پاینده ایران
یادداشت ۲۰۸۹
برای آگاهی هیات حاکمه‌ی جمهوری اسلامی و رهبران دست‌نشانده‌ی باکو

بر پایه‌ی قرارداد ننگین گلستان که پس از ده‌ سال ، ایستادگی جانانه‌ی همه‌ی مردم ایران بزرگ برابر تجاوز روسیان ، با فریب انگلیسی‌ها بسته شد ، سرزمین‌های زیر از ایران ، تجزیه گردید ( فصل چهارم قرارداد ننگین گلستان ) :
ولایات قراباغ و گنجه و اولکای خوانین‌نشین شکی و شیروان و قبه و دربند و بادکوبه . هرجا از ولایت طالش را با خاکی که الان در تصرف دولت روسیه است و تمامی داغستان و گرجستان و محال شوره‌گل وآچوق‌باشی و گروزیه و منگریل و آبخاز و تمامی اولکا و اراضی که در میانه قفقاز و سرحدات معینه‌الحاقیه بود و نیز آن‌چه از اراضی و اهالی قفقاز الی کنار دریای خزر متصل است مخصوص و متعلق به ممالک ایمپریه روسیه می‌باشد .
بر پایه‌ی ننگ‌نامه‌ی ترکمان‌چای نیز ( فصل سوم ) :
اعلیحضرت شاهنشاه ایران از طرف خود و اخلاق و وراث خود ، خانات ایروان که در دو طرف رود ارس واقع است و نیز خانات نخجوان را به ملکیت مطلقه به دولت روس واگذار می‌کند ...
سرتاسر خاک قفقاز با خون همه‌ی مردم ایران بزرگ آغشته است و ملت و مردم ایران بر این سرزمین حق خون دارند .
دوشنبه۲۸ شهریور ۱۴۰۱ - هوشنگ طالع