روزنامک

پاینده ایران
یادداشت ۲۵۱۱
چرا عاقل کند کاری که باز آرد پشیمانی ؟!

البته این جا ، سخن از عاقل است که بگذاریم و بگذریم !
هنگامی که با انتصاب پوزیده دو باره سخن از مذاکرات با آمریکایی‌ها به میان آمد ، ایران‌دوستان ، میهن‌پرستان و بسیاری از هم‌میهنان هشدار دادند؛ اما با گربه‌رقصانی محمدجواد ظریف و دارودسته‌ی ننگین‌‌ِ
"برجامیون " ! دوباره چشم‌ها بر روی حقایق بسته شدند و گوش‌ها ،پنبه‌گذاری شدند تا مبادا ، صدای حقیقت شنیده شود و با همان عواملِ برجام بدفرجام که آن پلیدکاریِ ننگین را به بار آوردند ، وارد گفت‌وگو با گاوچرانان شدند .
مذاکرات که آغاز شد ( ناسرراست یا غیر مستقیم ) ، گاوچرانان پیاپی بر گستاخی خود افزودند تا جایی که رهبر جمهوری اسلامی ناچار شدند ، با پناه‌بردن به زیر عبای رییس‌جمهور پیشین رئیسی ، عنوان کنند که ایشان در اولین مصاحبه خودشان ، در پاسخ خبرنگار که پرسید ، آیا شما با آمریکا مذاکره می‌کنید : گفتند نه !
پس شما ، چرا تن به مذاکره دادید ؟!
اگر هم می‌خواستید تن به مذاکره بدهید ، نخست سیاهه‌ی جنایات امپریالیسم - تروریسم آمریکا نسبت به مردم و ملت بزرگ ایران ، از جنگ جهانی دوم تا امروز را به آنان ارائه می‌کردید و خواستار پذیرش آن از سوی گاوچرانان می‌شدید . اگر مورد پذیرش آنان قرار می‌گرفت ، چارچوب گفت‌وگوها را ، روشن و بدون حاشیه ، به رییس‌جمهور " ایالات سلاخ‌خانه‌ی سرخپوستان " ارائه می‌کردید ، اگر می‌پذیرفتند و شرایط ایران را دربست قبول می‌کردند ، وارد مذاکره می‌شدید !
حکومتی که با آوردن دو ناو هواپیمابر و چندین کشتی جنگی و داشتن پایگاه در عربستان ، بحرین ، قطر ، عراق ، کویت ، اردن ، ترکیه و امکان بهره‌گیری از پایگاه‌های رژیم صهیونی ، در برابر " یمن " لنگ می‌اندازد ، در حد آن نیست که شرط برای مذاکره بگذارد که بپذیرید و با افزوده شدن کبر و گردنکشی گاوچرانان که خود باعث آن بودید ، به زیر عبای رئیسی پناه ببرید !
چند بار ، روزگار باید شما را نزد آموزگار بنشاند ؟!
کسی را نمی‌خواهد پند بپذیرد ، پند دادن خطاست !
چهارشنبه ۳۱ اردیبهشت ۱۴۰۴ - هوشنگ طالع

hotale@