روزنامک

    کشورداری به سبک جمهوری اسلامی :
                                « گران کن و بچرخان » ؟!
جمهوری اسلامی در درازای این 37 سال ، چرخ کشور را با افزودن بر بهای ارز ( دلار ) چرخانده است . در همه‌ی این سال ها ،  به گفته‌ی شاعر : « لنگ‌ لنگان قدمی بر می‌داشت / هر قدم افزایش بهای دلاری می‌کاشت » .
دولت موقت ، در سال 1357 با دلار 6.75 تومان یا شش‌تومان و هفت ریال و دهشاهی کشور را تحویل گرفت و امروز دلار به کمابیش 3700 تومان رسانیده شده است یعنی رشدی برابر با 548 درصد یا میانگین رشد سالانه 15 در صد .
 این درحالی است که آقای تهماسب مظاهری رییس پیشین بانک مرکزی و به باور بسیاری از دیده‌بانان مسایل داخلی ایران     « تنها رجل ‌پاک‌دست جمهوری اسلامی » پیش‌بینی می‌کند که بهای دلار در سال آینده از 4000 تومان هم گذر خواهد کرد ؛ زیرا « این باده‌ها کفاف مستی این دولت » را با وجود تورم بسیار بالای کارمند ، حقوق‌های بالا و غیر متعارف ، تجمل‌گرایی روز افزون و « ریخت و پاش » بسیار را نمی‌دهد . از آن جا که تنها مبنع درآمد اصلی دولت ، هنوز هم درآمد نفت است ، پس هرچه دلار گران‌تر ، درآمد هم ، بیش‌تر .
برای روی کار آوردن این دولت دیدیم که چگونه با « جمشید بسم‌الله »‌ها در زمان کوتاهی دلار هزارتومانی را به بیش از 3500 تومان رسانیدند تا خیال دولت از مسایل مالی راحت باشد و با همه‌ی قوا زیر لوایِ « خمش ذلیلانه » صنایع هسته‌ای ایران را از بین ببرد ، کشور را از داشتن پدآفند بازدارنده‌ی هسته‌ای محروم سازد .
 اینک نیز به پاداش « دور دوم » برای چشم‌پوشی از حقوق تاریخی ایران در دریای مازندران ، باید دلار را به بیش از 4 هزار تومان برسانند تا دولت فارغ از دغدغه‌ی تامین مالی ، تنها و تنها در فکر « صرف‌نظر کردن از حقوق مسلم و تاریخی ایران در دریای مازندران باشد
کارنامه‌ی درخشان دولت یازدهم این است که در آستانه‌ی انتخابات آمریکا ، مفسران سیاسی جهانی متفق‌القول می‌گویند که تنها دست آاورد مثبت آقای باراک حسین اوباما در عرض هشت سال ریاست جمهوری : تحمیل برجام ( برنامه اقدام جامع مشترک [ جمهوری اسلامی و 1 + 5 ] برای به بند کشیدن و اسارت ملت و مردم ) به جمهوری اسلامی  بود و بس .
سه شنبه 18 آبان ماه 1395 ـ هوشنگ طالع