یادداشت روز ( شماره 69 ) -  نخست وزیر هم به نادانی « نوبره »

یادداشت روز ( شماره 69 )

نخست وزیر هم به نادانی « نوبره »

نتانیاهو نخست وزیر رژیم تل‌آویو درسخنر‌انی پارسال خود در مجمع عمومی سازمان ملل متحد بانشان دادن عکس یک خمپاره‌ی جنگ جهانی نخست ، مدعی شد که ایران تا چند ماه دیگر بمب هسته‌ای منفجر خواهد کرد . آیا این همه نادانی  را به حساب چه چیزی می‌توان گذاشت ؟

 نخست وزیر رژیمی که کمابیش 260 کلاهک هسته‌ای در زرادخانه‌ی خود دارد ، هنوز نمی‌داند که شکل بمب هسته‌ای چگونه است ؟! شاید نظامی‌ها به او اجازه‌ی بازدید از زرادخانه‌ی هسته‌ای این رژیم را نمی‌دهند ؛ اما وی  می‌توانست بامراجعه به شبکه‌ی جهانی ، عکس بمب‌‌های هسته‌ای را که آمریکایی‌ها بر شهرهای ناکازاکی و هیروشیما در ژاپن انداختند ، ببیند .

امسال هم وی در سخن‌رانی خود در همان مجمع با تکرار همان  سخنان توهم آمیز خود در باره ایران ، بار دیگر خود را مضحکه مردم جهان ساخت . اما جالب ترازآن این که وی اندکی بعد ازاین سخنرانی  در یک مصاحبه اختصاصی با شبکه( بی بی سی )  فارسی ، مدعی شد که آرزوی جوانان ایران پوشیدن «‌ شلوار جین » است .

 با وجودی که می‌دانستم متاسفانه بیشینه‌ی نوجوانان و جوانان ( دختر و پسر )‌شلوار جین به پا می‌کنند ، بر آن شدم که  یک بررسی میدانی انجام دهم . نتیجه‌ی این بررسی میدانی نشان داد که متاسفانه بیشینه‌ی جوانان و نوجوانان ما ( دست‌کم در تهران )‌ شلوار جین به پا می‌‌کنند ؛ حتا برخی پاچه‌های شلوارشان بر روی زمین کشیده می‌شود . گروه زیادی از شلوارهای جین به اصطلاح «‌ سنگشور » استفاده می‌کنند  و هستند کسانی نیز که شلوارشان دارای سوراخ و به اصطلاح « پاره نما »‌ اند و ...

به راستی رژیمی که تا این حد نخست وزیر آن نادان است ، محکوم به فناست ؛ اگرچه امپریالیسم آمریکا و استعمار اروپا و نیز پول‌های باد آورده‌ی حکومت‌های عربان مرتجع  از آن حمایت کند .

   سی‌ام مهرماه 1392

   هوشنگ طالع


 یادداشت روز (‌شماره 68 ) - تنها ملت ایران نا محرم است


 

یادداشت روز (‌شماره 68 )

تنها ملت ایران نا محرم است

به دنبال پایان گفت‌وگوها با 1+5 ( یا در حقیقت 2+4 ) اعلام شد که مذاکرات محرمانه        خواهند بود . هیات جمهوری اسلامی این ابتکار را ازآن خود دانست و توجیه کرد که در صورت آشکار شدن بسته‌ی پیشنهادی جمهوری اسلامی ، اسرائیل با اخلال و تخریب ، مذاکرات را عقیم خواهد کرد . البته استدلالی بسیار ناموجه که از سوی دیده‌بانان مسایل سیاسی کشور به پای        « پنهان کاری » گذارده شد .

اما زود آشکار شد که جریان گفت‌وگوها و نیز بسته‌ی پیشنهادی هیات جمهوری اسلامی بدون درنگ از سوی آمریکا و انگلستان به‌گونه‌ی نوشتاری ( کتبی ) و از سوی فرانسه و آلمان به‌گونه‌ی زبانی (‌شفاهی ) به آگاهی حکومت اسرائیل رسیده است . البته بسیار خام پنداری و ساده‌ لوحی بود اگر گمان می‌کردند که حکومت اسرائیل یا طرف اصلی مذاکره کننده با ما از محتوای گفت‌وگوها نا آگاه خواهد ماند .

امروز آشکار است که پنهان کاری های هیات جمهوری اسلامی ، تنها و تنها به خاطر مردم ایران بوده است و بس .

آقایان ریاست جمهوری ، وزیر امورخارجه و دیگران باید بدانند که دیگر مساله‌ی « سعدآباد » ‌تکرار نخواهد شد و ملت ایران اجازه نخواهد داد حتا ذره‌ای از حقوق مسلم وی مورد معامله قرارگیرد .

اگر بسته‌ی پیشنهادی جمهوری‌اسلامی در این دور از گفت‌وگوها به ‌راستی در راستای منافع ملی و حفظ دست‌آوردهای هسته‌ای ملت ایران است ، آن را منتشر کنید .

  بیست و نهم مهرماه 1392

  هوشنگ طالع 




 یادداشت روز ( شماره 67 ) - بازی تکرار نخواهد شد


یادداشت روز ( شماره 67 )

بازی تکرار نخواهد شد

اتحاد شوروی در درازای اشغال ایران در دوران جنگ دوم جهانی ، مبلغ 11 تن زر ( طلا) و کمابیش 53 میلیون دلار بدهی بالا آورد . قرار بود روسیان به دنبال پایان جنگ ،‌ بدهی خود را به دولت ایران پرداخت کنند ؛ اما آنان از این کار سرباز زدند . در حالی که اگر بدهی‌های خود را به دولت ملی دکتر مصدق پرداخت کرده بودند ، باتقویت بنیه‌ی مالی دولت ، امکان کودتا نیز از میان میرفت  .

به دنبال کودتای 28 امردادماه ، اتحاد شوروی در برابر پرداخت بدهی‌های خود در سال 1333 به حکومت کودتا « قریه فیروزه » را به عنوان « ‌پاداش خوش حسابی ؟ ! »‌ دریافت کرد . این قریه آبادترین جای جمهوری ترکمنستان شوروی آن روزگار و جمهوری ترکمنستان کنونی است که ویژه‌ی « ترکمن باشی » و اطرافیان می‌باشد . برخی از پژوهندگان تاریخ ایران و از جمله خود من براین باوراند که قریه‌ی فیروزه دستمزد اتحادشوری برای اخلال گسترده در برابر دولت ملی و نهضت ملی کردن صنایع نفت در سرتاسر کشور و به ویژه برای آماده سازی فضای کشور در راستای تحقق کودتای آمریکایی ـ‌ انگلیسی وسیله‌ی حزب توده و سازمان‌های گوناگون وابسته به آن بود .

در این مرحله آمریکایی‌ها برآنند تا از همین روش برای از میان بردن چرخه‌ی سوخت هسته‌ای و صنایع صلح آمیز هسته‌ای ایران بهره گیرند .  آمریکایی‌ها به‌دنبال انقلاب ،  بیش از 22 میلیارد دلار از دارایی‌های ایران را مسدود کردند و اتحادیه اروپا نیز هم‌گام با تحریم‌های اعمال شده علیه ایران بیش از 53 میلیارد دلار از دارایی‌های ایران را مسدود کرد .

