یادداشت شماره 937

« چو برجام نباشد ، تن من مباد »
نمایش دیگری از پیروزی بر آمریکا
در حالی که با نابود کردن صنایع پرتوان هسته‌ای و محروم ساختن ملت و مردم ایران از توانِ بازدارندگیِ هسته‌ای ، کشور را به یک « نیمه مستعمره » با پذیرش حاکمیت محدود ملی بدل کردند ، فریاد برآوردند : ما شش قدرت بزرگ جهانی را را به زانو در آوردیم ؛ پیراهن زرین « پهلوانی هسته‌‌‌‌ای » به تن وزیر امورخارجه اسلامی و رییس سازمان انرژی اتمی کردند ، دختران و پسران کرایه‌ای را به خیابان‌ها آوردند تا به افتخار این پیروزی بزرگ ، به سبک  « کارناوال ریو »  ، پای‌کوبی و دست‌افشانی کنند و ...
این درحالی بود که از همان روز نخست پذیرش برجام از سوی جمهوری اسلامی ، به حجم تحریم‌ها‌ی آمریکا افزوده شد و با وجود آگاهی مقام‌های جمهوری اسلامی از نغض برجام در یک سال و نیم گذشته از سوی آمریکا ، هنوز قرار است « تصمیمات مقتضی » اتخاذ گردد ؟!
این در حالی است که قرار است ، با تصویب  مصوبه‌ی کمیته‌ی روابط خارجی سنای آمریکا در سنای این کشور ، بر حجم تحریم‌های ایران به شکل فزاینده‌ای افزوده شود و صد البته جمهوری اسلامی مانند موارد گذشته‌ی نغض برجام
« اقدام مقتضی » به عمل خواهد آورد ؟!
با توجه به این پیروزی بزرگ «‌برجامی » پیشنهاد می‌شود که دولت جمهوری اسلامی در انتظار ساعت‌های آینده برای تصویب آن در سنای آمریکا ننشیند و با ترتیب دادن یک نمایش خیابانی « پرشور » ( مانند انتخابات ) ، این پیروزی را پیشاپیش با شعار « چو برجام نباشد تن من مباد » هم‌راه با دختران و پسران کرایه‌ای که در جشن انتخابات « به روز » شده‌شاند ، جشن بگیرند ؛ البته با حضور پهلوانان هسته‌ای و ضرب مرشد حسن کلید‌ساز ؟!
پاینده ایران
پنج‌شنبه 25 خرداد 1396 ـ هوشنگ طالع
@hotale