یادداشت شماره 781
             

درس‌هایی از روز 7 آبان ( روز جهانی کورش بزرگ ) :
                « این همه لشگر آمده / به عشق میهن آمده »
بر خلاف 37 سال « قوم‌تراشی » و « قومیت‌سازی » در جمهوری اسلامی به پیروی از الگوی « استالینی » و نیز نبردِ بی‌امان با ناسیونالیسم ایرانی و ملی‌گرایی با بخش‌کردن ملت یک‌پارچه‌ی ایران با تاریخ چند هزارساله به « ترک‌های ما » ، « عرب‌های ما » ، « لرهای ما » ، « کردهای ما » و ... از سوی مقام‌های بالای جمهوری اسلامی ، صدور فتوا علیه « پان‌ایرانیسم » یا روان وحدت‌خواه ملت ایران در درون و برون از مرزها ، ساختن پایگاه‌های تجزیه‌خواهی در آذربایجان زیر نام باشگاه فوتبال و گماردن یک سردار سپاه به ریاست این باشگاه ، برای « دل‌دادن » به تجزیه طلبان ؛ قرار دادن پرچم بیگانه بر دوش تجزیه‌طلبان در ورزشگاه‌ها و کوچه و خیابان‌ها ، برای ریختن قبح این «‌قبایح » و ... ، حضور میلیونی و خودجوش مردم میهن‌ما در دشت پاسارگاد ، نشان داد که سردمداران جمهوری اسلامی « آب در هاون می‌کوبند » و با وجود این تمهیدات زشت و حیله‌های کثیف ، یگانگی و وحدت مردم ایران ، ناگسستنی است .
برای حضور میلیون مردم میهن ما از همه‌جای این کشور ، سازمان دهی وجود نداشت ، اتوبوس مجانی ، قطار مجانی ، هواپیمای مجانی ، خودروهای کرایه‌ای و دولتی مجانی وجود نداشت ؛ حاضران با بسته‌های یک بار مصرف ، ساندویج ، آب‌میوه و بیسکویت و نوشابه ، پذیرای نشدند ؛ برای آنان جای‌خواب مجانی تهیه نشده بود ؛ بلکه با وجود همه‌ی راه‌بندان‌ها ، تهدیدها ، بزن و بکوب‌ها و دست‌گیری‌ها و توهین و تحقیرها ، مردم میهن ما و به ویژه جوانان میهن ما  از همه‌جای این سرزمین مقدس با هزینه‌ی خود و با آگاهی از خطرات و آزار و اذیت‌ها ، با چند تکه نانی که از شهر و دیار خود در جیب گذارده بودند ، در روز هفتم آبان ( روز جهانی کورش ) در دشت پاسارگاد حاضرشدن تا همگان یک صدا فریاد بزنند : « ایران وطن ماست » . پیامی سخت و هشدار دهنده به دست‌اندرکاران تجزیه‌ی ایران از درون و امیدوار کننده به اکثریت خاموش ؛ اما آماده‌ی جوش و خروش .
اگر این پیام را هیات حاکمه‌ی جمهوری اسلامی نشنود و یا خود را به ناشنیدن بزند ، می‌تواند کشور را با خطرات سختی روبرو کند . باید بشنوند و دست از قوم‌تراشی و قومیت سازی استالینی بردارند ؛ باید دست از ستیز با ناسیونالیسم ایرانی و ملی‌گرایی بردارند ؛ باید دست از « تُرک‌سازی » ، « عرب‌سازی » ،  « لرسازی » ، « کردسازی » و ... سازی ، در این کشور یگانه با حضور  ملت یک‌پارچه‌ی تاریخی بردارند ؛ باید از دست از بازی کثیف و تهوع‌آورِ « ترک و فارس سازی » در مجلس شورای اسلامی بردارند ؛ باید از دست از خرید عناصر سست‌عنصر برای برپایی نمایش‌های مسخره به نام « نژادپرستی ایرانیان » در راستای خوش‌آیند حکام بریتانیا ساخته‌ در خلیج فارس و برای « به‌به و چه‌چه» گویی « العربیه » بردارند و به خود آیند که این سرزمین ایران است و این مردم « ملت » ایران اند ، و نه « امت » بدون شناسنامه .
حکومت عهد دانیناسورها در عربستان سعودی با هزینه‌ی میلیاردها دلار در سال می‌کوشد تا از « امت » بیان‌گرد و شتر‌چران ، « ملت » بسازد و در این هنگامه شما در درازای 37 سال و باهزینه‌ی میلیارها دلار کوشیده و می‌کوشید تا « ملت بزرگ و یگانه‌ی ایران » را بدل به « امت » بی‌تاریخ ، بی‌ریشه و بی‌فرهنگ و بی‌شناسنامه کنید ؟! راستی را ، ننگتان باد .
 درس روز هفتم آبان مردم ایران را فراموش نکنید و به ندای آن گردن بگذارید تا در « بزنگاه تاریخ » ، مورد خشم و قهر مردم قرار نگیرید .
پاینده ایران
یک شنبه 19 آبان‌ماه 1395 ـ هوشنگ طالع