اکنون آمریکا و غرب این بازی را آغاز کرده‌اند که در ازای آزادسازی بخش اندکی از دارایی‌های کشور ، دولت  جمهوری اسلامی ، از بخشی از حقوق مسلم هسته‌ای ملت ایران چشم پوشی کند . بدین سان با وجود باقی ماندن تحریم‌ها ، ‌برای مثال در برابر دریافت 5 ـ4 میلیارد دلار ، دولت جمهوری اسلامی از حق ‌صد در صدی (100٪ ) غنی‌سازی ایران برپایه‌ی قرارداد ان پی تی صرف‌نظر کند و سپس در برابر دریافت کمابیش همین مبلغ ، پایگاه فردو را ببندد و سپس شاید با دریافت مبلغ دیگری از دارایی‌های خودمان ، قرارداد الحاقی را امضا کند و در نتیجه تیر خلاص را بر پیکر دست آوردهای هسته‌ای ایران بزند ، در حالی که تحریم‌ها دست نخورده باقی مانده‌اند و ...

 اما بدون تردید ملت بزرگ ایران اجازه‌ی تکرار جدایی قریه‌ی فیروزه را در برابر دریافت طلب‌های مسلم خود نخواهد داد.

 بیست و هشتم مهرماه 1392

هوشنگ طالع

 



 یادداشت روز (‌شماره 66 )  - دانسته تخریب نکنید



یادداشت روز (‌شماره 66 )



                                                     دانسته تخریب نکنید

رییس سازمان صدا وسیمای جمهوری اسلامی در چند روز گذشته سفری به ترکمنستان كرد . در این سفر ایشان دیداری هم با دانش‌جویان زبان فارسی داشت .

 باید گفته شود که یکی از چهار کرسی خراسان بزرگ یا یکی از چهارکرسی زبان فارسی ، شهر مرو بود . سه کرسی دیگر عبارت بودند از : هرات ،‌ بلخ  و بخارا . شهر بلخ در اثر زلزله ویران شد و جای آن را شهر مزارشریف گرفت که در حقیقت جای‌گاه آتش‌کده‌ای است که    اشوزرتشت در سال 1691 پیش از میلاد مسیح ( 2312 سال پیش از هجرت پیامبر از مکه به مدینه ) در آن‌جا به ‌دست تورانیان کشته شد .

ژوزف‌استالین رهبر اتحادشوروی ، برای ایرانی‌زدایی و فارسی‌زدایی از سرزمین‌های خوارزم و فرارود ، نام شهر مرو را به « ماری » برگرداند و آن را در قالب جمهوری ترکمنستان شوروی قرارداد و هم‌چنین وی « مهد زبان فارسی » یعنی شهر بخارا را زیر سلطه‌ی ازبکان قرار داد . تنها در این میان شهر هرات نیم‌جانی به در برد و کوشش درازمدت انگلیسیان برای جای‌گزین کردن زبان پشتو به جای زبان فارسی در افغانستان به جایی‌ نرسید و روسیان نیز در دوران اشغال این سرزمین ،‌ فرصت کافی برای فارسی ستیزی را نیافتند .

در دیدار با دانشجویان زبان فارسی در شهر عشق آباد ( اشک آباد ) پای‌تخت ترکمنستان ، رییس سازمان صدا وسیمای جمهوری اسلامی به آنان گفت : « زبان فارسی گنجینه‌ی ارزشمندی است که در صورت کشف آن ، دریای بی‌کرانی به‌سوی انسان گشوده می شود » ( نقل از اخبار تلویزیون ) .

در این‌جا این پرسش مطرح می‌گردد که آیا این گفته مورد باور ایشان است و یا نوشته‌ای است که برای این‌ مراسم تهیه ‌شده بود و باید علی‌رغم باور شخصی ، خوانده می‌شد تا به دانش‌جویان زبان فارسی چیز « دهن پرکنی » گفته شده باشد . اگر این گفتار باور شخصی ایشان است ، در آن صورت دستور نمی دادند تا در خوانش خبر به جای کاربرد فارسی کتابی ( مبنا / پایه ) ازگویش محاوره‌ای ( کوچه و بازاری ) استفاده شود . البته پیش از ریاست ایشان بر صدا وسیما ،‌از زمان تاسیس رادیو در ایران درسال 1328 و تلویزیون در سال 1348 همیشه در خوانش خبر از زبان مبنا بهره گرفته می‌شد . البته در سرتاسر جهان نیز هرکشور از زبان مبنا در خوانش خبر استفاده می‌کند .

عربان در درازای دویست سال حکومت مستقیم برایران و با وجودی که کوشش های بسیار برای زدودن زبان فارسی به‌کار گرفتند ، در این کار موفق نشدند . کسانی که امروز در پی این کار می‌باشند ، خیلی کوچک تر و ناچیز تر از حاکمان خون ریز و متعصب عرب هستند .

آقای رییس صدا وسیمای جمهوری اسلامی ، دست‌کم دستور دهید نویسندگان و گویندگان خبر در بخش‌های صدا و سیمای جمهوری اسلامی ، از نویسندگان و گویندگان خبر « یورونیوز » ( EURO NEWS ) درس بگیرند و دانسته و از روی عمد این‌گونه با زبان فارسی به ستیز بر نخیزند .

زشتی کار به جایی رسیده است که در برگردان و پخش سخنان بانو اشتون مسئول سیاست خارجی اتحادیه ی اروپا در جریان گفت‌وگوهای 1 + 5  نیز از این شیوه‌ی زشت و با کمال تاسف باید بگویم « تهوع‌آور »‌ بهره گرفته می‌شد . راستی آقای رییس ! مگر خانم اشتون به لهجه « کاگنی » یا لهجه‌ی « داش مشتی » های لندنی سخن می‌گفت ؟

شما و همه‌ی مجموعه‌ی صدا وسیما از راه زبان فارسی نان می‌خورید ( البته بسیار هم چرب و پرمایه ) آن را تخریب نکنید .

 

  بیست و هفتم مهرماه 1392

  هوشنگ طالع 




 یادداشت روز (‌شماره 65 ) - خوشا به حال مستضعفان




یادداشت روز (‌شماره 65 )

خوشا به حال مستضعفان

 

یکی از دغدغه‌های بزرگ مستضعفان ازآغاز انقلاب ، واردات بدون دردسر خودروهای سنگین بود که خوش بختانه با   « تدبیر » دولت در چند روز گذشته عملی شد و بذر « امید »‌ را بیش از پیش در دل آنان شکوفا گردانید . البته این       « تدبیر » برای آن دسته از مستضعفان که از راه غیرقانونی و یا نیمه قانونی از این گونه خودروها وارد کشورکرده  بودند نیز بسیار « امید » ‌آفرین بود .

از دیگر دغدغه‌های بزرگ مستضعفان این بود که با ساخت گسترده‌ی مسکن «‌مهر » بهای حاصل « عرق جبین و کد یمین » برج‌سازان محترم و بساز و بفروش‌های گرامی و نیز دلالان ارجمند ، تا حدود زیادی سیر صعودی خود را از دست داده بود که خوش‌ بختانه آن نیز با « تدبیر» توقف مسکن مهر ، دوباره « امید» رشد انفجار گونه‌ی بهای مسکن ، در دل مستضعفان جوانه زد .

