پاینده ایران 
یادداشت ۱۹۴۳
آقای رییسی : شریک تجزیه‌ی نرم ایران نشوید !   

محسن رضایی با وجود نداشتن هرگونه پیشینه‌ی نظامی ، فرماندهی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی را پذیرفت و از آن‌جا که از فنون جنگ یا به گفته‌ای از " هنر جنگ" کم‌ترین آگاهی نداشت ، پیروزی‌های غرورآفرین و شیرینِ ارتش زخم‌خورده‌ی ایران را که در مدت کوتاهی‌ پس از یورش گسترده‌ی ارتش بعث عراق ، با آزادسازی خرمشهر ، ارتش بعث را از کشور راند و درپی برنامه‌ریزی برای " دفاع برون مرزی " بود ، نادیده گرفت و با بی‌خردی و درک جاهلانه و ظاهری از "پیروزی خون بر شمشیر " ، ده‌ها هزار تن از بهترین فرزندان ایران را به کشتن و به اسارت داد و سرانجام ، جامِ‌زهر را به حلق مردم و ملت ایران ریخت .
پس از جنگ با حمایت رفسنجانی سال‌ها در مقام دبیر تشخیص مصلحت ، جا خوش کرد و نظریه‌ی تجزیه‌ی نرم ایران را زیر عنوان " فدرالیسم اقتصادی" منتشر کرد . اما در این سال‌ها حتا هاشمی‌رفسنجانی نیز حاضر نشد که به طراح این نظریه‌‌ی ایران‌ بربادده ، کرسی اجرایی بدهد .
اما چرا آقای رییسی به رضایی کرسی اجرایی داد ؟
 آقای رییسی اگر هم نمی‌دانست ؛ اما در مناظره‌های انتخاباتی ، با افشاگری از سوی دو تن از نامزدان ، متوجه شد که رضایی میرقائد از علم اقتصاد بهره‌ای ندارد ، پس چه انگیزه‌ای باعث شد تا وی را به معاونت اقتصادی خود بر گزیند که خود معمای دیگری است ؟!
آقای رییسی : اگر درپی تجزیه‌ی نرم ایران نیستید ، در تصمیم خود در باره‌ی رضایی میرقائد ، تجدید نظر کنید ؟!    
پنج‌شنبه ۴ آذر ۱۴۰۰ - هوشنگ طالع

hotale@