روزنامک

« چرا که مجلس شورا نمی کند معلوم / که خانه ، خانه غیر است یاکه خانه‌ی ماست ؟ »
( شادروان عارف قزوینی )
روانش شاد ، اگر عارف امروز می‌زیشت و این تصنیف را نگفته بود ، همان مضمون را می‌سرود : « چرا که مجلس شورا نمی‌کند معلوم / که خانه ، خانه‌ی غیر است یا که خانه‌ی ماست ؟ » .
گرچه در جریان تصویب 20 دقیقه‌ای « برجام » ( برنامه جامع اقدام مشترک برای به بند کشیدن و اسارت ملت و مردم ایران ) و با وجود مخالفت کمیسیون ویژه‌ی برجام ، مجلس شورا نشان داد که خانه‌ی « 1 + 5 » است و نه خانه‌ی ما . امروز نیز مانند دیروز ، بسیاری از نمایندگان دغدغه‌ی قراردادهای نفتی را دارند ؛ اما همان‌گونه که برجام در بازه‌ی زمانی 20 دقیقه به تصویب ریاست مجلس شورای اسلامی رسید ، این قراردادها نیز که نافی قانون « ملی شدن صنایع نفت در سرتاسر کشور » می‌باشند ، با تبحری که مقام محترم ریاست در ثبت رکوردهای جهانی به دست آورده‌اند ، شاید در 10 دقیقه ، به تصویب برساند و کشور را بر گرداند به دوران « دارسی » .
 چند روز پیش ، آقای هدایت‌الله خادمی نماینده مجلس شورای اسلامی در سخنانی تند و روشن، مقام ‌های بالای  وزارت نفت را « دیکتاتور» هایی خواند که حاضر به شنیدن حرف‌های دیگران نیستند . آقای خادمی گفت :
« عده‌ای در داخل تلاش می‌کنند تا  شل و توتال وارد کشور شوند و مخازن ما را به نفع خود در اختیار بگیرند و ما هرچه هشدار می‌دهیم ،کارساز نیست . چراکه آن‌قدر فضای خفقان و تهدید در حوزه نفت حاکم شده است که کسی حاضر نیست با حیات خود بازی کند و به انتقاد از کرسنت و کرسنتی‌ها بپردازد  و اگر این کار را بکند ، حقوقش قطع می‌شود یا شغل و کارش را از دست می‌دهد . من تا به حال این‌قدر خفقان و دیکتاتوری در یک وزارت‌خانه ندیده‌ام » .
آقای خادمی در دنباله ، افزود : « یقینا ، تنِ[دکتر محمد ]مصدق با این اتفاقات در قبر می‌لرزد و او که روزی استقلال را به صنعت نفت کشور هدیه کرد ، حالا باید شاهد ماجراهایی هم‌چون کرسنت و نیز نفوذ آمریکا ، فرانسه و انگلیس به حوزه نفت کشور باشد ! به جرأت اعلام می‌کنم این قراردادهای جدید نفتی نیز کرسنتی است و تمام داشته‌ها و استقلال کشور را به باد می‌دهد . این گروه کرسنتی خیلی قوی هستند و نمی‌دانم آیا کشورهای خاصی پشت آن‌ها قرار دارند که کسی نمی‌تواند جلودار آن‌ها باشد ؟! چراکه کرسنتی‌ها هر کاری که بخواهند انجام می‌دهند و هیچ قانون و قدرتی نمی‌تواند مانع آن‌ها باشد .
هم‌چنین آقای احمد امیرآبادی فراهانی  نماینده  قم در باره‌ی قراردادهای تازه‌ی نفتی گفت :
 « الگوی جدید قراردادهای نفتی ، صنعت نفت کشور را به مدت ۳۰ سال در اختیار بیگانگان قرار می‌دهد ... این مدل قرارداد نفتی حتی در زمان شاه هم منسوخ بود ! » .
 از سوی دیگر ، آقای محمدجواد ابطحی نماینده خمینی‌شهر نیز می‌گوید :
« معتقدیم اگر مجلس درباره این قراردادها موضع نگیرد ، یک نقطه تاریک در تاریخ مجلس خواهد بود ».
 مجلس در برابر قراردادهای خسارت‌بار نفتی به وظیفه‌ی خود عمل کند
گروهی از کارشناسان و متخصصان صنعت نفت در مناطق عملیاتی ، در بیانیه‌ای با عنوان « مجلس در برابر قراردادهای خسارت‌بار نفتی به وظیفه خود عمل کند » خطاب به نمایندگان مجلس شورای اسلامی ، خواستار ایفای نقش نظارتی و قانونی قاطعانه و بدون اغماض آنان شدند . در این بیانیه ، می‌خوانیم :
«متاسفانه از سال 92 تاکنون و از زمان سکانداری مجدد آقای زنگنه به عنوان وزیر نفت با تنظیم شکل استعماری و متفاوتی از قراردادهای نفتی و سپری شدن حدود 4 سال نوعی بلاتکلیفی و تعطیلی فعالیت‌های اکتشافی و توسعه‌ای میادین نفت‌ وگاز را شاهد هستیم و با اعمال سیاست‌های خلاف اقتصاد مقاومتی از حضور موثر شرکت‌های توانمند داخلی جهت انعقاد قراردادهای نفتی ممانعت به‌عمل می‌آید ... پیش از این آقای زنگنه مشکل صنعت نفت را مالی نمی‌دانست؛  بلکه مدیریتی قلمداد می‌کرد ! سوال اساسی این‌جاست که چرا با گذشت نزدیک به 4 سال از عمر دولت تدبیر و امید ، مدیریت به اصطلاح ژنرال‌ها نتوانسته است مشکلات مدیریتی وزارت نفت را مرتفع کند تا توسعه و سرمایه‌گذاری در میادین مشترک در وزارت نفت رونق گیرد ؟!  به‌راستی چه کسی پاسخ‌گوی این همه فرصت‌سوزی و خسارت به ملت ایران است ؟
دوباره در یک نشست 10 دقیقه‌ای معلوم خواهد شد که : خانه ، خانه‌ی « کرسنت » ، « شل » ، « توتال » و هفت ‌خواهران معروف نفتی است !
سه شنبه 26 امردادماه 1395 ـ هوشنگ طالع