده با باراک اوباما در حاشیهی نشست عمومی سازمان ملل متحد ، آن هم به دلیل جاسوسی گستردهی آمریکاییها از شهروندان برزیل و همچنین اعتراض رییس جهمور مکزیک به آمریکا در همین مورد ، بسیار تامل برانگیز است .
حال چه شده است در این میان برخی از دولت مردان با اصرار میخواهند برای حکومت « دغل باز » آمریکا اعتمادسازی کنند که بسیار پرسش برانگیز است ؟!
آقایان رجال ؟! این دولت متجاوز ،فزون خواه و ناپای بند به قوانین و مقررات بین الملی و اصول انسانیت و مدنیت است که باید برای ملت ایران اعتمادسازی کند . حکومت آمریکا باید شفاف مانند « بلور » برای ملت ایران اعتمادسازی کند که : دیگر در ایران کودتا نخواهد کرد ، دیگر درپی تحمیل قضاوت کنسولی برای شهروندان خود در ایران برنخواهد آمد ، دیگر هواپیمای مسافری ایران را سرنگون نخواهد کرد و به عامل این « جنایت علیه بشریت » نشان شجاعت نخواهد داد ، دیگر جنگ افزار کیمیایی به دشمنان ایران نخواهد داد و آنان را تشویق به کاربرد آن علیه ملت ایران نخواهد کرد ، دیگر علیه ملت بزرگ ایران دست به نمایشهای مسخره مانند تحریم و تهدید و این که « همهی گزینهها روی میز اند » نخواهد زد و سرانجام یک شئی بدلی را به جای اصل به ملت ایران هدیه نخواهد کرد و ارتباطات سفارت خانههای ایران مانند دیگر کشورها در سرتاسر گیتی را شنود نخواهد کرد و حتا مکالمات هیات ایران در مجمع عمومی سازمان ملل و 1 + 5 را شنود نخواهد کرد و ...
این کوتاه برای تازه شدن خاطره و بیدار شدن وجدان آن گروه از دست اندرکاران است که سخت شیفته ایجاد ارتباط با آمریکا به هرقیمت و تحت هر شرایط اند حتا با « کرنش » .
چهارم آبانماه 1392
هوشنگ طالع