روزنامک

پاینده ایران
یادداشت ۲۱۴۴
تعطیل کردن آموزش به بهانه‌های گوناگون

از بدی‌های بی‌شمار دولت جمهوری اسلامی ، تعطیل کردن آموزش کشور است ، به بهانه‌های گوناگون که نتیجه‌ی آن بیسوادی عمومی است ؟!
در سال‌های که پیش از ۱۳۲۰ تا سال ۱۳۳۲ که مدرسه می‌رفتم ، با وجود هوای بسیار سرد تهران ، برف‌های سنگین و نبودن کفش‌های مناسب ضدآب و پوشش مناسب و ... ، هرگز به یاد ندارم که مدرسه به علت‌ی تعطیل شده باشد !
در زمستان‌ سال‌های ۱۳۵۲ و ۱۳۵۳ در دفتر برنامه و بودجه استان آذربایجان شرقی در تبریز بودم که در آن زمان استان اردبیل امروزی هم جزو استان آذربایجان شرقی بود . در آن دو زمستان با وجود سرمای ۲۰ تا ۳۰ درجه زیر صفر ، هرگز به یاد ندارم مدرسه یا اداره‌ای تعطیل شده باشد !
در سال‌های دفاع مقدس ملی ، هرگز مدرسه‌ای را با وجود بمباران‌های هوایی و موشک‌‌اندازی‌ها ، هیچ مدرسه‌ای را تعطیل نکردند .
اما در این دولت ، به بهانه‌های گوناگون ، مرکزهای آموزشی را به تعطیلی می‌کشانند ؛ از سرما و برف گرفته تا آلودگی هوا .
این در حالی است که رییس کمیته‌ی آموزش و پرورش کمیسیون آموزش مجلس می‌گوید :
تاثیر تعطیلی‌های مکرر مدارس در دوران کرونا را در حوادث ۱۴۰۱ دیدیم.
زمانی که شخص را به فضای مجازی می‌سپاریم و فضای حقیقی و مدرسه را از او می‌گیریم، سر از جاهای دیگری درمی‌آورد.
ما شاید کلاس جبرانی داشته باشیم اما زمان جبرانی نداریم، افت تحصیلی عوامل مختلفی دارد و بصورت دفعی اتفاق نمی‌افتد .
سرانجام پس از خوردن چندین خُم شیره ، وزیر آموزش و پرورش جمهوری اسلامی " گفت شیرین است " . وزیر آموزش و پرورش جمهوری اسلامی پس از تعطیلات درازمدت آموزش کشور ، سرانجام اعلام کرد :
مدارس باید آخرین جایی باشد که تعطیل می‌شود. از فردا تمام مراکز آموزشی تهران و سایر مناطق کشور باز می‌شود.
دوشنبه ۳ بهمن ۱۴۰۱ - هوشنگ طالع

hotale@