یکی دیگر از خواسته‌های دیرین مستضعفان ؛ برداشتن ننگ « یارانه » ( غیرمستقیم و مستقیم ) از دامان مردم بود که آن هم با « تدبیر» بسیارعملی شد که باعث « ‌امید »‌ بسیار گردید . در مرحله‌‌ی نخست ، بهانه کردند که « پول » نداریم . در حالی که بایک نهیب رییس بانک مرکزی نرخ دلار  بیش از 3000 تومان تثبیت گردیده شد و در نتیجه درآمد ریالی صاحبان « تدبیر وامید » از محل فروش نفت خام و گاز به 3 برابر افزایس یافت . سپس منابع تامین یارانه‌ها یعنی بهای برق و گاز را کمابیش دو برابر کردند که آب‌ بها نیز در همان مسیر گام می‌گذارد . سپس برای برآوردن این آرزوی مستضعفان ، اعلام کردند که قرار است یارانه‌های نقدی 3 ماهه پرداخت شود . البته با توجه به این اصل که تا سه ماه دیگر « کی مرده و کی زنده » .

بیست و پنجم مهرماه 1392 

هوشنگ طالع     




 یادداشت روز ( شماره 64 )  میلیاردرهای سوپر استار


یادداشت روز ( شماره 64 )

میلیاردرهای سوپر استار

 

بدون دودلی قرارمردم این نبود که رژیمی برافتد و نظاماتی برقرار گردد تا اختلافات طبقاتی پررنگ‌تر و پررنگ‌تر شود.

« میلیاردرهای سوپراستار » سرخط اول یکی از روزنامه‌های صبح تهران بود که در آن ، هشت تن از سوپر میلیاردر های ایرانی به مردم معرفی شده بودند .

بالاتر از همه‌ی این « سوپر » ها ، مردی قرار دارد که در آستانه‌ی انقلاب دکه‌ی کوچکی در بازار داشت و به نوشته‌ی این روزنامه و به نقل ار مجله‌ی « فوربس » ثروتش 400 میلیون دلار [وشایدهم خیلی بیشتر ] می‌باشد .

به نوشته‌ی این روزنامه :‌« عسکر اولادی در دوسال گذشته و پس از هدفمندی یارانه‌ها ، مجموعه‌ای از اظهار نظرات عجیب را عرضه کرده است . از جمله نویددادن قحطی ... »

اما قرار مردم در بهمن 1357 این نمی توانست باشد . مردم در درجه‌ی نخست به دنبال عدالت بودند و به آن‌ها «عدل اسلامی » وعده داده شد . در حالی‌که امروزه خلاف آن به چشم می خورد . پول‌دارها ، هر روز پول‌دارتر شده‌اند و ندارها ، هرروز ندار تر .

مردمی که ساعت ها در کنار خیابان برای رسیدن به خانه باید منتظر بمانند ، با حسرت و کینه و بغض شاهد رژه‌ی خودروهای چند صد میلیون تومانی و حتا میلیارد تومانی هستند . (چندی پیش یکی از شبکه‌های تلویزیون ، از خودروی بالای 8 میلیارد تومانی خبرداد ک در تهران شماره گذاری شده بود )

در حالی که فرزندان این سرزمین ، حتا با تحصیلات عالی برای آغاز زندگی و تشکیل خانواده نمی‌توانند یک سر پناه چند متری اجاره کنند ، بهای خانه‌ی مسکونی یکی از میلیاردهای سوپراستار  180 میلیارد تومان می ارزد و ...

کلاه خودمان را قاضی کنیم و از خود به‌پرسیم که آیا مردم برای ایجاد این نظامات انقلاب کردند ؟!

بیست و چهارم مهرماه 1392

هوشنگ طالع




  یادداشت روز ( شماره 63) - حقوق ملت ایران و منافع ملی  قابل داد و ستد نیست



 یادداشت روز ( شماره 63)

حقوق ملت ایران و منافع ملی

قابل داد و ستد نیست

 

1ـ بر پایه‌ی قرار داد ان پی تی ، ایران حق دارد تا 100 درصد غنی سازی کند . توافق بر سر در صد کم‌تر ،  معامله بر سر حقوق ملت ایران و منافع ملی است .

2ـ امضای قرار داد تکمیلی تا زمانی که دارندگان و کاربران جنگ‌ افزارهای هسته‌ای ،  قرارداد ان پی تی را امضا نکرده‌اند ،  در حکم معامله بر سر حقوق ملت ایران و منافع ملی است .

 به هوش باشیم و نگذاریم اشتباهات تاریخی تکرار شوند و از سرنوشت عاملان این اشتباهات تاریخی پند بگیریم .

 بیست و سوم مهر ماه 1392

 هوشنگ طالع




سخن روز ( شماره 62 ) -  10 چپاول‌گر

سخن روز ( شماره 62 )

10 چپاول‌گر

قاضی سراج رییس سازمان بازرسی کل کشور می‌گوید :  اگر بتوانیم 10 تا یقه‌سفید [ بخوان چپاول‌گر ] را بگیریم ، خیلی از مسایل کشور حل‌ می‌شود . وی که دریک برنامه‌ی تلویزیونی سخن می‌گفت عنوان کرد که در پرونده‌ی فساد 3000 میلیارد تومانی ، چند معاون وزیر در زندان به سرمی‌برند .

این سحنان قاضی سراج نشان می‌دهد که این 10 تن چپاول‌گر عمده که با دستگیری آنان « خیلی از مسایل کشور حل میشود » در سطوح بالاتر از معاونت وزیر قرار دارند . هنگامی که قاضی سراج سخن از دستگیری این 10 تن به میان می‌آورد ، یعنی این‌که پرونده‌ی لازم و مستندات کافی برای دستگیری آنان وجود دارد ؛ اما آنان در جایگاهی مافوق قانون و دور از دست‌رس عدالت قرار دارند ؟ ! 

« آفتابه دزد »‌ها در عرض چند ساعت دستگیر و در عرض چند روز محاکمه و اعدام می‌شوند ؛ اما کسانی که با دستگیری آنان بسیاری از مشکلات کشور حل می‌شود ، یک مو هم از سرشان کم نمی‌گردد .

  بیست و دوم مهرماه 1392

  هوشنگ طالع



 یادداشت روز ( شماره 61 ) - تاریخ تکرار نخواهد شد


یادداشت روز ( شماره 61 )

                                     تاریخ تکرار نخواهد شد

درمساله‌ی جدایی سه ایالت هرات ، کابل و قندهار ( افغانستان امروزین ) از ایران ، دولت ناتوان ایران به فرخ‌خان ماموریت داد تا به پاریس رفته و خواستار میانجی‌گریری ناپلئون سوم امپراتور فرانسه گردد . این‌گونه بودکه گفتگوهایی‌ میان نماینده‌ی ویژه و تام‌الاختیار ایران با کاولی (cawly) سفیرانگلیس در فرانسه آغاز گردید که به جدایی افغانستان از ایران انجامید . میرزا آقاخان نوری صدراعظم در دستورالعملی که به فرخ‌ خان داده بود تاکید کرده بود :

شما اختیار دارید در هر مساله‌ای که مورد تقاضای انگلیسی‌هاست موافقت کنید مگر در دو مورد ،‌ یکی

