پاینده ایران 
یادداشت ۱۹۰۹
خون شهیدان مسجد صید‌آباد بر دستان طالبان داخلی

آمریکا ، با بهره‌مندی از همراهی جمهوری اسلامی با میدا‌ن‌داری طالبان داخلی ، افغانستان را به طالبان سپرد . در حالی که افغانستان ایران‌شرقی است و نه تنها در درون حوزه‌ی فرهنگی ما قرار دارد ؛ بلکه پیش از تجزیه‌ی این سرزمین به دست حکومت بریتانیا با همراهی ضمنی امپراتوری تزاری در سال ۱۸۵۷ میلادی ( ۱۲۳۶ خورشیدی ) با دیگر سرزمین‌های ایرانی‌نشین مانند آسیای میانه ، در قلمرو یک دولت قرار داشتیم .
از سوی دیگر نباید از یاد ببریم که القاعده ، طالبان ، دا‌عش،  النصره و ... همگی سربازان بدون اونیفورم آمریکا هستند . باید خیلی خوش‌باور و یا به گفته‌ی دیگر ، بسیار ساده‌لوح بود که در مساله‌ی افغانستان مانند مساله‌ی قره‌باغ ، دچار چنین اشتباهاتی شوند ؟!
اما با شگفتی بسیار،  جمهوری اسلامی از طالبان می‌خواهد که عاملان جنایت مسجد صیدآباد در مرکز ایالت قندوز ( کهن‌دژ ) را به مجازات برساند . یعنی از کسانی در خواست می‌کند که دستانشان آغشته به خون کارکنان کنسولگری ایران در مزارشریف است و می دانیم که طالبان در شیعه‌کشی پیشینه‌ی بسیار زشت و خونبار دارد و نیز گفته می‌شود یکی از قاتلان کارکنان کنسولگری ایران در مزارشریف ، در میان هیاتی وجود داشت که از سوی جمهوری اسلامی ایران به کشور دعوت شد و از سوی محمدجواد ظریف وزیر وقت امورخارجه‌ی اسلامی مورد پذیرایی قرار گرفت !
جمهوری اسلامی با مفاهیم منافع ملی ، تاریخ و فرهنگ ایران ، نه تنها بیگانه است ؛ بلکه دشمن است . 
برای نگاهبانی از همبستگی ملی ، منافع‌ملی ، تاریخ و فرهنگ این سرزمین و نیز همبستگی با همه‌ی مردمان ایرانی‌تبار و همه‌ی سرزمین‌های ایرانشین ، کشور نیازمند یک دولت ملی و آرمان‌خواه است .
یک‌شنبه ۱۸ مهر ۱۴۰۰ - هوشنگ طالع

hotale@