یادداشت شماره 638
تنها « نامحرم » ملت و مردم ایران یا صاحبان کشور اند
با بخش‌کردن جامعه به « خودی و ناخودی » بیشینه‌ی نزدیک به همه‌   ( اکثریت قریب به اتفاق ) مردم ایران در زمره‌ی   « ناخودی »‌ها رده‌بندی گردیده‌اند . این رده‌بندی به گروه اندکی اجازه می‌دهد تا زیر پوشش گونه‌ای از مردم‌سالاری ، بیشینه‌ی نزدیک به همه‌ی مردم ایران را دور بزنند و به گفته‌ی معروف «خود ببرند و خود بدوزند » و در پایان بگویند :‌     « مبارک است » .
سخنان آقای « رودز » ‌معاون مشاور امنیت ملی آمریکا در باره‌ی پشت‌پرده‌های گفت‌وگوهای هسته‌ای ، بیش از پیش نشان داد که از دید دولت جمهوری اسلامی ، تنها « نامحرم » ملت و مردم ایران یا « صاحبان اصلی کشور » هستند و اگر بخت یار باشد ، ملت و مردم باید حقایق را ( ولو سانسور شده ) از دهان بیگانگان بشنوند ، زیرا در سرزمین خود « ناخودی » هستند و کاربردشان آن است که مالیات بپردازند و با ترفندهایی ، هر چندسال یک‌بار به پای صندوق‌های رای کشانده شوند و دیگر هیچ .
آقای رودز در نوشتاری در روزنامه‌ی نیویورک تایمز می‌نویسد : « دولت اوباما به گسترش این روایت کمک کرد که دولت او مذاکرات با ایران را پس از انتخاب حسن روحانیِ در ظاهر میانه‌رو به عنوان رییس جمهور در سال 2013 آغاز کرده است ؛ اما در واقع مذاکرات دولت اوباما ، از پیش با این کشور اغاز شده بود و چارچوب یک توافق پیش از انتخاب روحانی تنظیم شده بود » .
در ادامه ، آقای رودز که روزنامه‌ی نیویورک تایمز از وی به عنوان « تاثیرگذارترین » فرد در سیاست دولت اوباما نام می‌برد، می‌نویسد : « خبرنگارانی که توافق هسته‌ای با ایران را پوشش می‌دادند ، در باره‌ی امور جهان کم‌اطلاع بودند » .
 بدین سان ، وی در لفافه می‌گوید که توانسته است روایت خود از توافق را وسیله‌ی آنان ، جا بیاندازد . البته از یاد نبریم که تا امروز ، مسئولان جمهوری اسلامی در باره‌ی آغاز مذاکرات ، چرایی لزوم مذاکرات و چرایی پذیرش همه‌ی شرایط آمریکا در مذاکرات ، « لام از کام » باز نکرده اند ؟! و این بار نیز ملت و مردم ایران ، باید حقایق ( یا آن چه را که می‌خواهند به عنوان حقایق جلوه دهند ) ، از زبان « خصم » بشنوند ؟!
این شیوه‌ی کشورداری که در آن ملت و مردم نامحرم اند ، دموکراسی یا مردم‌سالاری نیست . ملت و مردم حق دارند به عنوان صاحبان کشور ، از ریزِ همه‌ی امور آگاه باشند و در چرخش‌ها و تصمیم‌گیری‌های مهم مانند تن در دادن به ژنو‌چای ( ترکمان‌چای هسته‌ای ) و برجام ( برنامه جامع اقدام مشترک برای به بندکشیدن و اسارت ملت و مردم ایران ) وسیله‌ی « همه‌پرسی / رفراندوم » ، نقشه‌ی‌راه را برای اجرا ، در اختیار مسئولان کشور در رده‌های گوناگون ، قرار دهند .
 
یک‌شنبه 26 اردیبهشت‌ماه 1395 ـ هوشنگ طالع