یادداشت روز ( شماره 29 )


پیرمرد و کویر


باخود گفتم بدنیست « مناظره » وزیران پیشنهادی را در مجلس شورای اسلامی نگاه کنم . نوبت دکتر طبیب ‌نیا وزیر پیشنهادی برای وزارت امور اقتصادی و دارایی بود تا از خود و برنامه‌هایش دفاع کند . با توجه به این‌که ایشان از دوران به اصطلاح سازندگی تا امروز‌، همیشه دارای موقعیت‌های کلیدی اقتصادی بود ، بی‌اختیار به یاد داستان پیرمرد و کویر افتادم .

پیرمرد کویرنشین مانند همیشه دچار توفان شن شده بود . وی درحالی که پلاس پاره‌اش را برسرکشیده بود و درکنار  تک درخت تکیده پناه گرفته بود ، با خود می‌گفت : همان‌طور که هربار گفته‌ام ، راه نجات ازاین وضعیت آن است که     « کویر » بدل به جنگل سرسبز  با  آب‌های روان ‌، ‌کشت‌زارهای پر بازده ، پوشش گیاهی کامل ، چمن‌زارها همراه با دریاچه‌ها و آبشارهای فراوان گردد .

اما کویرنشین ‌که هرسال ‌چندین ‌بار دچار توفان شن می‌شد و همیشه این سخنان را بر لب می‌آورد هرگز ،  نه خواسته بود و نه هرگز‌، توانسته بود با خود اندیشه کند که آب لازم برای ایجاد جنگل‌ ، جویبار و چمن‌زار ،  آبشار و کشتزار ،  از کجا و چگونه باید تامین شود ؟‌ حتا اگر درعالم خیال هم « آب » فراهم شد  « گاو نر و مردکهن »  کجاست که باید این کار را از « عالم هپروت »  به عالم « عمل » در آورد ؟

آباد کردن کویر‌، ایجاد جنگل‌های سرسبز ، رودخانه‌ها ، آبشارها ،‌ دریاچه‌ها ،‌ کشت‌زارها و ...  بر روی کاغذ و در حلقه هوادارن سینه چاک که با الهام از « سعدی » یک رای  در  « دجله » اعتماد می‌اندازند  تا وزیر پیشنهادی‌ «  بیابان »‌  تمناها و خواسته‌های آنان را  « آباد »  کند .

تهیه و ارایه این‌گونه برنامه‌ها ، چیزی است که از عهده‌ی هرکس برمی‌آید . مایه‌اش رونویسی از برنامه‌های نوشته شده وعمل نشده ، حروف‌چینی و تکثیر و خوردن یک یا چند « نهار فله‌ای » در مجلس همراه با میوه و چای و شیرینی است .

 26 امردادماه 1392

هوشنگ طالع