یادداشت ۱۹۳۵ / آیا تجزیه ی دیگری در پیش است ؟!
پاینده ایران
یادداشت ۱۹۳۵
آیا تجزیهی دیگری در پیش است ؟!
جمهوری اسلامی که از بدو پیدایش یکی از اهداف خود را ستیز و سب و لعن پانایرانیسم یا وحدت همهی سرزمینهای ایرانینشین و همهی مردمان ایرانیتبار قرار دادهاست ، با پیشواز از وزیر امورخارجهی حکومت نوعثمانیگرای ترکیه که با اعلام اتحاد کشورهای ترکزبان به ایران آمده است و باجدهی رییسجمهور اسلامی در بارهی اتحاد ایران و ترکیه و حکومت باکو و سکوت در مورد حقآبه ایران از دجله و فرات که با آبگیری سد ایلیسو به مخاطره افتاده است و ،،، موضع بسیار منفعلانهای را در برابر حکومت ایرانستیز و کردکش آنکارا که با هزاران مشکل در درون و بیرون دست به گریبان است ، اتخاذ کرد .
با خیانت رضا شاه در واگذاری آرارات کوچک و سرچشمهی قرهسو به ترکیه ، این کشور توانست، روزنهای به سوی قفقاز از راه هممرزی با نخجوان ایجاد کند و با ایجاد بلوای قرهباغ با همیاری اسرائیل و روسیه ، در پی آن است که با اشغال بخشی از ارمنستان ، افزون بر اینکه راه زمینی ایران را به قفقاز ببندد ، ترکیه را نیز از راه قفقاز به آسیای میانه بپیوندد .
همچنین باید یادآور شوم که در قفقاز بر خلاف باور هیات حاکمهی جمهوری اسلامی ، خاک اسلام وجود ندارد. سرتاسر قفقاز ، خاک ایران بزرگ است که بر پایهی قراردادهای گلستان و ترکمانچای از ایران جدا کردهاند و همچنین است در بارهی سرزمینهای خوارزم و فراورد یا آسیای میانه که با قرارداد آخال از ایران تجزیه شده است .
به نظر میرسد جمهوری اسلامی با همهی " اهن و تلپ" از تهدید عردوقان مبنی بر اینکه هیچ کس نمیتواند بدون اجازه ما حتا سنگی را در این منطقه جابجا کند ، سخت ترسیدهاست ؟!
نترسید ، نلرزید ، ملت و مردم ایران حتا با دستخالی جلوی این تجاوزگریها میایستند و مانند شاهعباس و نادرشاه و حتا فتحعلی شاه ، پوزهی عثمانی را به خاک میمالند .
سه شنبه ۲۵ آبان ۱۴۰۰ (ماه کورش بزرگ ) - هوشنگ طالع
hotale@