یادداشت شماره 441
رساتر شدن صدای خودکامگی و مطلق‌گرایی
سخن‌گوی دولت ( سخن‌گوی قوه‌ی مجریه ) اعلام کرد : « قرار نیست متن توافق در مجلس به رای گذاشته شود » .
در حالی‌که  اصل یکصد و بیست و پنجم قانون اساسی جمهوری اسلامی به روشنی می‌گوید :
 « عهدنامه‌ها ، مقاوله نامه‌ها ، موافقت‌نامه‌ها و قراردادهای دولت ایران با سایر دولت‌ها و هم‌چنین امضای پیمان‌های مربوط به اتحادیه‌های بین‌المللی پس از تصویب مجلس شورای اسلامی با رییس جمهور یا نماینده‌ی قانونی اوست ».
هم‌چنین اصل هفتاد وهفتم قانون‌ اساسی جمهوری اسلامی صراحت دارد : « عهدنامه‌ها ، مقاوله نامه‌ها ، قراردادها و موافقت نامه‌های بین‌المللی باید به تصویب مجلس شورای اسلامی برسد » .
این‌گونه سخنان از سوی قوه‌ی مجریه ، قیام علیه قانون اساسی است و بوی تند خودکامگی و دیکتاتوری کامل از آن به مشام می‌رسد .
از سوی دیگر ، اصل پنجاه و پنجم قانون اساسی جمهوری اسلامی می‌گوید:‌ در مسایل مهم اقتصادی ، سیاسی ، اجتماعی و فرهنگی ممکن است اعمال قوه‌ی مقننه از راه همه‌پرسی و مراجعه‌ی مستقیم به آرای مردم صورت گیر. در خواست مراجعه به آراء عمومی باید به تصویب دوسوم نمایندگان مجلس برسد ».
برای پیش‌گیری از خودکامگی کامل قوه‌ی مجریه لازم است نمایندگان مجلس شورای اسلامی ، این امکان را ایجاد کنند تا مردم نظر خود را سر راست (مستقیم ) برای پذیرش یا رد « برجام ( ترکمان‌چای هسته‌ای ) » اعلام کنند .
 
پنج‌شنبه 8 امردادماه 1394 ـ هوشنگ طالع