پاینده ایران
یادداشت ۲۵۹۲
دوستیِ " خاله خرسه "

دوستی امپریالیسم - کمونیسم - کاپیتالیسم چین با ایران ، مصداق همان " دوستی خاله خرسه " است !
امپریالیسم - کمونیسم - کاپیتالیسم چین برای سر پا ماندن ، نیاز بی‌چون‌ و چرا به نفت خلیج فارس دارد‌. و در میان کشورهای نفت‌خیز خلیج فارس ، ایران به دلیل تحریم‌های ِآمریکا، وابسته به خرید نفت از سوی چین است ( البته به بهای ارزان‌تر و تهاتر کالاهای بنجل چینی در برابر بهای نفت ؟! ) از این رو ، خواهان آرامش در خلیج فارس به زیان ایران است .
میانجی‌گری میان ایران و عربستان سعودی که وابستگی و امربری اش به امپریالیسم - تروریسم آمریکا ، جای چون و چرا ندارد ، برای تضمین جریان مطمئن نفت به سوی چین و زیان دیده‌ی اصلی در این میان ایران بود ، آن‌هم به دلیل ضعف ذاتی سرانِ کشوری جمهوری اسلامی .
با این آشتی ، حکومت قرون وسطایی عربستان سعودی از ضربات موشکی یمن در امان ماند تا خود را برای جنگ زمینی و تجزیه‌ی یمن آماده کند و باب‌المندب را در اختیار گیرد ( با حمایت و همکاری آمریکا و اسرائیل ) . البته چین و روسیه هم خواستار این نیستند که ایران هم تنگه‌ی هرمز و هم باب‌المندب را با یاری دولت یمن در اختیار داشته باشد .
از سوی دیگر ، چین برای دسترسی به نفت امارات ، یک‌بار ، سه جزیره‌ی همیشه ایرانی تنب بزرگ و تنب کوچک و بوموسا را به شیخکان امارات بخشید و به دلیل عدم واکنش مناسب و تند جمهوری اسلامی ، خواستار گفت‌وگوی ایران یا شیخکان در باره‌ی تمامیت ارضی ایران شده است . زهی وقاحت از سوی چین و زهی بزدلی از سوی جمهوری اسلامی !‌
اگر خون ایرانی در رگ‌های دولتمردان ج. ا. در جریان بود ، در پاسخ به این گستاخی و زیاده‌خواهی امپریالیسم- کمونیسم - کاپیتالیسم چین ، خواستار گفت‌وگوی چین کمونیست با تایوان می‌شد یا یک هیات برای بستن قراردادهای بازرگانی به تایوان می‌فرستاد !
روسیه نیز که به اصطلاح با ما قرار داد راهبردی دارد ، با همه توان می‌کوشد تا از هسته‌ای شدن ایران جلوگیری کند تا کشور همیشه نیازمند چتر هسته‌ای روسیه باشد !
روسیه هم‌چنین می‌کوشد تا در پناه گستاخی چینی‌ها ، پایمال کردن حقوق تاریخی ایران را در دریای مازندران( کاسپیان ) نهایی کند و ایران را با قرار دادن در تنگنا مجبور به تصویب تجزیه‌ی دریای مازندران در مجلس شورای اسلامی نماید تا افزون بر ننگ‌های دیگر ، ننگ تجزیه‌ی ایران نیز دامن‌گیر جمهوری اسلامی گردد و بیش از پیش از ملت بگسلد و به دامن بیگانگان بیاویزد .
گفت‌وگو در باره‌ی سه جزیره‌ی همیشه ایرانی تنب‌بزرگ ، تنب‌کوچک و بوموسا و نیز تصویب کنوانسیون دریای مازندران ، در حکم تجزیه ایران است . سرنوشت تجزیه‌گران را از یاد نبرید .
سه‌شنبه ۲۵ آذر ۱۴۰۴ - هوشنگ طالع

hotale@