یادداشت شماره 686 / کارِ وزارت امورخارجه اسلامی ، از گامیار ( واکر ) و صندلیچرخدار ( ویلچیر ) گذ
کارِ وزارت امورخارجه اسلامی ،
از گامیار ( واکر ) و صندلیچرخدار ( ویلچیر ) گذشته است
برخی از دیدهبانان مسایل سیاستخارجی ایران براین باور اند که کار وزارت امورخارجه و دستگاه دیپلماسی جمهوری اسلامی از « گامیار » صندلی چرخدار گذشته است و برخی هم براین باور اند که باید این بیمار درمانناپذیر را به « خانهی معلولان » سپرد .
وزارت معلول امورخارجهی اسلامی ، چون توان ایستادن بر سر پا را ندارد ، در برابر هر تعرض بیگانگان ( به هراندازه هم ناتوان و ذلیل ) چند « امتیاز نان و آب دار » میدهد و سپس به گفتهی فریدریش نیچه فیلسوف آلمانی ، خود را مانند کرم جمع میکند تا خطر لگدمال شدن را کمتر کند .
با وجودن دادن امتیازهای فراوان به فرانسه مانند بستن قرارداد خرید هواپیمای ایرباس ، قراردادن صنایع خودروسازی زیر بلیت پژو ـ سیتروئن و نیز دادن بازار مناسب به رنو (علیرغم عمل نکردن آنان به تعهدات خود به بهانهی « تحریم » ) دولت فرانسه تالار محافظت شدهای در منطقهی نظامی در پاریس را در اختیار سازمان مجاهدین خلق برای برپایی نشست سالانه در اختیار آنان قرارداد . این در حالی است که عملکرد سازمان مجاهدین خلق و شورای ملی مقاومت ، بسیار ننگینتر و خفتبارتر از حزب توده است و این سازمان و این شورا ، افزون بر ترورهای بسیار در ایران ، خرابکاری در ارتش در سالهای پس از انقلاب ، در دوران جنگ عراق علیه ایران ، سازمان مجاهدین خلق و شورای ملی مقاومت سرکوب کردها و شیعیان را در آن کشور عهده دار بودند که نتیجهی آن کشتار دههاهزار تن از کردان و شیعیان قلمرو حکومت عراق است. افزون برآن ، سازمان مجاهدین خلق و شورای ملی مقاومت ، جنایتها ، همپیمانی و همکاری کامل با دشمن متجاوز به ایران را در کارنامهی سیاه خود دارند .
در برابر به جای نشاندادن واکنش لازم و تند از سوی وزارت امورخارجه ، در روزنامهها میخوانیم که « فروش رنو در کشور چند برابر شده است » و همچنین دولت جمهوری اسلامی سرگرم پذیرایی از مقامات شیلات فرانسه است تا شیلات کشور را که در دوران نهضت ملی کردن صنایع نفت « ملی » اعلام شده است ، « تیول » شیلات فرانسه کند ؟!
از یک« معلول » انتظار بیشتری نمیتوان داشت .
دوشنبه 21 تیرماه 1395 ـ هوشنگ طالع