سلطنت ناصرالدین شاه و دیگری صدارت من .1

البته گفته اند و نوشته اند ، بوشهر را صدراغظم نوری  به دست قوای انگلیسیان سپرد تا ایرانیان از هرات چشم بپوشد:

بوشهر را صدراعظم [ نوری ] به باد داد . با سفرای انگلیس قرارداد و نوشته‌ای به آن‌ها نگاشته است که اگر

هرات را از ایران بگیرید ، بوشهر را تصرف کنید تا ما از در مصالحه در آییم .2

امید است که اقرار به « کارساز بودن تحریم ها » تنها تشابه تاریخی باشد .2

بیست ویکم مهرماه 1392

هوشنگ طالع

1ـ تاریخ روابط خارجی ایران از ابتدای دوره صفویه تا پایان جنگ دوم جهانی ـ عبدالرضا هوشنگ مهدوی ـ انتشارات امیرکبیر ـ چاپ سوم ـ تهران 1363ـ ‌‌ر276 /چکیده تاریخ تجریه ایران  -هوشنگ طالع ـ انتشارات سمرقند ـ ویرایش دوم ـ  تهران 1386 ـ ر70

2ـ تاریخ روابط سیاسی ایران و انگلیس در قرن نوزدهم میلادی ـ محمود محمود ـ انتشارات اقبال ـ چاپ دوم ـ ج 2 ـ ر546






یادداشت روز ( شماره 60 )  - جنرال موتورز به جای پژو ـ سیتروئن

 

یادداشت روز ( شماره 60 )

جنرال موتورز به جای پژو ـ سیتروئن

تلویزیون سی سی تی وی ( cctv ) چین در گزارش جامعی از صنعت خودروسازی ایران هم‌راه با جایگاه جهانی و سهم آن در تولید ناویژه‌ی داخلی و ... ، اعلام کرد که بر پایه‌ی گفت وگو‌های به عمل آمده ، قراراست بخش فرانسوی خودرو سازی ایران به آمریکایی‌ها ( شرکت جنرال موتورز ) واگذار گردد .

دیده‌بانان مسایــل سیاسی ـ اقتصادی کشور ، حضور رییس بخش « خصولتی » ( خصوصی ـ دولتی ) را هم‌راه هیات ایرانی در نیویورک در این راستا دانسته‌اند . حضور رییس ( اتاق بازرگانی ، صنایع ، معادن و کشاورزی + دفتر ریاست جمهوری ) در کنار هیات جمهوری اسلامی افزون بر مسایل نظارت بخش خصوصی در عملکرد بخش دولتی و انجام هم‌آهنگی‌های لازم ؛ مربوط به مذاکرات «‌خودرویی » بوده است . برخی از دیده‌بانان براین باوراند که این امر می‌تواند به معنای تقدیمی یا پیش‌کش برای ایجاد روابط باشد و نیز سلطه‌ی آتی بخش « خصولتی » بر صنایع خودروسازی ایران .

    بیستم  مهرماه 1392

   هوشنگ طالع




یادداشت روز (‌شماره 59 ) - داستان سعدآباد دیگر تکرار نخواهد شد



یادداشت روز (‌شماره 59 )

داستان سعدآباد دیگر تکرار نخواهد شد

سیاست ‌کرنش ، برکبروگردن ‌کشی جان‌کری افزود . باراک اوباما به دلیل تعطیلی دولت آمریکا و مشکل‌های بودجه‌ای و مالی نتوانست در نشست سران سازمان همکاری‌های اقتصادی آسیا ـ اوقیانوسیه « آپک /APEC» شرکت کند ؛ ازاین رو جان‌ کری را به نمایندگی خود برای شرکت دراین گردهم‌آیی به جزیره‌ی مالی در اندونزی گسیل داشت . جان‌کری در حاشیه این گردهم‌آیی اعلام کرد که نظر 1+5 در نشست آینده با ایران همان نظر ارایه شده در نشست آلماآتی است .

این در حالی است  که رییس جمهوراسلامی در دیدار با سفیران اروپایی اعلام می‌کند که مساله‌ی هسته‌ای در کوتاه مدت حل می‌شود .

آیا این بدان معناست که قراراست دولت روحانی همه‌ی شرایط غرب یعنی توقف غنی‌سازی ، تعطیلی پایگاه « فردو » ، تحویل اورانیوم‌های غنی‌سازی شده به غرب ، اجازه‌ی بازدید بازرسان ( به‌خوان جاسوسان ) کارگزاری (آژانس ) هسته‌ای از همه‌ی تاسیسات نظامی ایران ، امضای قرارداد الحاقی و ... را بپذیرد ؟

آقای روحانی باید بداند که مردم ایران اجازه نخواهندداد که قرارداد خائنانه‌ی سعدآباد دوباره تجدید گردد .

شانزدهم مهرماه 1392

هوشنگ طالع




یادداشت روز ( شماره 58) -  رییس دفتر ، پیوند بخش خصوص با بخش دولتی



یادداشت روز ( شماره 58)



رییس دفتر

پیوند بخش خصوص با بخش دولتی

در دولت یازدهم ، شغل ریاست دفتر ریاست جمهوری اسلامی بسیار مهم شد و کار آن بسیار بالا گرفت . در حالی که در عمل باید بسیار پیش پا افتاده باشد و ساده . زیرا یک نفر با استعداد متوسط می‌تواند آن را « پاره وقت » و حتا به راحتی از راه دور اداره کند . چنان که گفته شد یک نفر با استعداد متوسط هم‌زمان می‌تواند رییس اتاق بازرگانی و صنایع و معادن تهران باشد و هم رییس دفتر ریاست جمهوری اسلامی ( البته از دو جا هم حقوق بگیرد ) .

رییس دفتردر نشست هیات وزیران شرکت می‌کند و بالاتر از وزیران و هم‌طراز معاون اول می‌نشیند ، در سفر نیویورک رییس جمهوری اسلامی را همراهی می‌کند .

البته این کار محاسن بزرگی هم دارد ، زیرا بر پایه‌ی الگوی آمریکایی‌ها ، در ایران نیز ما شاهد ایجاد بخش خصولتی ( خصوصی ـ دولتی ) از ترکیب بخش خصوصی (‌اتاق بازرگانی و صنایع و معادن ) و ریاست دفتر رییس جمهوری (‌بخش دولتی ) هستیم . این پیوند به همین جا تمام نشد ؛ بلکه خیلی زود تکثیر شد . بدین معنا که رییس یک بانک خصوصی ( با همه‌ی اما و اگرها ) ‌به ریاست بانک مرکزی برگزیده شد . البته به طور حتم این پیوند با انتصابات آینده مستحکم‌تر خواهد شد .

از ثمرات این پیوند مبارک و تولد بخش « خصولتی » می‌توان به جلوگیری از کاهش بهای ارز و در این راستا جلوگیری از تقویت پول ملی و در نتیجه ارزانی کالاها و کاسته شدن از بار تورم کمرشکن (‌به اذعان دولت 40 در صد و به باور اقتصاددانان مستقل بالای 60 در صد ) که موجب ضرروزیان تجار محترم و دلالان ارجمند از سودهای تریلیاردی می‌گردید و نیز آزادسازی واردات کالاهای لوکس که آن هم مورد علاقه کامل تجار محترم و دلالان ارجمند است .

