پاینده ایران
یادداشت ۲۱۲۵
محاربه ؟!
دیشب بیننده‌ی اخبار بودم و اگر اشتباه نکنم ، سخن‌گوی قوه‌ی قضائیه در باره‌ی محاربه توضیح می‌داد . هرچه دو دوتا کردم ، دیدم به گفته‌ی تهرونی‌ها " تو کتم نمیره"
یک نفر چاقو می‌کشد و ایجاد ترس و وحشت می‌کند که بسیار عمل زشت و در خور پادافره است . فرد دیگری با اسلحه‌ی گرم ایجاد ترس و وحشت بسیار بزرگ‌تری می‌کند و چندین تن را می‌کشد و زخمی می‌کند که برخی دچار معلولیت می‌شوند ؛ اما حکم هر دو اعدام است که معلوم می‌شود که قانون در این مورد ، دچار مشکلات بسیاری است ؟!
دادگستری بر پایه‌ی دو اصلِ " وضع قوانین عادلانه و اجرای عادلانه‌ی قوانین" استوار است .
از سوی دیگر ، گاهی چرخ دنده‌های دستگاه قضایی ، چنان با سرعت و شتاب به حرکت در می‌آید که انسان را به یادِ خودروهای مسابقه‌های " فورمول یک" می‌اندازد و گاهی چنان کند می‌چرخد که گویی سال‌هاست ، این چرخ‌دنده‌ها را روغن‌کاری نکرده‌اند ؟!
۲۰۰۰ پروانه نانوایی صادر می‌شود و سالیان سال ، این گروه به اندازه‌ی نان مصرفی سالانه‌ی کشور عراق ، هرساله ملت را می‌چاپند؛ اما آب از آب تکان نمی‌خورد .
مجلس شورای اسلامی پس از بررسی‌ها به این نتیجه می‌رسد که چپاول بزرگی در فولاد مبارکه رخ داده است . نه تنها رسیدگی نمی‌شود بلکه مشاور فرمانده سپاه پاسداران ، منکر آن می‌گردد و انگشت اتهام را به سوی مجلس شورای اسلامی ، نشانه می‌گیرد .
آخوندی در دوران وزارت خود و البته به اشاره یا دستور رئیس خود حسن روحانی ، ساخت مسکن مهر را کمونیستی و سوسیالیست می‌نامد و گروه اجاره‌نشینان یا بخش بزرگی از مردم ایران را به این مصیبت عظمی دچار می‌کند . اگر این کارها محاربه نیستد ، پس نیستند؟
سخن کوتاه کنم که مثنوی این داستان هزار من است .
پنج‌شنبه ۲۴ آذر ۱۴۰۱ - هوشنگ طالع

hotale@