یادداشت شماره 703
                                

گریه‌ی مرده‌شور بر مرده ؟!
کار نابسامانی ، فساد ، چپاول ، اختلاف‌طبقاتی ، دروغ ، پنهان‌کاری ، بد مدیریتی ، بی‌لیاقتی و ... به جایی رسیده است که چندی است که مرده‌شورها هم ، باصدای بلند و « هق‌هق » به حال مرده می‌گریند .
در تازه‌ترین « مرثیه‌سرایی » بر « مرده » ، آقای وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی که باور بسیاری کرسی وزارت‌شان ، مرهون موقعیت پدرشان می‌باشد ، برای « فرار به جلو » و در راستای سیاست « کی‌بود ، کی‌بود ، من نبودم » در سومین همایش مدیران کل ارشاد استان‌ها گفت :
 « همه‌ی خبرگان ، علما و بزرگان جامعه در برابر جامعه مسئول هستند . زمانی که انقلاب کردیم ، آرمان ما این بود که حکومت اسلامی ایجاد کنیم تا جامعه‌ای امن و با آرامش برسیم و از نظر اقتصادی هم پیش‌رفت کرده باشیم و فاصله طبقاتی کم تر شود . این‌ها ، آرمان ما بود ؛ اما آن چه امروز در جامعه می‌بینیم ، چندان نزدیک به آرمان‌ها نیست و این نتیجه‌ی کار همه‌ی ماست ... »
آش ان‌قدر شور است که « خان » هم فهمید . کسی که پدرش و خودش و بدون دودلی « همه‌ی کس و کارش » از بامداد انقلاب بر دوش مردم سوارند ، ناچار خستو می‌شود و اقرار می‌کند . با این وجود ، نه پسر آیت ‌الله جنتی و دیگر « سوار‌ها » برگرده‌ی مردم ، نمی‌توانند درک کنند که بیشینه‌ی نزدیک به همه             ( اکثریت قریب به اتفاق ) مردم ایران که از بامداد انقلاب به شما و مانند شما « کولی » داده‌اند ، چه حالی دارند .
اکنون که پس از گذشت نزدیک به 40 سال متوجه شده‌اید که      « این‌کاره » نیسیتد ، کنار بروید و اجازه دهید تا مردم خودشان فکری به حال خودشان بکنند ؟! هرچه زودتر ؛ مسالمت‌آمیر تر و کم‌زیان‌تر
پنج‌شنبه 7 امردادماه 1395 ـ هوشنگ طالع

 

---------------------------------

« گفت‌وگو روی میز خاورمیانه »

برای آگاهی از مسایل خاورمیانه و مسایل وابسته به آن در سطح جهان و نیز مسایل ایران، هم راه با تفسیر و بررسی این مسایل از دیدگاه منافع ملی ، شنونده‌ی « شنیدارگاه » منافع ملی به نشانی زیر باشید : http://manafemelli.persianblog.ir/
نشست‌ها ‌بر روی « میز خاورمیانه » هر پنج‌شنبه در میان برگزار می‌گردند .