یادداشت روز (‌شماره 50 )


                                     اینان مرد این میدان نیستند

نخستین گزارش وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی از سفر به نیویورک بر روی « فیس بوک » بسیار نگران کننده بود ، زیرا نشان می‌دهد که مسئول دیپلماسی این جمهوری مهم‌ترین مسایل را  « ‌در خواب و بیداری »‌ و « واقعا خواب و بیداری » رسیدگی می‌کند . از آن‌جا که در نقل قول سخنان ایشان امانت‌داری کامل رعایت شود ، به نوشته‌ی خود ایشان مراجعه می‌کنیم ( روزنامه دولتی ایران  ـ 30 شهریورماه 1392 ـ  رویه 2 « اولین گزارش فیس بوکی ظریف از نیو یورک » ) :

« ... آقای  یان الیاسون  قائم مقام دبیرکل سازمان ملل متحد ... صحبت دوستانه همراه  با  احترام و تمجید در باره سوابق همکاری‌های مشترک و ...داشت . بعد هم من 20 دقیقه ای ـ درخواب وبیداری !! [ علامت تاکید ازخود ایشان است ] ـ در مورد سیاست خارجی دولت تدبیر و امید و نگاه ما به جهان و روابط بین المللی صحبت کردم که مجموعا مورد استقبال حاضران قرار گرفت . بعد از این برنامه به اقامتگاه سفیر رفتیم که از سال 81 تا 86 محل اقامت خودم و خانواده‌ام بود . در رزیدنس ( همان اقامتگاه سفیر به خارجی ) برخی هماهنگی‌ها در باره سفر خودم و سفر هفته آینده دکتر روحانی داشتیم که این بار واقعا در خواب و بیداری و بیشتر در خواب انجام شد ... » .

گرچه به باور بسیاری از آگاهان سیاسی و دیده‌بانان مسایل ایران ،  برنامه ریزی‌ها انجام شده و تصمیم گیری‌ها به‌عمل آمده‌اند ؛ اما امید واریم که جناب وزیر هنگام ورود به مبحث « نرمش قهرمانانه » که چونان پل چینوات (‌صراط )‌ از موی باریک‌تر است از تیغ تیزتر  و هیچ عاقلی خود خواسته بر روی آن قرار نمی‌گیرد  « ‌در خواب و بیداری »‌ و یا « ‌واقعا در خواب و بیداری و بیش‌تر در خواب » نباشند ؛ ‌زیرا میان «‌نرمش قهرمانانه » و «‌ کرنش ذلیلانه » سرسوزنی فاصله است و به اندازه‌ی لحظه‌ای پلک برهم گذاشتن .

  دوم مهر ماه 1392  

  هوشنگ طالع