روزنامک

  یادداشت شماره   567

ایران و چین :

اصلی‌ترین راهبرد دولت جمهوری اسلامی در زمینه‌ی سیاست خارجی کدام است ؟

چین به عنوان یکی از « قلدرها » در تصویب 8 قطع‌نامه‌ در راستای اعمال « تحریم‌های ظالمانه » علیه ملت و مردم ایران در شورای امنیت علیه نقش داشت و همه‌ی این قطع‌نامه‌ها را با وجود برخورداری از حق «‌ وتو » تصویب کرد و حتا پا را از این حد هم فراتر گذارد و برای نگاه‌‌‌داری پول‌های مسدود شده‌ی ایران بابت خرید نفت تا 8 در صد بهره ، به ملت و مردم ایران تحمیل کرد ؛ با این وجود ،  به دنبال سفر رییس جمهور چین به ایران ، به گونه‌ی رسمی ‌از حمایت‌های چین از ایران در دوران تحریم ، قدردانی به عمل آمد ؟! که برای بسیاری از دیده‌بانان مسایل سیاست‌خارجی کشور ، شگفت‌انگیز و پرسش‌انگیز بود .

در این سفر ، دولت جمهوری اسلامی از اصلی‌ترین راهبرد سیاست خارجی دولت چین یعنی « وحدت دو چین » حمایت کامل به عمل آورد ؛ در حالی که این حمایت یک‌جانبه بود و دولت چین حمایت خود را از هیچ یک راهبردهای اصلی جمهوری اسلامی در صحنه‌ی بین المللی اعلام ننمود !

آیا این بدان معناست که دولت جمهوری اسلامی پذیرفته است که در روابط ایران و چین ، برخلاف « هیاهوها »‌ی بسیار،  کفه‌ی چینی آن سنگین‌تر است یا این که دولت چین برخلاف دولت جمهوری اسلامی حاضر نشده است از اصلی‌ترین راهبرد جمهوری اسلامی در پهنه‌ی سیاست خارجی حمایت کند و یا این که دولت جمهوری اسلامی فاقد راهبردهای اصلی در سیاست خارجی است ؟!

پاسخ سخن‌گوی وزارت امورخارجه یا دولت اسلامی به این مساله‌ی مهم ، می‌تواند راه‌گشا باشد .

سه‌شنبه 6 بهمن‌ماه 1349 ـ هوشنگ طالع