یادداشت روز (شماره 51 ) - همه چیز را فدای نرمش نکنیم
یادداشت روز (شماره 51 )
همه چیز را فدای نرمش نکنیم
هم زمانی انتشار اسناد محرمانهی دولت ایالات متحده آمریکا در بارهی آگاه بودن این کشور از کاربرد جنگ افزارهای کیمیایی (شیمیایی ) از سوی حکومت عراق علیه ایران ، موقعیت ممتازی را دراختیار حکومت جمهوری اسلامی در اجلاس سالانه سازمان ملل متحد قرار داده بود . به ویژه آن که انتشار این اسناد هم زمان بود با غوغای کاربرد جنگ افزارهای شیمیایی در سوریه و مسالهی «خط سرخ » آمریکا و کوبیدن بر طبل جنگ و دمیدن در شیپور تجاوزگری نظامی .
آمریکایی ها در نبرد ویتنام به گونهی گسترده از جنگ افزارهای کیمیایی علیه این کشور ونیز لائوس و کامبوج بهره گرفتند . حکومت آمریکا بر پایهی اسناد منتشره ، نه تنها از کاربرد جنگ افزارهای کیمیایی از سوی حکومت عراق علیه ایران آگاه بود ؛ بلکه بارها به این حکومت چراغ سبز هم دراین مورد به عراقیها نشان داده بودند . شگفت روزگار این که امروز حکومت آمریکا ، کاربرد جنگ افزارهای شیمیایی را «خط سرخ »خود می داند .
جمهوری اسلامی با عنوان کردن این مساله و انتشار پرحجم اسناد مربوط و قراردادن آنان در اختیار هیاتهای نمایدگی کشورها جهان و نیز خبرنگاران و خبرگزاری ها همراه با انتشار موارد کاربرد جنگ افزارهای شیمیایی از سوی حکومت عراق ،شمار شهیدان ، جانبازان و نیز گزارش بازرسان سازمان ملل متحد و دیگر مراجع ، می توانست نه تنها مظلومیت ایران و جنایت های آمریکا را در این زمینه به جهانیان نشان دهد و در نتیجه در هرگفتوگو ، چه در قالب 1+5 و چه در گفتوگوهای دو جانبه در موضع برتر قرارگیرد ؛ بلکه می توانست مواضع جنگ طلبانهی آمریکا ومتحدان وی را در شورای امنیت در مسالهی کاربرد جنگ افزارهای شیمیایی در سوریه و دراز کردن انگشت اتهام نادرست به سوی حکومت سوریه ، به انفعال کامل بکشاند .
استکبارستیزی به «شعار» نیست ؛ بلکه اجلاس اخیرسالانهی سازمان ملل متحد ، بهترین فرصت برای «راستی آزمایی » استکبار ستیزی در اختیار جمهوری اسلامی قرار داده بود که به دلایل غیرقابل توجیه به سکوت و انفعال برگزار شد .
این سکوت به معنای آن بود که میتوان از خون هزاران شهید شیمیایی و درد ورنج هزاران جانباز شیمیایی چشم پوشی کرد و آن را به حساب « نرمش قهرمانانه » گذارد .
تجلیل از شهیدان ، جانبازان و آزادگان و نیز از کل دفاع مقدس ، بسیار فراتر و ژرفتر از سان و رژه ، چند فیلم کلیشهای و گل و گلاب است .
پنجم مهرماه 1392
هوشنگ طالع