آزادسازی واردات کالاهای لوکس در حالی است که به ظاهر ارز برای واردات دارو وجود ندارد و در نتیجه بخش بزرگی از مردم ایران در اثر عدم دسترسی به دارو رنج می‌کشند و با مرگ دست و پنجه نرم می‌کنند و آنانی که موفق به تهیه‌ی دارو می‌شوند ، به دلیل قیمت‌های سرسام آور و نجومی آن‌ها به زیر خط فقر سقوط می‌کنند . اما چه باک ، اگر تجار محترم و دلالان ارجمند و « بخش خصولتی » راضی باشد ، به‌طور حتم مردم ایران هم راضی اند و دعاگو .

                                                    

چهاردهم مهر ماه 1392

هوشنگ طالع





یادداشت روز ( شماره 57 ) - خود را بیش‌تر گول نزنید


یادداشت روز ( شماره 57 )

خودرا بیش‌تر گول نزنید

سخنان باراک اوباما در دیدار بانخست وزیر رژیم تل‌آویو ، بسیار روشن و شفاف بود به‌گونه‌ای که حتا تواناترین مفسران دولتی هم نمی‌توانند از آن « تفسیر به رای » کنند ، چنان که امروزه در میان بسیاری از دست اندرکاران حکومت مرسوم است . در این دیدار ، باراک اوباما اعلام کرد : در برابر ایران همه‌ی گزینه‌ها روی میزاند و تا ایران به‌گونه‌ی عملی  حسن نیت خود را نشان ندهد [ در عرف دیپلماسی : زانو نزند ] تحریم‌ها لغو نخواهند شد .

البته باید دانست که « اوباما » اختیاری در لغو تحریم‌ها ندارد . بیش‌ترین بخش تحریم‌ها برپایه‌ی مصوبه‌ی کنگره است و لغو آن نیز نیاز به مصوبه‌ی کنگره دارد. باید در نظر داشته باشیم که کنگره قادر است « کرکره» ی دولت راپایین بکشد ، در آن صورت ، انتظار رفع تحریم‌ها از دولت آمریکا  « آب در هاون کوبیدن است » .

پرسش اصلی این جاست که یا این مسایل را نمی‌دانیم یا در پی آن هستیم در برابر افکار عمومی مردم ایران « بازار گرمی » ‌کنیم .

می‌گویند خودکرده را تدبیر نیست . دولت در راستای همراه کردن مردم برای ایجاد رابطه با آمریکا ، بارها این موضوع راپیش‌ کشیده است که تحریم‌ها کارساز بوده‌اند و مشکلات کشور براثر تحریم هاست . از این رو از دولت آمریکا می‌خواهیم که برای نشان دادن حسن ‌نیت ، تحریم‌ها ( به قول آمریکایی‌ها : فلج کننده و به گفته‌ی دولت : کارساز ) را لغو کند . در حالی که این کار در توان دولت آمریکا نیست و تنها در اختیار کنگره است . باتوجه به فضای حاکم بر این نهاد ،‌کاری است بسیار بعید و شاید تحت شرایطی که کنگره دست اندرکار وضع تحریم‌های تازه علیه ایران است ، کاری ناممکن .

اگر این مسایل را نمی‌دانند که جای افسوس بسیار دارد و اگر می‌دانند و قصد فریقتن مردم است ، باید گفت « سخت در اشتباه اید »

سیزدهم مهرماه 1392

هوشنگ طالع




 یادداشت روز (شماره 56 ) -  شیر بدلی                   


یادداشت روز (شماره 56 )

                                                          شیر بدلی

با آگاه شدن از حضور رییس سازمان میراث [یادمانهای ] فرهنگی درهیات جمهوری‌اسلامی عازم نیویورک ، خوش باوران گمان کردند که ایشان برای پی‌گیری مساله‌ی لوح‌های تخت‌جمشید و گفت‌ وگو با وکیلان حقوقی ایران به آمریکا میروند . اما خیلی زود معلوم شد که چون آمریکایی‌ها قرار بود هدیه‌ای به ملت ایران بدهند ، قرارشده بود تا ایشان نیز همراه هیات باشند .

هدیه عبارت بود از یک شیر دال به‌ ظاهر قدیمی که گویا گمرک آمریکا آن را از یک قاچاقچی عتیقه ضبط کرده بود و در این میان از سوی  مقام‌های  آمریکایی  نام کشور«‌ سوریه » نیز به گونه‌ی  موذیانه‌ ای به‌ میان کشیده شد .

پس از بازگشت از نیویورک روزنامه های دولتی و به اصطلاح زنجیره‌ای با سرخط‌های درشت نوشتند : « آمریکا جام  شیر دال را به ایران باز گردانید » ( برای نمونه : روزنامه اطلاعات 7 مهر 1392 )

آقای دکتر نجفی رییس سازمان میراث [ یادمان های ] فرهنگی  در این زمینه گفت : «‌جام سیمین دال به نشانه‌ی حسن نیت آمریکا به مسئولان ایرانی تحویل داده شد و مسئولان آن کشور اعلام کردند که این جام نقره‌ای را به عنوان هدیه به ملت ایران تقدیم میکنند .» ( همان )

وی در ادامه گفت : « به گفته‌ی آنان این جام در سال 2003 از سوی بخش مبارزه با قاچاق اشیای عتیقه توقیف شده و آمریکایی‌ها نگهداری کردند تا در روز مناسب به ایران پس بدهند ...» (همان )

یکی دو روز پس از این تبلیغات سنگین رسانه‌ای در مورد هدیه‌ی دولت آمریکا به ملت ایران ، معلوم شد که شیر دال بدلی است . با توجه به این که آمریکایی‌ها این مساله را می‌دانستند ( برای نخستین بار بدلی بودن این شیر از سوی یک تن از کارشناسان موزه متروپلیتن اعلام شد ) برای تحویل دادن آن رییس سازمان میراث [ یادمان های ] فرهنگی را به آمریکا کشاندند و این کار توهین آشکار به ملت ایران است و باید مورد بازخواست قرارگیرند .

به جای نشان دادن واکنش لازم به « دغل بازی » آمریکایی‌ها ، رییس سازمان میراث [یادمان های ]‌فرهنگی در گفت و گو باخبرنگار صدا وسیما می‌گوید : « بحث اصالت موضوعیت ندارد ... حتی تقلبی هم باشد ، خوب است و ... »

شاید برای شما که ناچار ازخم شدن هستید ، خوب باشد ؛ اما از نظر مردم میهن پرست ایران این کار یک توهین آشکار و نابخشودنی است .

اگر یک حکومت ملی در ایران بر سرکاربود ، دستور می‌داد یک خر باستانی بدلی ( خر نشان حزب دموکرات است )‌از عتیقه فروشان منوچهری خریداری گردد و همراه شیر بدلی که به نظر می‌رسد از همان خیابان تهیه شده است ، به خودشان بر‌گردانند. اگر شما برای خود شانی قائل نیستید ، شان ملت ایران بسیار والا و ارجمند است .

