یادداشت ۱۸۹۵/خرید سربازی : بیگاری از سربازان
پاینده ایران
یادداشت ۱۸۹۵
خریدسربازی ؛ بیگاری از سربازان
دو باره مسالهی خرید سربازی و این بار از سوی مجلسیان مطرح گردید .
خرید سربازی یعنی اینکه اگر پول داری میتوانی روی سبیل رییس ستاد هم نقاره بزنی !
اگر پول داری میتوانی ، فرزندت را به مدرسهی خصوصی بفرستی ؛ اگر پول داری میتوانی خودت و خانوادهات از خدمات بیمارستانهای خصوصی ، بهرهبگیری ؛ اگر پول داری میتوانی خودروی چند میلیاردی بخری و خانهی چند ده یا صد میلیاردی ؟!
اگر پول نداری زندگی برایت جهنم است . نه آموزش خوب ؛ نه درمان خوب ؛ نه خانهی درست و حسابی و نه زندگی مناسب !
در جمهوری اسلامی برخلاف سخنان دروغ و شعارهای مردمفریب ، همهچیز پول است و عدالت ، سخنی است
بیبها .
اما سواستفاده از فرزندان این سرزمین در دوران خدمت مقدس سربازی . در رژیم پیشین ، فرزندان ما را به عنوان مصدر یا در حقیقت نوکر ، در اختیار افسران قرار میدادند و در جمهوری اسلامی ، روزگاری " پارکابی" اتوبوسهای واحد بودند و اکنون در قوه قضاییه باید چای برای قاضی ببرند و به جای دفاع از سرزمین ، در کلانتریها ، دزدان و قاچاقچیان را با دستبد جابجا کنند و برای جناب سروانها چای درست کنند ... !
خدمت مقدس سربازی ، بیگاری برای شهربانی و قوه مقننه نیست ... !
دوشنبه ۱۱ بهمن ۱۴۰۰ - هوشنگ طالع
hotale@