یادداشت شماره 676


               برای چند روز بقا : کشور را به حراج گذارده‌اند
                              برجام 2 از راه رسید .
موافقت دولت ایالات متحده با خرید هواپیما به عاملیت               « مک‌کارتی ایران » و هم‌زمان استقبال بانک‌مرکزی از خواست      « گروه ویژه‌ی مالی » (FATF  ) و انجام گفت‌وگوها در هردو زمینه، افکندن طوق اسارت بیش‌تر آمریکا بر گردن ملت و مردم ایران است .
در مساله‌ی خرید هواپیما از آمریکا وسیله‌ی وزیر راه و ترابری و مسکن و شهرسازی یا عاشقِ سینه‌چاک غرب و مبارز  « ضد بلشویسم » ( البته پس از فروپاشی اتحاد شوروی و مرگ بلشویسم) با شرایط تحمیلی آمریکا که در « برجام » ( برنامه جامع اقدام مشترک برای به بند کشیدن و اسارت ملت و مردم ایران ) پیش‌بینی شده است ، خطوط هوایی کشور از نظر مقصدهای پرواز ، حجم پرواز و سیاست‌های گذاری‌های کلان در اختیار ایالات متحده‌ی آمریکا قرار می‌گیرد و می تواند اهرم پویای بسیار نیرومندی در دست آمریکا در زمینه‌ی ترابری هوایی ایران و رشته‌های وابسته به آن باشد . برای مثال : آمریکا می‌تواند از پرواز‌ِ هواپیماهای ایران به لبنان ، سوریه و ... به بهانه‌ی این که آمریکا ، حزب‌الله و دولت سوریه را تروریست می‌داند ، جلوگیری کند و نیز به بهانه‌ی حمایت از چاکران منطقه‌ای خود مانند عربستان سعودی ، ترکیه و شیخ‌نشین‌های خلیج فارس ، ایران را از رقابت با شرکت‌های هواپیمایی چاکران خود باز دارد .
 این موارد و موارد بسیار دیگر را « ماک‌کارتی وطنی » رییس و رییس ملک‌کارتی وطنی نیک می‌دانند ؛ اما در حال حاضر « پورسانتاژ » را عشق است و نوعی موفقیت ظاهری « برجام » توام با هزاران تحقیر و بر باد دادن منافع ملی و خدشه دار کردن شرف ملی ؟!  
اما در مساله‌ی « گروه ویژه‌ی مالی » : به باور بسیاری از دیده‌بانان ، دولت یازدهم که برای موفق نشان دادن برجام ، آمادگی تن در دادن به هر امتیازی به زیان ملت و مردم ایران دارد ، در این مساله نیز آماده است که پس از نابود سازی صنایع پرتوان هسته‌ای ، نظام مالی ـ بانکی کشور را نیز در اختیار آمریکا قرار دهد .
از نظر یک تن از کارشناسان : « آمریکا در این مذاکرات ظاهرا در پی باز کردن راه‌هایی است که مسیرهایی برای افزایش هم‌کاری با ایران خلق کند ؛ اما حقیقت مساله ، اجرای زیرکانه‌ی پروژه‌ی بسیار خطرناکی است که هدف آن اعمال استانداردها و جاگذاری ابزارهایی در نظام بانکی ایران است که عملا می تواند در میان مدت ضرباتی هولناکی به برنامه‌های منطقه‌ای ایران وارد کند ... این پروژه ماهیتی دینامیکی               [ جنبشی ] دارد و خود را از صورتی به صورت دیگر در آورده و از حوزه‌ای به حوزه‌ی دیگر منتقل می‌کند » .
یک‌شنبه 6 تیرماه 1395 ـ هوشنگ طالع