یادداشت شماره 534
 
از دورا ن سلطان سنجر تا این امروز ؛ از زبان نظامی گنجه‌ای
 
      پیرزنــی را ســتمی در گـــرفــت / دســت زد و دامن سنـجرگرفت
کای مـلک آزرم تو کـم دیــــده‌ام / وز تو همــه ســاله ستــم دیـده‌ام
شحنه‌ی مســت آمده در کـوی مــن  / زد لــگدی چنــد فــرا روی مــن
بی‌گـنه از خانه بـــرویم کـــشــید / موی‌کشان بر ســر کویم کشــید ...
گفت فلان نـیم‌شب ای گوژپشـت / بر سر کــوی تو فلان را که کشت
خانه من جست که خونی کجاسـت / ای شه ازین بیش زبونی کجاسـت
شحنه بود مست که آن خـون کند  / عــربــده با پــیرزنی چــون کند
رطل زنــان دخــل ولایــت برند / پیره‌زنــان را به جــنایــت بــرند
آن‌که دریـن ظــلم نظر داشــتست  / ستر من و عــدل تو برداشتــست
کوفته شــد ســینه‌ی مجــروح من / هیچ نــماند از مــن و از روح من
گر ندهــی داد مــن ای شـهریار / با تـو رود روز شــمار این شــمار
داوری و داد نمــــی‌بیــنمـــت / وز ســتم آزاد نـــمی‌بیــنمـــت
از ملــکان قــوت و یــاری رسـد /  از تو به ما بین که چه خواری رسد
مال یــتیمان ســتدن ساز نیـست / بگذر ازیــن ، غــارت ابـخاز نیست ...
بنــده‌ای و دعــوی شــاهی کنی / شــاه نه‌ای چونــکه تبــاهی کنی
شاه که ترتیـــب ولایــت کنـــد / حکـم رعیـــت برعایـــت کـــند
تا هـــمه ســر بر خط فرمان نهند / دوستیــش در دل و در جـان نهند
عالـــم را زیــر و زبـر کــــرده‌ای / تا تــویی آخــر چه هنــر کرده‌ای
مســـکن شهـــری ز تو ویرانه شد  / خرمــن دهـــقان ز تو بــیدانه شد
زامـــدن مـــرگ شـــماری بکن  / میرســـدت دســـت حصاری بکن
عدل تو قـــندیل شب افـروز تست  / مونـــس فــردای تو امــروز تست
پـــیرزنـــان را بســـخن شـاد دار / و این ســـخن از پــیرزنی یاد دار
دســـت بـــدار از سر بیـــچارگان / تا نخـــوری پاســخ غـم‌خوارگان
چنــد زنـــی تیـــر بـهر گوشه‌ای  / غافـــلی از توشـــه بی توشــه‌ای
فتـــح جـــهان را تـو کلید آمدی / نز پـــی بــــیداد پـــدید آمـدی
شاه بـــدانــی که جــفا کـم کنی / گرد گــران ریـش تـو مرهـم کنی
رســم ضعـــیفان به تو نازش بود  / رســم تو بــایـد که نــوازش بود
گـــوش به دریــوزه انـــفاس دار  / گوشـــه نشینی دو سه را پاس دار
سنجر کاقلیـــم خـــراسان گرفت / کرد زیان کاین‌سخن آسان گرفـت
داد در ایـــن دور برانـــداختـست  / در پر سیـمرغ وطــن ساختــست
شــرم دریــن طارم ازرق نــمانـد  / آب دریـــن خاک مـــعلق نـماند
خیـــز نظـــامی ز حد افزون گری  / بر دل خوناب شــده خــون گری
 
سه‌شنیه 24 آذرماه 1394 ـ هوشنگ طالع