یادداشت شماره 475
 
آستانه‌ی تحمل اجتماع
با روی کار آمدن دولت یازدهم و دادن وعده‌های ناراست ، رها کردن کشور به مدت دوسال به بهانه‌ی گفت‌وگوهای هسته‌ای ، اوج گیری بیش‌تر فساد ، چپاول ، ارتشا و فحشا و نفوذ بیش‌تر این عوامل به درون دستگاه‌ها ، آستانه‌ی تحمل اجتماع را در وضعیت هشدار قرار داده است .
به دنبال سخنان معاون فرهنگی قوه‌ی قضاییه در باره‌ی رسوخ «‌عشوه و رشوه » به درون این قوه ،‌ سخنان معاون پیش‌گیری از جرم قوه‌ی قضاییه ، از افزایش 15 درصدی جرایم در 4 ماهه‌ی نخست سال جاری نسبت به سال گذشته خبر دادند و با اشاره به کاهش آستانه‌ی تحمل مردم و افزایش خشونت گفتند :
« متاسفانه ضرب و جرح ، جرم نخست کشور است . امروز شاهد آن هستیم که استفاده از سلاح سرد زیاد شده و حتا استفاده از سلاح گرم هم در منازعات دیده می‌شود و این دلیل آن است که خشونت در رفتار شهروندان بالا رفته است و آستانه تحمل کاهش یافته است » .
این امر نشان دهنده‌ی آن است که بر اثر انباشت وعده‌های دروغ به مردم ، هم‌راه با گسترش روز افزون فساد و چپاول ، رشد شدید اشرافی‌گری در کشور ، افزایش چشم‌گیر اختلاف طبقاتی از نظر درآمد و بهره‌مندی از مواهب این سرزمین به گونه‌ی برابر، بی‌تفاوتی دولتیان در قبال مردم مستضعف یا اکثریت مردم ، رخنه‌ی فساد به درون دستگاه قضایی و عوامل بی‌شمار دیگر ، آستانه‌ی تحمل اجتماع را به سختی کاهش داده است ؛ به گونه ای که   بر اثر یک حادثه‌ی کوچک ، می‌تواند کشور را به سوی « نا‌آرامی » و « بی‌ثباتی »‌ بکشاند .
به ویژه ، عدم مراجعه به نظر همگان ( همه‌پرسی / رفراندوم ) در امر قرارداد « برجام » و تلاش برای تحمیل قرارداد ترکمان‌چای هسته‌ای به ملت و مردم ایران ، می‌تواند آستانه‌ی تحمل مردم را از مرحله‌ی هشدار به مرحله‌ی«  انفجار »‌ سوق دهد .
دوشنبه 30 شهریورماه 1394 ـ هوشنگ طالع