یادداشت شماره 386
 
در خانه اکرکس است ؟!
ایرانی‌ها می‌گویند :‌ در خانه اگرکس است ، یک حرف بس است .
سخنان مکرر رهبر محترم جمهوری اسلامی در باره‌ی تقویت تولید داخلی ، مبارزه با فساد ، مبارزه با قاچاق و دل‌نبستن به ژنو و لوزان و نیویورک ، نشان می‌دهد که در کشور « کس » ‌نیست و یا اگر هست ، خود را به «‌ کری » زده است .
دولت یازدهم ، برخلاف شعار اقتصادمقاومتی ، با سرعت بر شمار مناطق آزاد ، مناطق و یژه و ...  یعنی « قاچاق‌گاه‌های قانونی » افزود . این امر ، از یک سو باعث افزایش بی‌سابقه‌ی حجم  ‌قاچاق در کشور گردید و از سوی دیگر در اثر افزایش حجم قاچاق ، دایره‌ی امکان تولید داخلی تنگ‌تر شد و بسیاری از واحد‌های تولیدی ، ناچار از تعطیل یا کاهش ظرفیت تولید گردیدند .
فساد در بدنه‌ی دولت جای‌گیر شد و پس از مساله‌ی 4 / 1  میلیارد دلار  و 650 میلیون یورو ، دو میلیارد دلار که برای ضروری‌ترین برنامه‌های کشور یعنی مهار آب‌های مرزی تخصیص داده شده بود ،  با دست آویز تبدیل « من‌درآوردی » پول پرقدرت به کم‌قدرت ، صرف واردات کنجاله وسیله‌ی دلالان محترم و تاجران محترم‌تر گردید و ...    
دولت یازدهم ، از آعاز به کار ، کشور را به امید « توافق  به هر بها » به امان خدا رها کرد و تاره معلوم شد که آقای وزیر اقتصاد و دارایی در این مدت سرگرم تنظیم برنامه‌های کوتاه ، میان و دراز مدت برای مرحله‌ی « پساتحریم»‌‌ها بوده اند .
 با آمارسازی ، تورم را به صفر رساندند و با توجیه‌های خنده‌آور ، شمار بیکاران را که روزانه و هفتگی بر شمار آنان افزوده می‌گردد ،‌ روی کاغذ و در حرف ، کاهش دادند و ...
باید به عرض مقام محترم رهبری برسانم که چاره‌ی کار در این مرحله ، با توجه به تجربه‌های تاریخی ، یک « ‌خانه‌تکانی» اساسی‌ است . باید برای کارهای‌گران ،‌ مردان کاردیده برگزیده شوند تا پیاپی نیاز به « گوش‌زد » نباشد و آنان نیز با زدن خود به « ‌کری » و دل بستن به ژنو و لوزان و نیویورک ، ‌هر روز بر مشکلات کشور و نارضایتی مردم نیافزایند .
نیک و بد عمل‌کرد ، این دوره را به پای شما خواهند نوشت ،‌ نگذارید عدم توانایی یا عدم لیاقت و یا عدم باور دولت‌مردان به منافع ملی و رضایت‌مندی مردم را به « پای‌شما » بنویسند .
پنج‌شنبه 10 اردیبهشت 1394 ـ هوشنگ طالع