یازهم مهر ماه 1392

هوشنگ طالع




  یادداشت روز ( شماره 55 ) - ازدواج سرپرست بافرزند خوانده ،‌آری یا نه ؟


 

یادداشت روز ( شماره 55 )


                                 ازدواج سرپرست بافرزند خوانده ،‌ آری یا نه ؟

این پرسش به دنبال تصویب زشت ترین و ننگ آورترین قانون در مجلس شورای اسلامی ، در بالای ‌ی رویه‌ی نخست روزنامه ایران (‌روزنامه‌ی دولت ) به چشم می‌خورد . ‌البته روزنامه کوشیده بود تا آن‌جا که ممکن است به اصطلاخ       « ‌زهر » خبر را بگیرد .  در حالی که معنای درست این پرسش این گونه است :‌ ازدواج پدرخوانده یا مادرخوانده با دختر خوانده یا پسرخوانده ، آری یانه ؟

با این ترتیب که نمایندگان مجلس شورای اسلامی به پیش می‌تازند باید به زودی منتظر این پرسش هم باشیم :‌ ‌ازدواج مرد بامرد و یا زن بازن ، آری یانه ؟ که شنیع تر از ازدواج مادرخوانده یا پدرخوانده با فرزندخوانده نیست .

گرچه شایعه‌هایی از موارد نادر سواستفاده جنسی از فرزندخوانده ها وجود داشت ؛ ام با این لایحه نمایندگان مجلس این کار را قانونی کردند . بدین معنا کسانی که قصد دارند پس از رسیدن فرزند خوانده به سن بلوغ ( لابد دختران به سن 9 سال و پسران به سن 14 سال ) با وی ازدواج کنند ‌یعنی به فرزند خوانده‌ی خود میل جنسی دارند ؛ آیا تضمینی هست که در دوران پیش از بلوغ ،  وی را مورد سواستفاده جنسی قرار نداده و نمی‌داده اند .؟

با این قانون ظالمانه و ضد بشری و ضد انسانیت ، مجلس شورای اسلامی راه را برای سو استفاده‌ی جنسی از فرزندان معصوم این سرزمین که از نعمت پدر و مادر محروم اند به پهنای این سرزمین و سرزمین های مسلمان گشود . یعنی از این پس همه‌ی منحرفین جنسی از داخل و نیزکشور های مسلمان برای به‌دست آوردن مزیت بی‌نظیر فرزندخواندگی به‌رقابت خواهند پرداخت و حتا باب دادن و گرفتن رشوه‌های سنگین برای دست‌یابی به این مزیت گشوده خواهد شد . راستی باید به مقام های به اصطلاح بهزیستی در اجرای قانون جدید تبریک گفت .

این قانون ژرفای فساد میان « خودی » ها رانشان می‌دهد . راستی شرمتان باد که حتا از خدا نیز شرم ندارید .

   دهم مهرماه 1392

   هوشنگ طالع   




 یادداشت روز ( شماره 54 ) - چو باسفله گویی به لطف و خوشی


یادداشت روز ( شماره 54 )

                            چو با سفله گویی به لطف و خوشی

در برابر « نرم گویی » و « نرم‌خویی » رییس جهمور و وزیر امور خارجه اسلامی ، جان کری وزیر امورخارجه آمریکا برگستاخی و فزون خواهی خود افزود .

هنوز زمانی از گفت‌وگوی تلفنی روحانی ـ اوباما نگذشته بود که جان کری در مصاحبه با شبکه سی ان ان (  cnn ) آمریکا به تکرار گفته‌های گذشته پرداخت و با لحنی آمرانه اعلام کر د : « ایالات متحده آمریکا آماده است تحت شرایطی حق غنی سازی در سطح پایین در خاک ایران به رسمیت بشناسد ...»

وی افزود : « ‌ایران می تواندحسن نیت خودرا از طریق باز کردن تاسیسات هسته ای خود به روی بازرسان ثابت کند و می تواند چرخه‌ی غنی سازی اورانیوم خود را در سطح پایین حفظ کند ... ایران برای زندگی در جامعه‌ی بین المللی نیاز به برنامه هسته ای صلح آمیز دارد که باید در این مسیر سریعا گام‌های متقاعد کنندهای را بردارد . حرف نمی تواند جای‌گزین عمل باشد . آن چه ما نیاز داریم اقداماتی است که اثبات کند ما و متحدان‌مان [ اسرائیل ] و دوستان‌مان و

کشورهای منطقه [ ترکان و تازیان ] با برنامه‌ی هسته‌ای ایران هرگز تهدید نمی‌شوند .

آقای‌‌کری و دیگر سردمداران آمریکا باید بدانند که ایران نیازی به شناخت حق غنی سازی از سوی آن کشور ندارد . ایران برپایه‌ی قراداد « ان پی تی‌ » از این حق برخورداراست و در این قرارداد منعی برای غنی سازی وجود ندارد که آمریکایی ها به‌خود حق بدهند که برای ما تعیین تکلیف کنند . از سوی دیگر همه‌ی تاسیسات هسته‌ای ایران به‌روی بازرسان کارگزاری(‌آژانس) هسته‌ای همیشه بازبوده است ؛ اماحرف آمریکایی ها این‌است که بتوانند جاسوسان خود را درجامه‌ی بازرسان به‌درون همه‌ی تاسیسات نظامی و امنیتی ایران رسوخ دهند. از یاد نبریم که به این بهانه جاسوسان آمریکا در لباس بازرسان از اتاق های خواب صدام حسین نیز بازدید کردند تا پیش از یورش نظامی به این کشور مطمئن شوند که صدام حتا موشک ها اسکات خود را نیز منهدم کرده است و جنگ افزاری برای پدآفند در اختیار ندارد .

ازسوی دیگر آمریکایی‌ها خواهان آن هستند که ایران قراداد الحاقی را امضاکند تا دست این کشور برای « ‌گربه رقصانی »‌ در باره‌ی برنامه‌های هسته‌ای ایران باز تر باشد . از این رو تازمانی‌که همه‌ی دارندگان جنگ افزارهای هسته‌ای قراداد ان‌پی‌تی و قرارداد الحاقی را امضا نکرده اند ، ایران نباید به این کار تن دردهد .

سرخط‌های باحروف بسیار درشت مانند این که : « جان‌کری : ایران حق غنی سازی دارد »  آن‌هم در روزنامه‌های دولتی و وابسته به دولت ، نشانه‌ی « نرمش قهرمانانه » نیست ؛ ‌بلکه نشان از میل به «‌ کرنش حقیرانه » ‌دارد.

  نهم شهریورماه1392

  هوشنگ طالع




 یادداشت روز (‌شماره 53‌)  - داستان تحریم دارو و سامانه «‌سویفت »


 

یادداشت روز (‌شماره 53‌)

                                                داستان تحریم دارو و سامانه «‌سویفت »

برای کارساز نشان دادن تحریم‌ها (‌به گفته‌ی آمریکایی‌ها : فلج‌کننده ) زمینه‌ی دارو درکشورکم شد و حتا پاره‌ای داروها نایاب شد وبهای آن نیز چندین وچند برابر گردید.

شایعه‌های بسیاری برسر زبان‌ها افتاد ( از واردات خودروهای « پورشه»‌ تا واردات لوازم بهداشتی و آرایشی با ارز ویژه‌ی دارو و ... ) اما دست آخر گفته شد که چون سامانه‌ی بانکی بین‌المللی «‌سویفت » ‌بر روی ما بسته شده است ، امکان گشایش هیچ گونه اعتبار و حتا  برای دارو نیز وجود ندارد . چه ناله ها از جنایت تحریم کنندگان و رنج بیماران که گفته نشد . البته بسیاری از جمله بیماران و بستگان و خویشاوندانشان این گفته را باور کردند و ...

