یادداشت شماره 583
« اشرافی‌گری که  شاخ و دم ندارد »
برخلاف سخنانِ گه‌گاه در مذمت « اشرافی‌گری » یا گسترده‌تر شدن « شکاف طبقاتی » ، باید گفت که اختلاف طبقاتی ایجاد شده در جمهوری اسلامی ، در تاریخ ایران اگر نگوییم بی‌نظیر ، باید گفت که کم‌نظیر است .
اصطلاح « جهان سوم »‌ که نماد فقر ،‌ عقب افتادگی ، توسعه‌نیافتگی و به زبان دیگر ، ناامیدی از آینده است ، افزون بر بعد جغرافیاییی ، در بعد ملی نیز به یک پدیده‌ی جامعه‌شناسی بدل گردیده است . همان گونه که در بعد جغرافیایی ، آشکارترین ویژگی کشورهای جهان سوم « فقر و نداری » است ، امروز نیز در بعد جامعه‌شناسی ، آشکارترین نشانه‌ی گروه‌ یا گروه‌های جهان سومی « فقر و نداری »‌ است .
با وجود سخن گفتن ظاهری در نکوهش « اشرافی‌گری » هر روز بر ابعاد آن افزوده می‌شود . از آخرین دست‌آوردها در این زمینه ، در حالی که بیکاری بیداد می‌کند ، واحد‌های تولیدی پیاپی به تعطیلی کشانیده می‌شوند و نیاز به سرمایه گذاری برای ایجاد اشتغال ، هر روز حیاتی می‌گردد ، مژده‌ی واردات بنز یا خودروی نماد « تفاخر » و « اشرافی‌گری » زیر نام « تولید مشترک » مژده‌ی جان‌بخشی است به انبوه بیکاران ( که سعی در پنهان داشتن شمار واقعی آن می‌شود ) ، انبوه وابستگان به کمک های مالی بنگاه های خیریه ، دست‌فروشان ، دوره‌گردها ، مسافرکش‌ها ، موتوری‌هایی که برای گذران زندگی هرساله  هزاران تن از آنان بر اثر تصادف دچار معلولیت می‌شوند ؛ یا آن دسته از جفت‌های جوان که چندین سال است در انتظار دریافت وام مسکن هستند و نیز خیل عظیم بازنشستگان ، کارمندان و کارگران و کشاورزان که « با سیلی صورت خود را سرخ نشان می‌دهند » و ...
مدیر عامل شرکت ستاره ایران ( که به زودی ایشان نیز در منطقه‌ی « پست رود » تورنتو در کانادا ، به فیض هم‌نشینی و هم‌منقلی آقای خاوری نایل خواهند آمد ) به دروغ از تولید خودروی بنز در کشور سخن می‌گوید ؛ در حالی که مدیر منطقه‌ی آسیا و خاورمیانه‌ی شرکت مرسدس بنز می‌گوید : « هدف اصلی ما این نیست که در ایران خط تولید افتتاح کنیم ... » ؟!
راستی را ، باید گفت که « اشرافی‌گری شاخ و دم ندارد » و مبارزه با اشرافی‌گری ، با نطق و خطابه ،‌ امکان‌پذیر نیست .
پنج‌شنبه29 بهمن‌ماه 1394 ـ هوشنگ طالع