روزنامک

لاف در درون و تسلیم دربیرون
به باور دیده‌بانان مسایل هسته‌ای ، « مفت‌فروشی‌ِ » 32 تن آب‌سنگین تنها به بهای6/ 8 میلیون دلار به یک شرکت آمریکایی ، در حالی که دولت آمریکا به بهانه‌ی انفجار در پایگاه نظامی این کشور در چند دهه‌ی پیش ، با حکم یک دادگاه فرمایشی ، دو میلیارد دلار از دارایی ایران را بالا کشید ، پیروی بیش از حد از سیاست « نرمش قهرمانانه » در برابر آمریکایی‌ها یا سیاست     « تسلیم در بیرون » است .
تازه آمریکایی‌ها ، کلی هم سرملت ایران برای این « مفت‌خری » منت گذارده اند و روزنامه های این کشور نوشته اند که :  « هدف از این کار ، کمک به ایران برای کاهش ذخیره‌ی آب سنگین بر پایه‌ی برجام می‌باشد » .
به یاد داشته باشیم که دولت یازدهم در « ننگ نامه‌ی برجام »     ( برنامه جامع اقدام مشترک برای به بندکشیدن و اسارت ملت و مردم ایران ) پذیرفته است که ذخیره‌ی آب سنگین را در سطح کم‌تر از 130 تن نگه ‌دارد و در سال های پس از آن ذخیره‌ی آب سنگین کشور نباید از 90 تن تجاوز کند .
در برابر سیاست خارجیِ « نرمشِ قهرمانانه » ، دولت یازدهم در سیاست داخلی از سیاست لاف در درون و یا به گفته‌ی دیگر سیاست « صدای مشکوک در بازار مسگرها » پیروی می‌کند .
 در این راستا آقای معاون اول بدون اشاره به « مفت‌فروشی » آب‌سنگین ، در باره‌ی بالا کشیدن 2 میلیارد دلار از دارایی‌های ملت و مردم ایران  ، می‌گویند : ما این پول را با بهره‌اش از آمریکا پس می‌گیریم .
 هم‌چنین آقای محمد‌جواد ظریف عاقد ننگ‌نامه‌ی برجام می فرمایند : دولت آمریکا می‌داند هر اقدامی در باره‌ی اموال ایران بکند ، بعدا باید پس بدهد .
دوستی می‌گفت : مقصود آقای ظریف از « بعدا » لابد بعد از        « قیامت » است و باید از آقای معاون اول پرسید ؛ شما که این گونه دست بگیر دارید ، چرا تاکنون 180 میلیارد دلار پول این ملت را با بهره‌اش پس نگرفته اید ؟!
یک شنبه 5 اردیبهشت‌ماه 1395 ـ هوشنگ طالع