اما در جریان صبحانه‌ی‌کاری اتاق بازرگانی و بانک مرکزی ( بخش خصوصی و بخش دولتی و خصولتی ها ) آقای رییس بانک مرکزی در پاسخ خبرنگاران در باره‌ی مشکلات ایجاد شده از سوی سامانه بین المللی بانکی « سویفت » گفت که هیچ مشکلی نیست و اگر آن ها خواستند دوباره می توانند با ما کار کنند (‌نقل به مضمون ) .

بدین سان معلوم شد که مساله «‌سویفت » ، «‌مشکل برای گشایش اعتبار برای دارو » و ... همه نادرست بوده است و همه‌ی این تمهیدات برای آن بود و هست که به ملت ایران تلقین کنند که تحریم‌ها کارساز است و باید دست از پایداری و سرسختی برداشت .

 هفتم مهرماه 1392

 هوشنگ طالع  





یادداشت روز ( شماره 52 ) - نمایش نامه‌ی نرخ ارز در چند پرده


 

یادداشت روز ( شماره 52 )


نمایش نامه‌ی نرخ ارز در چند پرده

فرجامین پرده‌ی نمایش سراسر دروغ موثر بودن تحریم ها و افزایش ناگهانی نرخ ارز در سال گذشته ،‌ در یک «‌ بخوربخو کاری » ( صبحانه کاری )‌میان بخش خصوصی و دولتی (‌به اصطلاح یکی از خبرنگاران سیما :‌ خصولتی ) به روی صحنه آمد . دراین نشست رییس کل بانک مرکزی اعلام کرد که بهای دلار به کف قیمت آن رسیده است و نباید از این قیمت (3000‌‌تومان )‌ پایین‌ تر بیاید . البته ایشان برای نشان دادن مدارج فضل اقتصادی خود فرمودند : کاهش نرخ ارز دلیل خاصی ندارد . خوش‌ بینی افراد باعث کاهش نرخ ارز شده است . نرخ ارز منطق خاص خود را دارد و کاهش بیش ‌تر آن از سوی دیگر تاثیرات منفی دربر دارد. بنا بر این دلیلی برای کاهش بیش‌ تر نرخ ارز وجو ندارد . [؟‌!‌]

با گفتن این مسایل معلوم شد که بازی کثیف برای چند برابر کردن بهای ارز ، ‌یک بازی از پیش طراحی شده بود .

 از آغاز انقلاب همه‌ی دولت ها با افزودن بر بهای دلار یعنی از هر دلار برابر 69 ریال و 50 دینار تا هر دلار به بهای بیش از 30 هزار ریال (432 برابر) توانسته اند چرخ کشور را لنگ لنگان هم‌راه با بحران‌ها و کمبودهای دایمی مالی بچرخانند . افزودن پیاپی بربهای دلار باعث گردیده است که پیاپی برحجم پول در گردش افزوده گردد و در نتیجه تورم در اقتصاد ایران نهادینه شود . دریک کلام باید گفت که دولت های پس از انقلاب برای گرداندن کشور ، به بهای فقیرتر کردن کل جامعه ، مرتب دست در جیب مردم کرده اند . البته تا سال گذشته آرام آرام و تدریجی ؛ اما پارسال باحرص و ولع بسیار ، ژرف تر از همیشه و البته هم‌راه با آثار سؤ بیش‌ تر . به‌گونه‌ای که پول‌ملی در اندک زمانی بیش از دوسوم از ارزش خو در از دست داد و درنتیجه در مقیاس جهانی ، دارایی هاودرآمد مردم ایران ،کم تراز ثلث گردید .

برای اجرای این نمایش‌نامه ، نخست از سوی یکی از دست‌اندرکاران سیاست و تجارت اعلام شد که تا6 ماه آینده کشور دچار قحطی میگردد . سپس رییس مصلحت به گونه‌ای این گفته را تایید کرد( البته به رسم معمول پس ازاین که گفته ها اثر خود رامی‌بخشند ، از سوی مقام‌های نامعلومی تکذیب می‌شوند ) .   

آن‌گاه آقای جمشید بسم الله وارد میدان شد . او صبح ها چارپایه‌اش را سرخیابان منوچهری می‌گذاشت و با گفتن بسم الله ، نرخ دلار را اعلام می کرد . البته هر روز بالاتر و بالاتر .

پس از آن نوبت به‌چهره‌های منفی نمایش‌نامه یعنی رییس جمهور ، وزیر امور اقتصادی و دارایی و رییس کل بانک مرکزی رسید که باگفته های ضد و نقیض ، دستمورالعمل ها مغایر و فروش طلا و ارز و ... به هرج و مرج بازار افزودند به‌گونه‌ای که بهای هر دلار به مرز 5000 تومان و بیش‌تر هم رسید .

اما سخنان اخیر رییس ‌کل بانک‌ مرکزی نشان داد که از اول قصد گران‌ کردن بهای ارز وجود داشت منتهی در قالب نمایش نامه‌ای زیر عنوان موثربودن تحریم که برای مردم بتواند قابل پذیرش باشد و برای کوتاه آمدن های بعدی نیز محمل مناسبی ایجاد کند . اما « گاف » ‌رییس‌ کل همه چیز را لو داد و دم خروس را علی‌رغم « قسم ‌حضرت عباس » آشکار کرد.

البته می بایست برای دولت تازه‌‌ای که قرار بود سرکار بیاید ، باتوجه به این‌که اعضا و هواداران و « خوش نشین » ‌های آن که پس از ‌هشت سال راه‌پیمایی ، خسته و گرسنه و تشنه اند ، منابع کافی برای رفع خستگی ، تشنگی و گرسنگی دراختیار داشته باشند و هم‌چنین دست‌آویزی برای « نرمش » .

  ششم مهر ماه 1392

  هوشنگ طالع




 یادداشت روز (‌شماره 51 )  -   همه چیز را فدای نرمش نکنیم



یادداشت روز (‌شماره 51 )

 

همه چیز را فدای نرمش نکنیم

هم زمانی انتشار اسناد محرمانه‌ی دولت ایالات متحده آمریکا در باره‌ی آگاه بودن این کشور از کاربرد جنگ افزارهای کیمیایی (‌شیمیایی ) از سوی حکومت عراق علیه ایران ، ‌موقعیت ممتازی را دراختیار حکومت جمهوری اسلامی در اجلاس سالانه سازمان ملل متحد قرار داده بود . به ویژه آن که انتشار این اسناد هم زمان بود با غوغای کاربرد جنگ افزارهای شیمیایی در سوریه و مساله‌ی «‌خط سرخ » ‌آمریکا و کوبیدن بر طبل جنگ و دمیدن در شیپور تجاوزگری نظامی .                   

آمریکایی ها در نبرد ویتنام به گونه‌ی گسترده از جنگ افزارهای کیمیایی علیه این کشور ونیز لائوس و کامبوج بهره گرفتند . حکومت آمریکا بر پایه‌ی اسناد منتشره ، نه تنها از کاربرد جنگ افزارهای کیمیایی از سوی حکومت عراق علیه ایران آگاه بود ؛ بلکه بارها به این حکومت چراغ سبز هم دراین مورد به عراقی‌ها نشان داده بودند . شگفت روزگار این که امروز حکومت آمریکا ، کاربرد جنگ افزارهای شیمیایی را «‌خط سرخ »‌خود می داند .

