یادداشت روز (شماره 82 ) - مارا به خیرتو امید نیست ،شر مرسان
یادداشت روز (شماره 82 )
مارا به خیرتو امید نیست ،شر مرسان
سخنان وزیر ارشاد در آیین آغاز هفتهی کتاب ازسویی تامل برانگیز بود و از سویی تاسف بار . تامل برانگیز بود چون ایشان نیز مانند اسلاف خود از « اصلاح سیاستهای نشر » سخن به میان آوردندکه سالهاست همهی وزیران فرهنگ و ارشاد اسلامی از آن سخن گفتهاند ؛ اما هم چنان مساله اصلاح ناپذیر باقی مانده است . تا « در بر این پاشنه میچرخد » نه تنها هیچ اصلاحی بهعمل نخواهد آمد ؛ بلکه بیم آن میرود که روز به روز ، بدتر و مصیبت بارتر گردد . چنانکه سالهاست سیر نزولی را در پیش دارد . در این میان ، نه تنها چارهای اندیشیده نشده است ؛ بلکه بیش از پیش با شعار اصلاح ، مشگلها بیشتر و فراوانتر نیز شدهاند .
اما تاسف در این است مقامی که عنوان وزیر « فرهنگ » را هم یدک میکشند تا این حد نسبت به تاریخ و فرهنگ ایران نا آگاه است و یاخود را به تجاهل میزند که در هر دوصورت ، چنان که گفته شد ، سخت تاسف بار است .
آیا ایشان نمیدانند یا تجاهل میفرمایند که ایرانیان هزاران سال پیش از آن که اسلام آورند ، دارای خط و کتابت بودهاند . بر پایهی اسناد موجود ، ایرانیان در کمابیش 5000 سال پیش از میلاد مسیح و یا 5600 سال پیش از هجرت پیامبر از مکه به مدینه ، خط داشتند و با کتابت آشنا بودند . سنگ نبشتهی یافته شده در کاوشهای اخیر جیرفت نیز گواهی بر آن است . آیا ایشان نمیدانند که اوستای کهن یا دانش نامهی کهن ایرانیان را بر 12 هزار پوست گاو به خط زر نبشته بودند ؟ آیا ایشان نمیدانند که در یورش عربان به ایران ، چندین و چند هزار کتاب در « آتش جهل » سوزانده شدند و یا به « آب تعصب » شسته شدند .
این گونه گفتهها در راستای آغازیدن تاریخ ملت ایران ( به عنوان دارندهی کهنترین تاریخ در میان ملتهای جهان ) از دوران اسلامی ، تنها و تنها در راستای ایجاد دو دستگی و چند دستگی در میان ملت یگانهی ایران است و در حکم ریختن آب به آسیاب دشمنان یگانگی و وحدت ایرانیان است .
بیست و هشتم آبانماه 1392
هوشنگ طالع