روزنامک

چپاول‌گران یا « ذخایر نظام »
سعدی می‌فرماید : آ خدایا تو شب‌رو ، به آتش مسوز » و مردم ایران ، با یاری گرفتن از آن بزرگ‌وار ، بر آن می‌افزایند :
« که ره می‌زنند این ذخایر ، به روز »
از یاد نبرده ایم هنگامی‌که « حقوق‌های نجومی »  بر ملا شد ، رییس و دست‌اندرکاران دولت یازدهم ، کوشش کردند که با فرافکنی خود را مبری از این مساله بدانند و سرانجام که افشاگری‌ها بیش‌تر شد ، سخن‌گوی دولت عاقد برجام                ( برنامه جامع اقدام مشترک برای به بند کشیدن و اسارت ملت و مردم ایران ) اعلام کردکه اینان « ذخایر نظام » اند . از آن جا که از سوی بالاترین مقام نظام جمهوری اسلامی این گفته تکذیب نشد و دولت نیز به دلیل دادن عنوانِ   « ذخایر نظام » به چپاول‌گران ، مورد بازخواست قرار نگرفت و مجلس شورای اسلامی هم سکوت اختیار کرد ، مردم ایران به این نتیجه رسیدند که در دولت جمهوری اسلامی ، چپاول‌گران  « ذخایر نظام » اند .
 برای آگاه شدن از سایه‌روشن‌های این چپاول از سوی « ذخایر نظام » ؛ البته تنها در قالب « حقوق‌های نجومی »  ( جدا از مقوله قاچاق ، چپاول‌های بانکی ، واگذاری‌های صنایع کشور  به بهای « حلواجوزی » به ذخایر ، بهره‌مندی ذخایر از تغییرات پیاپی تعرفه‌های ورود کالا ، بالاکشیدن زمین‌های دولتی ، تغییر کاربری‌ها و ... مثنوی هفتاد من فساد گسترده و سازمان‌یافته‌ی فساد و ... ) ، به بخشی از سخنان دیروز سخن‌گوی قوه‌ی قضائیه ، بسیار روشن‌گر است . به گزارش ایسنا ، محسنی‌اژه‌ای در یکصد و یازدهمین نشست خبری خود با اشاره به سخنرانی‌اش در مشهد در جمع دانش‌جویان ، گفت :
« در مورد حقوق‌های نجومی مطالبی را به تفصیل در آن جلسه بیان کردم و در این‌جا هم بخشی را که تحریف شده مطرح می‌کنم مبنی بر این‌که برخی از دستگاه‌ها مانند بانک‌ها، شرکت‌های بیمه و شرکت‌های وابسته به دولت از گذشته پاداش‌ها و وام‌هایی را با بهره کم می‌پرداختند و احیاناً در موارد نادری حقوق‌های نسبتاً بالایی را می‌گرفتند ؛  اما در دو سه سال اخیر یعنی از سال 93 و 94 تا اوایل سال 95 این حقوق‌ها رشد فوق‌العاده‌ای داشت و یک دفعه حقوق‌های نجومی واقعاً سرسام‌آور بود و یک مورد را هم در دولت‌های قبل (نهم و دهم) نداشتیم که یک مدیر 100 میلیون تا 150 میلیون و 200 میلیون به طور متوسط دریافت ماهیانه داشته باشد ... » .
وی افزود : « هم‌چنین من گفتم در یکی از وزارت‌خانه‌ها در سال 94 که آن را تحریف کرده‌ بودند و گفته بودند که مربوط به دولت قبل بوده در صورتی که دولت قبل در سال 94 نبود ، سازمان بازرسی کل در آن زمان گزارشی را تهیه کرد و اعلام شد که مدیران آن وزارتخانه به طور متوسط 150 میلیون الی 190 تا 200 میلیون دریافت کرده بودند که آن وزارتخانه نسبت به این گزارش انتقاد کرد و گفت که دریافتی به معنای حقوق نیست، البته قوه قضاییه آن را پذیرفت که اشکالی ندارد، ولی شما توضیح دهید که این مبالغ بابت چیست ؟ آن‌ها گفتند که برخی علاوه بر مدیریت خودشان کار هم می‌کرده‌اند و کارکرد شخصی خودشان خارج از مدیریت در دستگاه بوده است . برخی نیز گفتند که بعضی مدیران حدود 5 الی 10 نفر زیرمجموعه‌شان کار می‌کنند و پاداشی که به آن‌ها داده شده در فیش آقای مدیر اعمال شده تا بعداً آن را بین زیرمجموعه خود تقسیم کنند و به فرض اضافه کار ،  این 10 میلیون را به چند نفر منتقل کنند . برخی هم نیز اعلام کردند که معوقه داشتند و از سال‌های قبل حقوق به آن‌ها پرداخت نشده بود که امسال اعمال شده است و هنوز هم این موضوعات در حال بررسی است ... » .
 در سال‌های 1393 ، 1394 و 1395 ( و به یقین در سال 1396 ) ، چپاول‌گران یا به گفته‌ی درست‌تر « ذخایر نظام » ، میانگین 150 الی 190 تا 200 میلیون تومان در ماه چپاول کرده‌اند ، در حالی که کارگر ایرانی در سال 1393 ، کم‌تر از 700 هزارتومان در ماه دریافت می‌کرد . بدین‌سان ،  دریافتی یک « ذخیره نظام » ( بدون محاسبه‌ی هزینه‌ی چند خط تلفن هم‌راه رایگان ، چند خودروی دولتی با شماره غیر دولتی و راننده ، آبدارخانه  و سفره‌ی گسترده رایگان برای خود و مهمانان در محل کار و ... ) ، برابر با دریافتی ماهیانه 290 کارگر بود ؟! آن هم به نام اسلام و جمهوری اسلامی ؟!
راستی را مردم برای برپایی چنین نظامات ضدملی در سال 1357 انقلاب کردند ؟! اگر چنین می‌اندیشید ، سخت در اشتباه هستید ؟! در آن نظام هم ، فساد بود و نابرابری و ظلم و بی‌عدالتی ، برای درآمدن از « چاله » و فرو افتادن در   « چاه » که نیاز به انقلاب و این همه زیان‌های انسانی و مادی و معنویِ غیرقابل جبران نبود ؟!
دوشنبه 11 اردیبهشت 1394 ـ هوشنگ طالع  
@hotale