پاینده ایران 
یادداشت ۲۰۷۳
آب برد

با وجود هشدارهای قرمز هواشناسی ،  در اثر بی‌لیاقتی مسئولان ، بخشی از کشور را آب برد و گروهی از هم‌میهنان را کشت که ناپدید شدگان رانیز باید در ردیف کشته‌شدگان دانست . 
رویه‌ی حضور بر سر میت ، در حالی که کوششی برای جلوگیری از فوت انان نشده است و در حقیقت به دست خودشان ، وسایل قتل آماده شده است ، بسیار زشت و غم‌انگیز است .
این بار نخستین نیست که امامزاده داوود را آب می‌برد .  افراد کهنسال تهرانی ، چندین بار شاهد سیل در امامزاده داوود هستند . اگر در گذشته تلفن و جاده نبود،  امروز چرا با وجود هشدار سرخ ، به متولی امامزاده ، آگاهی رسانی نشد ؟ چرا به رستوران‌ها و اتاق‌داران،  آگهی رسانی نشد ؟
این حرف‌ها که "دلم آرام نگرفت " یا بدون چکمه در محل سیل حاضر شدن ، جز پاشیدن نمک بر دل داغداران و مردم ایران اثری ندارد .
رفتار رودخانه‌ها طبیعی است ؛ ا ما رفتار مسئولان که اجازه داده‌اند ، بستر رودخانه‌ها را اشغال و ساخت و ساز کنند ، مسیل‌ها را بدل به پارکینگ و جاده و بوستان و ... کنند ، غیرطبیعی است .
اکنون ، همان مسئولان جلوی همه افتاده و برای زیان‌های جانی و مالی که در اثر ندانم‌کاری ، غفلت‌های خودشان ایجاد شده ، تظاهر به نوحه‌سرایی می‌کنند و لاپوشانی خبرهای سیل ایالت کنتاکی آمریکا را بزرگ‌نمایی می‌کنند !
چرا اکنون بازرسی کل کشور و قوه‌ی قضائیه خاموش است ، چرا به کسانی که اجازه نداده‌اند ، رودخانه‌ها رفتار طبیعی خود را داشته باشند و با تصرف ، تغییر کاربری مسیل‌ها و از همه مهم‌تر با وجود اخطار قرمز هواشناسی با عدم آگاهی‌رسانی از این همه ویرانی و قتل جلوگیری نکردند ؟!
یک‌شنبه ۹ امرداد ۱۴۰۱ - هوشنگ طالع

hotale@