یادداشت شماره 927

برای چند روز بر سریر قدرت ماندن : هم � چرخ سانتریفوژ � را از کار انداختند و هم � چرخ کشور �
برای چند روز ماندن بر سریر قدرت ، با فرمان � نرمش قهرمانانه � یا به گفته‌ی مردم‌ِ کوچه و بازار � تسلیم بدون جنگ � ، نه تنها صنایع پرتوان هسته‌ای کشورا به هزینه‌ی ملت و مردم ایران به نابودی کشاند ، بلکه معیشت مردم نیز روز به روز بدتر شد و اکنون اقتصاد کشور در آستانه‌ی � ایست قلبی � است .
با اعلام رسمی � خزانه خالی است � پای میز برای تسلیم بلاشرط ملت و مردم ایران نشستند ؛ همه‌ی خواسته‌های دشمن را برآورده کردند و برای توجیه آن گفته شد : وزیر خارجه‌مان گفت در رعایت برخی خطوط قرمز ، زورمان نرسید ( نقل به مضمون ) .
سپس کاری با صنایع پرتوان هسته‌ای کردند که چنگیز مغول با شهر � نیشابور � نکرد . سامانه های گریز از مرکز ( سانتریفوژ ها ) را مانند خودروهای از رده خارج ، اوراق کردند ؛ قلب واکنشگر ( رآکتور ) آب سنگین اراک را بتون ریختند ؛ حتا گفته شده است که کلید آسانسور پایگاه فردو از اشکوب دوم به بعد را به بازرسان کارگزاری ( آژانس ) هسته‌ای ، تقدیم کرده‌اند؛ با بازرسان کارگزاری هسته‌ای اجازه‌ی مصاحبه با کارشناسان هسته‌ای دادند ، سازمان انرژی هسته‌ای را از دانشمندان سطح بالا تهی ساختند و ...
 در برابر به دروغ و تنها و تنها برای فریب مردم و ملت ایران گفتند که � تحریم‌ها برداشته می‌شود � . نتیجه‌ی این دروغ‌زنی‌ها اکنون پس از گذشت کمابیش یک سال از � رکوردزنی 20 دقیقه‌ای � رییس مجلس اسلامی با تهدید و استناد به � حکم � سحن از ابعاد تازه از مشکلات بانکی برای بازرگانان ایرانی در چین ، ترکیه ، کشورهای عربی و اروپایی است ؟!
نفت و پتروشیمی و دیگر کالاها را می‌برند و پولش را نمی‌دهند . حکومت ترکیه ، گاز مجانی می‌برد و هر روز به سبک دیگری � گربه‌رقصانی � می کند ؛ کشورهای عرب‌زبان نیز اقدام به بستن حساب‌های بانکی ایرانیان ( که بیشینه‌ی آنان از � ذخایر نظام � اند ) نموده اند و ...
چه کسی پاسخ‌گوی این وضعیت شرم‌آور کشور است ؟! دست هر سه قوا در یک کاسه است ، مگر این که مردم خود همت کنند و به این اوضاع رو به فاجعه پایان دهند .
پاینده ایران ـ چهار شنبه 10 خرداد 1396 ـ هوشنگ طالع
@hotale