یادداشت شماره 437

قراردادمحرمانه

به دنبال دیدار یوکیا آمانو با دکتر علی‌اکبر صالحی در روزهای پایانی گفت‌وگوهای وین ، وی از توافق بر سر ابعاد احتمالی  نظامی خبر داد .

 به گزارش خبرگزاری ایرنا ( خبرگزاری رسمی جمهوری اسلامی )  در این زمینه یک توافق ده ماده‌ای به امضای دو طرف رسیده اسصت  . در این زمینه قرار شده است  تا 15 دسامبر 2015 [ 24 آذر 1394 ] مدیرکل کارگزاری هسته‌ای بین‌المللی ارزیابی پایانی خود را در باره حل همه‌ی مسایل باقی‌مانده‌ی گذشته و حال که در پیوست گزارش 2011 مدیر کل آژانس درج گردیده است ، برای اقدام به شورای حکام ارائه نماید ... این فراگشت که بازخورد هم خواهد داشت دستکم تا بهار آینده به درازا خواهد کشید . بدین سان با توجه به تعطیلی کشاندن همه‌ی فعالیت های هسته‌ای از آغاز کار دولت یازدهم ، نزدیک به 3 سال فعالیت های هسته‌ای ایران ایستا خواهد بود ، بدون این که طرف مقابل 1 + 5 نیازی به اقدامی داشته باشد . البته اگر گزارش مدیرکل کارگزاری ( آژانس ) دارای ابهام‌هایی باشد ( که می‌تواند این چنین باشد ) در آن صورت ‌مسایل  «راستی آزمایی » و در نتیجه بر طرف کردن بسیاری از تحریم‌ها با مشکل روبرو خواهند شد .

اما مساله این جاست که این قرارداد 10 ماده ای میان جمهوری اسلامی و کارگزاری ( آژانس ) هسته‌ای ، هم‌راه است با یک قرارداد محرمانه ( البته محرمانه از دید مردم و ملت ایران ) . در حالی که در گفت‌وگوهای کمیته‌ی خارجی سنای آمریکا روشن شد که دولت آمریکا نیز از مفاد این قرارداد محرمانه آگاهی دارد .

هنگامی که یک تن از سناتورها در باره این قراردادمحرمانه از وزیر انرژی آمریکا توضیع خواست ، وی نخست خود را به     « نادانی » زد ؛ اما در برابر اصرار سناتور مزبور گفت : چون مساله محرمانه است باید در نشست محرمانه مورد برسی قرار گیرد ؟!

در این صورت باید اعضای 1 + 5 نیز ازمفاد آن آگاه باشند و از طریق آمریکا ، دست‌کم اسرائیل هم از آن آگاه است .

شنبه 3 امردادماه 1394 ـ هوشنگ طالع