روزنامک

پاینده ایران
یادداشت ۲۰۴۵
قربانی کردن منافع ملی به پای " خوکان"

در پایان دوره‌ی دهم ، چنان شوق گفت‌وگوی سرراست (مستقیم) با حکومت تروریست آمریکا در دل هیات‌حاکمه‌ی جمهوری اسلامی لانه کرده بود که برای رسیدن به این آرزو ، بسیاری از دست‌آوردهای ارزشمند را قربانی کردند : صنایع هوا و فضا ، محور سه کشور فارسی‌زبان ایران - افغانستان - تاجیکستان ، ارتباط سیاسی - اقتصادی با آمریکای لاتین و دبیرخانه‌ی عدم تعهد در ایران ، از جمله‌ی این قربانیان بودند . این‌همه قربانی همراه با صنایع پر توان هسته‌ای ، برای این بود   تا رییس سازمان انرژی هسته‌ای بگویند :
"جمهوری اسلامی برجام را پذیرفت تا رفع اتهام شود ؛ اما دوباره پرونده‌ی اتهامات را باز کردند" .
ایران تا آن هنگام موفق شده بود که موجود زنده به فضا بفرستد و آن را دوباره به زمین بازگرداند که نشان از آمادگی برای گسیل انسان به فضا بود که پس از گذشت بیش از یک دهه ، جمهوری اسلامی موفق به فرستادن یک " بادبادک" به فضا شد .
ایران ، جای پای محکمی در ونزوئلا به دست آورده بود . ساختن کارخانه‌های لبنیات‌سازی ، انتقال تکنولوژی ساخت تراکتور ، کارخانه‌ی تصفیه‌ی شکر ، انبوه‌سازی مسکن ، کارخانه سیمان و ... از آن جمله بود که این دست‌آورد را هم به پای خوکان ریختند و امروز پس از گذشت بیش از یک دهه با سفر رییس‌جمهور ونزوئلا به ایران ، قرار است آن روند با تاخیر ۱۲ ساله ، دوباره پی‌گیری شود ؟!
و هم‌چنین دبیرخانه‌ی عدم تعهد که ساختمان آن‌هم تهیه شده و گروهی نیز استخدام شده بودند ، به سرنوشت شوم انتصاب حسن روحانی به ریاست جمهوری دچار شد .
 محور سه کشور فارسی‌‌‌زبان که سه اجلاس سالانه‌ی آن برگزار گردیده بود ، قربانی سرآب شرم‌آور و زیان‌بار گفت‌وگوهای مستقیم با آمریکا شد .
شاید با انکار و دروغ و فریب ، بتوان گروهی را برای چندی فریفت ؛ تاریخ قضاوت خود را می‌کند و تاریخ را نمی‌توان فریفت ؟!
مجموعه‌ی جمهوری اسلامی ، پاسخ‌گوست ، نه افراد و یا گروه خاص !
یک‌شنبه ۲۲ خرداد ۱۴۰۱ - هوشنگ طالع

hotale@