پاینده ایران
یادداشت ۲۳۷۹
توقع نداشته باشید کاری بتوانم بکنم ؟!

این سخنان مردی است که اجازه نداده بود فرزندانش به زبان فارسی سخن گویند ؛ اما مورد پسند رهبر جمهوری اسلامی قرار گرفت ( شاید هم به دلیل این‌که به فرزندانش اجازه نداده بود ، فارسی سخن گویند ) .
در نتیجه‌ی این پسند ، استصوابیون ، صلاحیت او را برای ریاست ‌جمهوری مورد تایید قرار دادند و پس از راهکنش (مانور)‌هایی ، وی سر از صندوق درآورد .
این فرد با این پیشینه ، پس از صحنه‌گردانی‌های بسیار ، برای جا‌ انداختن وی از سوی هیات حاکمه‌ی جمهوری اسلامی ، دست آخر به خصلت تجزیه‌طلبی و دشمنی با زبان فارسی و یگانگی ملت چندین و چند هزار ساله‌ی ایران ویا خویش‌کاری ( وظیفه )اش در این مقام ، می‌گوید :
" توقع نداشته باشید، کاری بتوانم بکنم ولی دنبال احقاق حقوق نژادی مردم هستم ." یعنی : تجزیه‌ی روانی ملت ایران .
شاید گزینش وی برای این مقام از سوی جمهوری اسلامی ، در راستای همین ماموریت است . از آن‌جا که قومیت‌تراشی و قبیله‌سازی به سبک استالینی ، نتیجه نداد ، آخرین تیر ترکششان ، دروغ‌سازی و دروغ‌پردازی تازه‌ای به نام " حقوق نژادی " است .
با در هم تنیدگی ملی در کمابیش ۱۳ هزار سال در ایران ، چیزی به نام ملل و نژادها وجود ندارد .
این تلاش هیات‌حاکمه‌ی جمهوری اسلامی برای تجزیه‌ی روانی ملت ایران، از آغاز شکست خورده است ! و نبود رئیسی در صحنه را پرسش‌برانگیز تر می‌کند ؟!
این همه عجله برای تجزیه‌ی روانی ملت ایران ، برای چیست ؟! تعهدی در کار است و مهلت معینی ؟!
پنج‌شنبه ۴ امرداد ۱۴۰۳ - هوشنگ طالع

hotale@