روزنامک

   سخنی با امیر سرتیپ پوردستان ، فرمانده نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی
دیشب ، بیننده و شنونده‌ی بخش‌هایی از سخنان امیر سرتیپ پوردستان فرمانده نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی بودم و امروز نیز این سخنان را در روزنامه‌ها خواندم . از دلیری ایشان که باید از ویژگی‌های هر « لشگری » باشد ، بی‌اندازه لذت بردم . امیر پوردستان گفتند : « اگر تهدیدی صورت گیرد ، هم مهاجمین و هم کشورهایی که از آن ها حمایت می‌کنند ، پاسخی سخت دریافت خواهند کرد ؛ چرا که ما با هیچ کشوری تعارف نداریم » .
ایشان افزودند : « دکترین نظامی ما دفاعی و مبتنی بر بازدارندگی است ... متجاوزین نیز بدانند اگر ضربه‌ای وارد کنند ، ضربه‌های سخت‌تری دریافت خواهند کرد » .
اما پرسش من و بسیاری دیگر ، از امیر پوردستان این است که با توجه به این که دکترین نظامی ارتش جمهوری اسلامی دفاعی و مبتنی بر بازدارندگی است ، امکانات بازدارندگی نیروهای مسلح ایران ( اعم از ارتش و سپاه ) در برابر تهاجم هسته‌ای ، کدام اند و کدام توان هسته‌ای بازدارنده را در اختیار دارید تا « متجاوزین بدانند اگر ضربه‌ای وارد کنند ، ضربه‌های سخت‌تری دریافت خواهند کرد » ؟!
امیر پوردستان : سخنان شما ، شاید در یک نبرد کلاسیک ( بدون کاربرد جنگ‌افزار هسته‌ای ) تا حدودی درست باشد ؛ اما در نبرد هسته‌ای که با پذیرش برجام ( برنامه جامع اقدام مشترک برای به بند کشیدن و اسارت ملت و مردم ایران ) که از آن به نام « ترکمان‌چای هسته‌ای ) نیز نام برده می‌شود و در نتیجه امکانات بازدارندگی هسته‌ای کشور از میان رفته است ، دیکر معنایی ندارد .
هم چنین امیر ، از یاد نبرید که دیگر از نیروی‌هوایی ارتش که در سال 1357 سومین قدرت هوایی جهان بود و در سال 1359 با وجود زخم‌های بسیاری که در جریات انقلاب بر پیکر این نیروی واردشده بود ، توانست « 140 [ 200 ] فروند را آماده‌ی پرواز به سوی عراق کند » خبری نیست ؟!
امیر پوردستان و دیگر امیران و سرداران : حقیقت را به ملت و مردم ایران بگویید تا شاید بتواند پیش از بروز « فاجعه » فکری برای پیش‌گیری از « فاجعه » بکنند .
سه‌شنبه 6 مهرماه 1395 ـ هوشنگ طالع