جمهوری اسلامی با عنوان کردن این مساله و انتشار پرحجم اسناد مربوط و قراردادن آنان در اختیار هیات‌های نمایدگی کشورها جهان و نیز خبرنگاران و خبرگزاری ها همراه با انتشار موارد کاربرد جنگ افزارهای شیمیایی از سوی حکومت عراق ،‌شمار شهیدان ، جانبازان و نیز گزارش بازرسان سازمان ملل متحد و دیگر مراجع ،‌ می توانست نه تنها مظلومیت ایران و جنایت های آمریکا را در این زمینه به جهانیان نشان دهد و در نتیجه در هرگفت‌وگو ، چه در قالب 1+5 و چه در گفت‌وگوهای دو جانبه در موضع برتر قرارگیرد ؛‌ بلکه می توانست مواضع جنگ طلبانه‌ی آمریکا ومتحدان وی را در شورای امنیت در مساله‌ی کاربرد جنگ افزارهای شیمیایی در سوریه و دراز کردن انگشت اتهام نادرست به سوی حکومت سوریه ، ‌به انفعال کامل بکشاند .

استکبارستیزی به «‌شعار» نیست ؛ ‌بلکه اجلاس اخیرسالانه‌ی سازمان ملل‌ متحد ، بهترین فرصت برای «‌راستی آزمایی »‌ استکبار ستیزی در اختیار جمهوری اسلامی قرار داده بود که به دلایل غیرقابل توجیه به سکوت و انفعال برگزار شد .

این سکوت به معنای آن بود که می‌توان از خون هزاران شهید شیمیایی و درد ورنج هزاران جان‌باز شیمیایی چشم پوشی کرد و آن را به حساب           «‌ نرمش قهرمانانه » ‌گذارد .

تجلیل از شهیدان ،‌ جانبازان و آزادگان و نیز از کل دفاع مقدس ،‌ بسیار فراتر و ژرف‌تر از سان و رژه ، چند فیلم کلیشه‌ای و گل و گلاب است .

  پنجم مهرماه 1392

  هوشنگ طالع  




یادداشت روز (‌شماره 50 )  -  اینان مرد این میدان نیستند


یادداشت روز (‌شماره 50 )


                                     اینان مرد این میدان نیستند

نخستین گزارش وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی از سفر به نیویورک بر روی « فیس بوک » بسیار نگران کننده بود ، زیرا نشان می‌دهد که مسئول دیپلماسی این جمهوری مهم‌ترین مسایل را  « ‌در خواب و بیداری »‌ و « واقعا خواب و بیداری » رسیدگی می‌کند . از آن‌جا که در نقل قول سخنان ایشان امانت‌داری کامل رعایت شود ، به نوشته‌ی خود ایشان مراجعه می‌کنیم ( روزنامه دولتی ایران  ـ 30 شهریورماه 1392 ـ  رویه 2 « اولین گزارش فیس بوکی ظریف از نیو یورک » ) :

« ... آقای  یان الیاسون  قائم مقام دبیرکل سازمان ملل متحد ... صحبت دوستانه همراه  با  احترام و تمجید در باره سوابق همکاری‌های مشترک و ...داشت . بعد هم من 20 دقیقه ای ـ درخواب وبیداری !! [ علامت تاکید ازخود ایشان است ] ـ در مورد سیاست خارجی دولت تدبیر و امید و نگاه ما به جهان و روابط بین المللی صحبت کردم که مجموعا مورد استقبال حاضران قرار گرفت . بعد از این برنامه به اقامتگاه سفیر رفتیم که از سال 81 تا 86 محل اقامت خودم و خانواده‌ام بود . در رزیدنس ( همان اقامتگاه سفیر به خارجی ) برخی هماهنگی‌ها در باره سفر خودم و سفر هفته آینده دکتر روحانی داشتیم که این بار واقعا در خواب و بیداری و بیشتر در خواب انجام شد ... » .

گرچه به باور بسیاری از آگاهان سیاسی و دیده‌بانان مسایل ایران ،  برنامه ریزی‌ها انجام شده و تصمیم گیری‌ها به‌عمل آمده‌اند ؛ اما امید واریم که جناب وزیر هنگام ورود به مبحث « نرمش قهرمانانه » که چونان پل چینوات (‌صراط )‌ از موی باریک‌تر است از تیغ تیزتر  و هیچ عاقلی خود خواسته بر روی آن قرار نمی‌گیرد  « ‌در خواب و بیداری »‌ و یا « ‌واقعا در خواب و بیداری و بیش‌تر در خواب » نباشند ؛ ‌زیرا میان «‌نرمش قهرمانانه » و «‌ کرنش ذلیلانه » سرسوزنی فاصله است و به اندازه‌ی لحظه‌ای پلک برهم گذاشتن .

  دوم مهر ماه 1392  

  هوشنگ طالع



یادداشت روز (شماره 49 ) - از صلح حسنی تا شهادت حسینی



یادداشت روز (شماره 49 )


از صلح حسنی تا شهادت حسینی

تاریخ برای آن نیست که آن را در راستای خواسته های خود توجیه کنیم ؛ بلکه برای آن است که تاریخ را مورد پژوهش بی‌طرفانه قرار دهیم و آن را به نقد بکشیم و در نتیجه از آن به عنوان ابزار دقیقی برای جلو گیری از اشتباه‌ها بهره‌گیریم . دانستن تاریخ و پند‌آموزی درست از آن ، ما را از تکرار اشتباه‌های پدران و نیاکان باز می‌دارد .

اگر از در یچه‌ی درست ( نه از روی مصالح شخصی روزمره ) به تاریخ بنگریم ، در می‌یابیم که شهادت خود خواسته‌ی امام حسین در کربلا ، فرآیند غیر قابل گریز صلح امام حسن ( نرمش سیاسی) برای زنده نگاهداشتن آیین تشییع بود .

امام حسین هنگامی که برجایگاه امامت نشست ، بر آن شد تا نگذارد براثر صلح برادرش آیین تشییع را « بمیرانند » . این بود که دانسته و خود خواسته راه شهادت را در پیش گرفت .

 امروز هنگامی که به داوری راستین می‌نشینیم به این نتیجه می‌رسیم که اگر او نیز راه برادر را در پیش گرفته بود ، امروز از آیین تشییع ، تنها نامی در کتاب‌ها به جای مانده بود .

او نیک می‌دانست که باید « مرد » پیش از آن که او را « بمیرانند » و چنین بود که برای زدودن آثار مرگ‌ بار صلح برادر بر مذهب ،‌ راه شهادت را برگزید و موفق شد . او با شهادت در دشت کربلا نه تنها جان در کالبد اندیشه‌ی تشییع دمید ؛ بلکه تا امروز پرچم سرخ حسینی را در اهتزاز نگاه داشت .

پویایی و رمز ماندگاری آیین تشییع درگرو پرچم سرخ حسینی است و نه صلح حسنی (یا به تفسیر امروز نرمش    سیاسی ) .  

اول مهرماه 1392

هوشنگ طالع