یادداشت روز ( شماره 76  )

قرارداد الحاقی

سخنان مذاکره کننده‌ی ارشد هسته‌ای جمهوری اسلامی درباره‌ی قرارداد الحاقی و این که باید به تصویب مجلس برسد ، دیده‌بانان مسایل هسته‌ای ایران را به شگفتی واداشت . محرمانه بودن گفت وگوهای هسته‌ای ( در حقیقت از چشم و گوش ملت ایران یا صاحب اصلی کشور و مسایل مربوط بدان ) ، ممکن است خدای ناکرده بر خلاف تاکیدات دولت‌مردان مبنی بر عدم انصراف از حقوق هسته‌ای ایران ، ملت ایران را در برابر کاری انجام شده قراردهد که در آن صورت واکنش ملت و پی آمدهای آن می تواند بسیار توفنده و زیان بار برای کشور باشد .

قرارداد الحاقی یعنی واگذاری بخشی دیگر از حاکمیت ملی به کارگزاری ( آژانس )‌جهانی هسته‌ای که در این مدت نشان داده است که« آلتی » است در دست سیاست‌های تجاوزکارانه‌ی حکومت آمریکا .

باوجودی که چندین دهه‌ از امضای قرارداد « ان پی تی » از سوی رژیم پیشین می‌گذرد ، هنوز نه تنها حقوق مسلم هسته‌ای ملت ایران از سوی غرب و شرق مورد پذیرش نیست ؛‌ بلکه ما شاهد آن بودیم که در این بازه‌ی زمانی ، حکومت‌های چین ،‌اسرائیل ،‌هندوستان و پاکستان مجهز به جنگ افزارهای هسته‌ای شدند و هیچ واکنشی از سوی کارگزاری جهانی هسته‌ای نشان داده نشد .

سناتور باری گلدواتر در جریان جنگ ویتنام براین باوربود که آمریکا باید از بمب‌های هسته‌ای با اورانیوم ضعیف شده در این نبرد بهره بگیرد ، تا براثر ریختن برگ‌های درختان جنگل‌های ویتنام ، مابتوانیم همه‌ی ویت‌کنگ‌ها را بکشیم ( وی نامزد ریاست جمهوری آمریکا بود و با اختلاف اندک انتخابات را باخت ) . حکومت آمریکا در هر دو نبرد علیه عراق از اورانیوم ضعیف شده درگلوله‌های زره شکن استفاده کرد . در همین چندسال پیش حکومت‌های پاکستان و هندوستان یک‌دیگر را به کاربرد جنگ افزارهای هسته‌ای تهدید کردند و در همین روزها یک مقام آمریکایی خواستار آن شده است که با بمباران هسته بیابان طبس ، ایران را به زانو در آورند ؛ اما در برابر این کردارها و گفتار‌ها ، کارگزاری هسته‌ای هیچ واکنشی از خود نشان نداده است .

حال چگونه است که با وجود این حقایق تاریخی به فکر امضای قرارداد الحاقی و تسلیم بلاشرط ایران در برابر کارگزاری هسته‌ای یا درحقیقت حکومت آمریکا افتاده‌اید ؟! تاهنگامی که همه‌ی کشور‌های جهان قرارداد«ان پی تی»را امضا نکنند و به قرارداد الحاقی نپیوندند ، لزومی برای پیوستن ملت ایران به این قرارداد نیست .

 از سوی دیگر ایران باید به کارگزاری هسته‌ای اعلام کند که اگر دریک بازه‌ی زمانی (‌بیشینه 6 ماهه )  همه‌ی دارندگان جنگ افزارهای هسته‌ای به قرارداد « ان پی تی » نپیوندند و متعهد نگردند که در یک مدت معین این جنگ افزارها را نابود خواهند کرد ،‌ایران از آن خارج خواهد شد .

 

   سیزدهم آبان‌ماه 1392

  هوشنگ طالع