پاینده ایران
یادداشت ۱۹۷۰
نمی‌بایست می‌گذاشتید،  کار به این‌جا می‌کشید

دیدار به اصطلاح سرپرست وزارت‌امورخارجه‌ی طالبان در تهران با احمد مسعود فرمانده مقاومت افغانستان و اسماعیل‌خان فرماندار پیشین هرات ، شاید به زعم جمهوری اسلامی ، گامی در راه دراز و سختِ برپایی دولت فراگیر ملی در افغانستان باشد ؛ اما جمهوری اسلامی نمی‌بایست اجازه می‌داد که طلبه‌های انسان‌نما یا جوخه‌ای از سربازان بدون اونیفورم آمریکا ، با بستن قرارداد رسمی ، افغانستان را به تسلط خود در آورند؟!
طالبان داخلی با ایجاد غوغا و جو تبلیغاتی پر سروصدا ، کوشش کرد که جمهوری اسلامی را به بهانه‌ی مبارزه‌ی طالبان با آمریکا ، از اقدام لازم برای در امان نگاهداشتن افغانستان ( ایران‌شرقی ) باز دارد که موفق هم شد .
با سلطه‌ی سربازان بدون اونیفورم آمریکا بر افغانستان ، رسیدن به دولت فراگیر ملی ، کاری است بسیار سخت و دشوار و شاید باید گفت که با وجود طالبان بر سر قدرت ، نشدنی .
بر پایه‌ی حکمت ایرانی که جمهوری اسلامی با آن غریبه است : سرِ چشمه ، شاید گرفتن به بیل / چو پر شد ، نشاید گذشتن به پیل
سه‌شنبه ۲۱ دی ۱۴۰۰ - هوشنگ طالع

hotale@