یادداشت شماره 830
               

  راستی را ، ایران را بسیاربسیار ، ارزان فروختید
برجام ( برنامه جامع اقدام مشترک جمهوری اسلامی و 1 + 5 برای به بند کشیدن و اسارت ملت ایران ) ننگین‌ترین قراردادی است که به ملت و مردم ایران تحمیل شد و آن‌هم هم‌راه با ساز و دُهل و رقص و پای‌کوبی .
راستی را که ایران را بسیار بسیار ارزان فروختید ، چنان‌که این « ارزان فروشی » در تاریخ ایران همانند ندارد . اگر ننگ‌نامه‌ی ترکمان‌چای را دستینه کردند ، اگر قرارداد ننگین پاریس را امضا کردند ، اگر قرارداد ایران‌بربادده آخال را پذیرفتند ، ساز و ضرب نزدند ، دختران و پسران کرایه‌ای را با ساز و دهل و رقص و پایکوبی به خیابان‌ها نیاوردند ، آن را   « آفتاب تابان » ، «فتح‌الفتوح » و « زانوزدن جهان برابر جمهوری اسلامی » و ... ننامیدند ؟!
آن روزها ، از این « خط‌قرمز »‌ها نداشتند که به محض پذیرش قرارداد باید همه‌ی تحریم‌ها برداشته شوند تا وزیر امور خارجه‌ی « شجاع » گزارش کند که  « زورش نرسید » . آن روزها لاف نزدند که چنین و چنان می‌کنیم که طرف آمریکایی در چند روز مانده به پایان دوره ریاست جمهوری « فرمان وضعیت اضطراری را در باره‌ی ایران » تمدید کند و جمهوری اسلامی  نه تنها واکنشی از خود نشان ندهد ؛ بلکه برای صدور اجازه‌ی فروش یک فروند هواپیمای مسافربری ( آن‌هم با بهای بیش از بهای جهانی و قراردادن چند « بد افزار » از سوی آمریکایی‌ها در موتور و چند بد افزار در دستگاه ناوبری از سوی اروپایی‌ها )  چنان ذوق‌زده ‌شوندکه برای قدردانی از این اجازه‌ی آمریکا ، افزون بر وزیر راه و ترابری و جمعی از بزرگان جمهوری اسلامی ، پهلوان سیدعلی‌اکبر ( پهلوان هسته‌ای جمهوری اسلامی ) نیز برای ثبت این پیروزی بزرگ در تاریخ ، در فرودگاه حضور ‌یابند ؟! و این پیام را بدهند : « اوباما متشکریم » که بازخورد آن تمدید فرمان وضعیت اضطراری یعنی افزون بر قراردادن ایران در کنار تروریست‌ها ، پابرجایی تحریم‌های غیر هسته‌ای از جمله نفت و... می‌باشد .
آقایان : راستی را که ایران را بسیار بسیار ارزان یعنی مفت فروختید !
یک‌شنبه 26 دی‌ماه 1395 ـ هوشنگ طالع