یادداشت شماره  455
« خوش‌کام » ترین عضو دولت یازدهم
باید بانو معصومه ابتکار را « خوش‌کام » ترین فرد دولت یازدهم دانست . او با یک کارنامه‌ی سیاه هشت‌ساله در باره‌ی محیط زیست در دولت اصلاحات ، دو باره در دولت یازدهم به این سمت برگزیده شدند تا کار ریشه‌کن کردن محیط زیست ایران را به فرجام رسانند . البته گام های اساسی هم در این راه برداشته اند و اگر چند سال دیگر در این سمت باقی بمانند ، ایرانیان باید درخت و رودخانه و دریاچه و آهو و پلنگ را در فیلم‌ها جست‌وجو کنند .
اما چرا « خوش‌کام » ترین  : ایشان در آغاز موفق شدند با غوغاآفرینی و طرح آلوده بودن بنزین‌های پتروشیمی ، افزون بر این که بخشی از صنایع حیاتی داخلی کشور را ( البته در راستای اقتصاد مقاومتی ) از کار انداختند ، با واردات ارزان ترین بنزین جهان معروف به « بنزین باب افغانستان » به جای بنزین « یورو 4 » میلیاردها دلار به جیب واردکنندگان سرازیر کردند که البته حق دلالی و واسطه‌گری و سهم خویشاوندان از این واردات نیز سر به صدها میلیون دلار می‌زند .
« خوش‌کامی‌ » دیگر ایشان که بر اثر آن سخت به هیجان آمدند و «‌ سفره‌ی دل » را نزد بنگاه سخن‌پراکنی بریتانیا ( بی بی سی ) ‌گشودند ،‌ امید به ثمر نشستن ترکمان‌چای هسته‌ای یا « برجام » است . ایشان در این گفت‌وگوی دوستانه با دوستان بریتانیایی فرمودند : « توافق اتمی ، اهرمی در اختیار اصلاح‌طلبان در ایران در مقابل سایر گرو‌های سیاسی کشور قرار می‌دهد » .
آقای جان کری وزیر امورخارجه‌ی آمریکا نیز در روزهای آغازین امردادماه جاری در جلسه‌ی شورای روابط خارجی سنای آمریکا در دفاع از برجام گفته بود :
 « اگر به این توافق پشت کنیم ، یک پیام بزرگ به تندروها [ مقصود ایشان ، ایران دوستان ، میهن‌پرستان ، حافظین منافع‌ملی و مخالفان و منتقدان ترکمان‌چای هسته‌ایی می‌باشد ] می‌فرستیم و آن‌ها احساس خوبی پیدا می‌کنند و ما شاهد آن خواهیم بود که چه کسی می‌داند که در انتخابات [ آینده مجلس ایران ] چه می‌شود ؟
 اما روحانی و ظریف که خود را در مذاکرات با غرب به خطر انداختند و توانستند با غرب مذاکره کنند و به یک نتیجه برسند، به نظرم به دردسر خواهند افتاد » .
زنده‌باد نشستن بر کرسی‌های قدرت ، به هر بها ؛ حتا فدا کردن منافع ملی .
 
شنبه 31 امردادماه 1394 ـ هوشنگ طالع