روزنامک

هرسال ، دریغ از پارسال
سال 1394 را سالِ « اقتصاد مقاومتی » نام گذاری کردند که سال بسیار بدی برای اقتصاد ایران بود . رکود ، بی‌کاری ، بسته شدن یگان‌( واحد )های تولیدی ، افزایش قاچاق ، هم‌راه با وعده‌های توخالی در برابر پذیرش برجام ( برنامه جامع اقدام مشترک برای به بند کشیدن و اسارت ملت و مردم ایران ) ، پذیرش حاکمیت محدود ملی و ...
سال 1395 را « اقتصادمقاومتی : اقدام و عمل » نام گذاری کردند که نتایج آن پذیرش بیکاری 22 درصدی [ بخوان 44 درصد ] ، بیکاری 29 درصدی جوانان [ بخوان کمابیش 50 درصد ] بیکاری نیمی از دانش‌آموختگان تازه ] ‌وارد به بازار کار از سوی دولت ، کاهش توانِ خرید مردم ( که در خرید عید امسال ، بسیار چشم‌گیر بود ) ، افزایش بسته شدن کارگاه‌های تولیدی ، افزایش قاچاق به کشور ( حتا در حد بیش از 80 میلیارد دلار ) ، جای‌گیر شدن بیش از پیش فساد و خستو‌شدن ( اقرارکردن ) معاون اول رییس جمهوربدان با به کارگیری واژه‌ی « موریانه » و باور مردم به جای موریانه ، به « دایناسور » ؛ اعلام « نیمه ورشکستگی » دو بانک دولتی پس از انتشار گوشه ای از « نیمه‌ی ‌پنهان »‌ حساب‌های این دو بانک ، فروافتادن بورس ؛ واردات بیش‌تر میوه برای تغییر چشایی ( ذائقه ) ایرانیان در حالی که ایران یکی از بزرگ‌ترین تولید کنندگان میوه و سردرختی است ، سپردن کل صنایع ملی خودروسازی به فرانسویان ، جای‌گزین کردن « ارج » و « آزمایش » با « سامسونگ » با حضور وزیر وزارت « گورخر »؟! ، بازگشت به دوران دارسی در زمینه‌ی نفت و دادن امتیاز به بیگانگان ( هم راه با اعلام محرمانه بودن قراردادها ی نفت و حتا قراردادهای پژوـ سیتروئن ) ، ثبت الگوی تازه‌ای از « گورخوابی » به نام جمهوری اسلامی در سطح جهانی ؛ افزایش تحریم‌ها هم‌راه با « خمش » بیش‌تر و ...
سال 1396 ، سال اشتغال و تولید نام‌گزاری گردیده است که باید در انتظار کاهش بیش‌تر سطح تولید و افزایش شمار بیکاران و در حقیقت کاهش بیش‌تر توانِ خرید مردم ؛ هم‌راه با « گورخوابی » ، کارتون‌خوابی و بی خانمانی بیش‌تر و در نتیجه افزایش جرم و جنایت و ناهنجاری‌های اجتماعی بیش‌تر بود ؛ اما چه باک که به پای‌مردی شورای نگهبان قانون اساسی جمهوری اسلامی از تعیین سقف ( بخوان چپاول ) نجومی‌بگیران ( ذخایر نظام ) جلوگیری گردید که
 « ذخایر نظام » را « گردِ ملالی بر خاطر خطرشان ننشیند » ؟!
 شورای نگهبان قانون اساسی ، تعیین سقف برای نجومی‌بگیران ( بخوان : ذخایر نظام ) را بر خلاف شرع انور و قانون اساسی جمهوری اسلامی دانست ؛ البته مجمع تشخیص مصلت نظام نیز در این مورد ، خود را به « کوری و کری » زد تا مبادا « گرد ملالی بر خاطر خطیر نجومی‌بگیران ( بخوان : ذخایر نظام ) » وارد شود ؟!
آقایان تا خیلی دیر نشده است ؛ با پذیرش همه‌پرسی ( رفراندوم ) ، سرنوشت کشور را در دستان صاحبان راستین آن یعنی ملت و مردم ایران ، قرار دهید .
دوشنبه 7 فروردین 1396 ـ هوشنگ طالع