پاینده ایران
یادداشت ۲۱۲۶
بسترهای گرم .

از پدیده‌های انقلاب صنعتی درانگلستان ، بسترهای گرم بود .
باپیدایش و به‌کارگیری ماشین‌ بخار ، تولید افزایش چشم‌گیری پیدا کرد و نیاز به کارگر، رو به فزونی گذارد . از این‌رو ، روستائیان گرسنه برای کار ، روانه‌ی شهرهای صنعتی شدند . در این فراگشت، اجاره‌ها در اثر فزونی بیش از حد تقاضا به عرضه ، رو به افزایش گذاشت . به‌گونه‌ای که خلق کارگر ، تنها توان اجاره‌ی هشت ساعت از یک تخت را داشتند. در نتیجه ، بسترهای گرم شکل گرفتند ؛ بسترهایی که هرگز سرد نمی شدند و به محض برخاستن یک کارگر، کارگری دیگری ، به جای او می‌خوابید و در نتیجه این بسترها به " بسترهای گرم " نامبردار شدند .
در سال ۱۳۵۶ ، از سوی سازمان برنامه و بودجه ، ماموریتی به هند و ژاپن داشتم با یک توقف در هنگ‌کنگ که در آن روزگار ، مستعمره‌ی بریتانیا بود . آگاه شدم که هنوز در این مستعمره ، " بسترهای گرم " وجود دارند .
در جمهوری اسلامی ، به همت دولت روحانی و عاملیت آخوندی ، گورخوابی ، چادر و کانکس (اتاقک‌چوبی )نشینی در زمینه‌های اجاره‌ای حومه‌ی شهرها و نیز پشت‌بام‌خوابی ، از پدیده‌های نو‌ظهور بود که در دنباله‌یِ سیاست ضدیت با مسکن مهر ، "اجاره‌ی تخت" هم بدان افزوده شده است که با گرانی نرخ تخت ، رفته‌رفته به سوی بسترهای گرم ، گام برخواهیم داشت . در خبرها آمده است :

رونق خوابگاه‌های کارمندی در پایتخت / اجاره‌ی میلیونی یک تخت !
مشاوران املاک می‌گویند به دلیل گرانی اجاره‌ی مسکن ، "برخی مالکان که فعالیتشان در حوزه‌ی مستاجرداری است ، ترجیح داده‌اند املاک قدیمی و یا حتا نوسازشان را برای رونق سودی که دارد، تبدیل به خوابگاه‌های کارمندی کنند "
راستی را با این همه هیاهو ، به کجا روانیم ؟!
شنبه ۲۶ آذر ۱۴۰۱ - هوشنگ طالع

hotale@