به انگیزهی ۱۸ اردیبهشت ۱۳۵۸ ؛ روز شهادت معلم اول ناسیونالیسم ایرانی .
به انگیزهی ۱۸ اردیبهشت ۱۳۵۸ ؛ روز شهادت معلم اول ناسیونالیسم ایرانی .
دکتر محمدرضا عاملی تهرانی ( آژیر ) ، معلم اول ناسیونالیسم ایرانی ، خود خواسته راه فداگشتن برای ایران را برگزید .
او رخصت نداد که به گفتهی میرزادهی عشقی " این یک کاسه خون " به بستر راحت " هدر " شود . او بر این باور بود که : فدای آرمان گشتن تنها آرزوست.
او به ما درس فنا گشتن در راه آرمان را آموخت . آیا شاگردان خوبی بودیم ؟! و درس را درست آموختیم ؟ .شاید نه !
باید با سعدی شیراز همًآوا شد و گفت : " این مدعیان در طلبش بیخبرانند " بسیاری چون طبل غازی پر صدا و توخالی و برخی پیرو مکتب " زیان کسان از پی سود خویش " .
برای رسیدن به جایگاه آرمانخواهی ، نه تنها هفت منزل ؛ بل باید از صدها منزل گذشت و دست آخر ، آشکار نیست که رسیده ای یا نه؟
به گفتهی حافظ شیراز : بسیار سفر باید تا پخته شود خامی / صوفی نشود صافی ، تا در نکشد جامی .
تندر پیامش را که آذرخش گلولههای جلادان نتوانست خاموش کند ، باجانِ دل بشنویم و آن را کار بندیم .
پاینده ایران
یک شنبه ۱۸ اردیبهشت ۱۴۰۱
دفتر مرکزی حزب پانایرانیست
( هیات اجرایی / هاج )