یادداشت شماره 946

              

صنایع هسته‌ای ؛ حاکمیت کامل ملی ؛ پدآفند بازدارنده‌ی هسته‌ای را فروختید ،

در برابر هیچ

وعده می‌دادند که با پذیرش برجام ( مادر ترکمان‌چای‌ها ) ، درهای رحمت بیگانگان بر روی کشور گشوده می‌شود و با برطرف شدن تحریم‌ها ، نه تنها مساله‌ی « آب‌ِ خوردن » حل می‌شود ؛ بلکه مساله‌ی بی‌کاری ، فقر ، حاشیه‌نشینی ، کارتن‌خوابی و... با سرازیر شدن سرمایه‌های خارجی ، همه و همه بر طرف می‌شوند ؟!

در حالی‌که ، برخلاف همه‌ی وعده‌های دروغ و دست‌یازیدن به « تُنبل و جادو » ، بر پایه‌ی گزارش تازه‌ی صندوق بین‌المللی پول : « میزان سرمایه گذاری خارجی در ایران طی سال های 94 و 95 نزولی بوده و به ترتیب به 1.4 میلیارد دلار و 800 میلیون دلار رسیده است »( بن نوشت / منبع : پایگاه اطلاع رسانی دولت )

با افکندن طوق لعنت برجام ( مادرِ ترکمان‌چای‌ها ) بر گردن‌ِ ملت و مردم ایران ، نه تنها مساله‌ی « آب‌خوردن » ، فقر ، بیکاری ، حاشیه‌نشینی ، کارتن‌خوابی حل نشد ؛ بلکه « گورخوابی  » هم به عنوان ارائه‌ی الگوی موفق جهانی از سوی جمهوری اسلامی ، به فقر و بیکاری و حاشیه‌نشینی و کارتن‌خوابی و ... ، افزوده شد ؟!

راه نجات ملت و مردم ایران ، برپایی « دولت‌ملی » است وگرنه « این قافله تا حشر ، لنگ است » !

پاینده ایران

یک‌شنبه ـ 11 تیرماه 1396 ـ هوشنگ طالع