پاینده ایران
یادداشت ۲۱۴۲
با حلوا حلوا گفتن ، ذهن شیرین نمی‌شود

به دنبال حادثه‌ی تلخ دوشیزه مهسا امینی ، حلوا حلوا گفتن در باره‌ی دوشیزگان و بانوان در کشور آغاز شد که تازه‌ترین آن کنگره‌ی بین‌المللی زنانِ تاثیر گذار در تهران بود که در نوع خود ، کار نیکویی بود . اما به فرموده‌ی فردوسی : دو صد گفته ، چون نیم‌کردار نیست . یا به فرموده‌ی سعدی : مشک آن‌است که خود ببوید، نه آن‌که عطار گوید .
در درازای ۴۴ سال ، تنها یک بانو ، آن‌هم در دولت نهم به وزارت رسید . البته گفته می‌شود که رییس‌جمهور اسلامی وقت ، می‌خواست چهارتن از بانوان را به وزارت برگزیند که با مخالفت مراجع روبرو گردید .
شمار نمایندگان زن در مجلس شورای اسلامی ، بسیار اندک است و زنان در جایگاه معاون وزیر یا استاندار یا معاونت پلیس و حتا ریاست یا معاونت کلانتری هم حضور ندارند. و در دیگر جایگاه‌های کلیدی ، بانوان ایرانی در جمهوری اسلامی ، حضور ندارند .
نیمی از جمعیت کشور را بانوان و دوشیزگان تشکیل می‌دهند و میانگین تحصیلات و سطح‌سواد بانوان و دوشیزگان کشور ، چیزی از میانگین مردان و پسران کم ندارد و چرا این‌همه تبعیض ؟!
رفع تبعیض کنید و گرنه برگزاری اجلاس و اجلاس‌ها در سطح ملی و بین‌المللی ، کارساز نیست .
شنبه یکم بهمن ۱۴۰۱ - هوشنگ طالع

hotale@